سرمایهگذاری مشترک برای برقیسازی خط ملتون
دولت ایالتی ویکتوریا¹ و دولت فدرال استرالیا² با یک سرمایهگذاری مشترک ۱۵۲.۷ میلیون دلاری، هزینههای برنامهریزی و توسعه برای برقیسازی خط وی/لاین ملتون³ را تأمین میکنند تا این مسیر به یک کریدور ریلی برقی با استانداردهای مترو تبدیل شود.[1]
این بودجه که بهطور مساوی بین دو سطح دولت تقسیم میشود، برای مجموعهای از کارها در مرحله برنامهریزی در نظر گرفته شده است؛ از جمله بررسیهای میدانی، ارزیابیهای محیطزیستی، دریافت مجوزهای برنامهریزی، طراحی دقیق و تأمین زیرساخت برق. طبق برنامه، اجرای این کارهای مرحلهای از سال ۲۰۲۶ شروع میشود و تا اواسط ۲۰۲۷ ادامه دارد.[1]
چالشهای فعلی در خط ملتون
در وضعیت فعلی، خط ملتون با قطارهای دیزلی ویلوسیتی⁴ که با سرویسهای بینشهری بالات⁵ مشترک هستند، کار میکند و ایستگاههایی مثل ملتون⁶، کابلبنک⁷، راکبنک⁸ و کارولاین اسپرینگز⁹ را پوشش میدهد.[1]
طبق جزئیات مطرحشده، این مدل بهرهبرداری باعث چند مشکل مشخص شده است: فاصله حرکت قطارها محدود است (در ساعات غیر اوج هر ۲۰ تا ۴۰ دقیقه)، در ساعات اوج شلوغی ازدحام بالا میرود و همچنین تفکیک مشخصی بین مسافران مترو و مسافران منطقهای وجود ندارد.[1]
برقیسازی چه تغییری ایجاد میکند؟
برقیسازی قرار است خط ملتون را به شبکهای با سبک و استاندارد مترو شبیه مسیرهای کریگیبِرن¹⁰ یا فرانکستون¹¹ تبدیل کند.[1]
در این طرح، چند پیامد عملیاتی و خدماتی مطرح شده است:
• ظرفیت بیشتر: امکان جابهجایی تا ۱,۵۰۰ مسافر در هر سرویس؛ رقمی که طبق برآوردهای شهر ملتون¹² میتواند ظرفیت هر سرویس را چند برابر کند.[1]
• افزایش تعداد حرکتها: حرکتهای پرتعدادتر برای خدمات قابلاتکاتر و کمشدن شلوغی.[1]
• جداسازی از سرویسهای بالارات: جدا شدن مسیر از سرویسهای بالات باعث میشود قطارهای ویلوسیتی در کریدورهای دیگر ویکتوریا به کار گرفته شوند.[1]
رشد تقاضا در غرب ملبورن
این برنامه در شرایطی مطرح میشود که منطقه تحت پوشش این مسیر، در یکی از سریعترین مناطق در حال رشد قرار دارد. گفته شده شهر ملتون در سالهای ۲۰۲۴-۲۵ بیش از ۱۲,۶۰۰ نفر جمعیت جدید اضافه کرده و پیشبینی میشود جمعیت آن تا سال ۲۰۴۶ به حدود ۴۷۰,۰۰۰ نفر برسد؛ ضمن اینکه در امتداد این کریدور، حدود ۶۵,۹۰۰ واحد مسکونی جدید پیشبینی شده است.[1]
همچنین اعلام شده میزان استفاده (پاتروناژ) از این مسیر از ۲۰۱۹-۲۰ تا ۲۰۲۳-۲۴ بهطور میانگین سالانه ۹.۹٪ رشد داشته و بدون افزایش ظرفیت، خطر کمبود ظرفیت در آینده مطرح است.[1]
پروژههای مرتبط در همان کریدور
در کنار برنامهریزی برای برقیسازی، چند پروژه دیگر هم برای تقویت این مسیر معرفی شده است:
• ارتقای ۶۵۰ میلیون دلاری خط ملتون: راهاندازی قطارهای نهواگنه ویلوسیتی از سال ۲۰۲۷ (زودتر از برنامه اعلامشده) که ظرفیت ساعات اوج را تا ۵۰٪ بالا میبرد؛ همچنین توسعه سکوها در ایستگاههای کابلبنک⁷، راکبنک⁸، کارولاین اسپرینگز⁹ و دیر پارک¹³؛ و ساخت محوطه استقرار قطار در کابلبنک⁷ که برای قطارهای برقی هم آمادهسازی میشود.[1]
• پروژه ۴.۱ میلیارد دلاری سانشاین سوپرهاب: آمادهسازی ایستگاه سانشاین¹⁴ برای بیش از ۱,۰۰۰ سرویس روزانه و اتصال قطارهای برقیشده ملتون از طریق مترو تانل¹⁵ به مرکز شهر ملبورن¹⁶.[1]
گامهای بعدی در برنامهریزی
در متن آمده است که این مرحله برنامهریزی، مسیر تصمیمگیری برای تأمین مالی ساختوسازهای آینده را مشخص میکند و این موضوع در بودجه فدرال ۲۰۲۶-۲۷ بازتاب خواهد داشت.[1]
پاورقی نامهای اصلی:
¹ Victoria
² Australia
³ V/Line Melton Line
⁴ VLocity
⁵ Ballarat
⁶ Melton
⁷ Cobblebank
⁸ Rockbank
⁹ Caroline Springs
¹⁰ Craigieburn
¹¹ Frankston
¹² City of Melton
¹³ Deer Park
¹⁴ Sunshine (Station)
¹⁵ Metro Tunnel
¹⁶ Melbourne