جابجایی ۴۰۰۰ کیلومتری یک آمریکایی برای تمدید ویزا
یک مهاجر آمریکایی به نام جیلیان مککاسکر¹ برای اینکه بتواند مدت بیشتری در استرالیا² بماند، از ملبورن³ به شهر معدنی دورافتاده نیومن⁴ در استرالیای غربی⁵ نقل مکان کرده است. او میگوید برای برآورده کردن شرط «کار منطقهای» و واجد شرایط شدن برای یک سال دیگر ویزای ورکینگ هالیدی⁶، در حال گذراندن یک دوره ۸۸ روزه کار در منطقه است؛ جابهجاییای که حدود ۴۰۰۰ کیلومتر مسیر داشته است.
جیلیان ۲۳ ساله که اهل داکوتای شمالی⁷ است، طبق گفته خودش در آگوست⁸ سال گذشته با ویزای ورکینگ هالیدی وارد استرالیا شد. او ابتدا در ملبورن زندگی میکرد و کارش در حوزه بازاریابی بود. با نزدیک شدن به زمان پایان ویزایش، میگوید حدود سه هفته روی پیدا کردن کار مناسب تمرکز کرد و نزدیک به ۵۰ درخواست را از طریق سایتهای کاریابی و پستهای فیسبوک⁹ فرستاد تا شغلی در مناطق تعیینشده پیدا کند.
به گفته او، هتل نیومن¹⁰ اولین کارفرمایی بود که با او تماس گرفت و او هم همان موقع این فرصت را پذیرفت. جیلیان برای شروع کار به تنهایی پرواز کرد و دوستپسرش را در ملبورن گذاشت؛ چون به گفته او، دارندگان پاسپورت بریتانیا¹¹ از شرط کار منطقهای معاف هستند. نیومن شهری با جمعیت حدود ۷۰۰۰ نفر معرفی شده که بخش زیادی از نیروی کار آن را کارکنان «پرواز-ورود، پرواز-خروج» یا FIFO¹² تشکیل میدهند.
کار در شهر معدنی و تفاوت زندگی با ملبورن
جیلیان میگوید سرعت زندگی در نیومن نسبت به ملبورن کمتر است و آن را با فضای «فرهنگ همیشه در حال تلاش و دویدن» در شهر مقایسه میکند. او توضیح داده در نیومن زمان آزاد بیشتری دارد. شغل او در هتل، پذیرشگری است و میگوید هفتهای حدود ۳۵ ساعت کار میکند و محیط کاریاش هم خنک و دارای تهویه است و با افراد در تعامل است.
او گفته دستمزدش حدود ۳۵ دلار در ساعت است. همچنین به گفته خودش، علاوه بر مالیات و پرداختهای مربوط به سوپرانوئیشن¹³، از حقوق دو هفته یکبار او ۳۰۰ دلار هم کم میشود؛ چون کارفرما برای ۱۵۰ دلار در هفته، محل اقامت و وعدههای غذایی را فراهم میکند.
هزینههای زندگی، اقامت کارفرما و خریدهای روزمره
جیلیان اتاق محل اقامتش را کوچک، کهنه و «خیلی خاکستری» توصیف کرده، اما گفته چون پیدا کردن اجاره مستقل در شهرهای دورافتاده برایش «تقریباً غیرممکن» بوده، از اینکه کارفرما اقامت «مقرونبهصرفه» فراهم کرده، قدردان است. او گفته اتاقش شامل تخت، یخچال کوچک، کمد، دوش، سرویس بهداشتی، روشویی و یک میز است.
او همچنین گفته با اینکه برای استفاده از فضای غذاخوری مشترک و غذاهای روزانه هزینه میدهد، باز هم برای خوراکیها، میوه و سبزیجات و برخی غذاهای آماده، به وولوورثس¹⁴ محلی سر میزند؛ چون نیازهای غذایی خاصی دارد. او اشاره کرده بعضی کالاها در نیومن نسبت به زادگاهش قیمتهای «نجومی» دارند. با این حال گفته حتی با اضافه کردن حدود ۱۰۰ دلار خرید هفتگی، توانسته در حساب استرالیاییاش پول پسانداز کند و از زمان ورودش حدود ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ دلار کنار گذاشته است.
ابهام در قوانین و نگرانی درباره واجد شرایط شدن
طبق توضیح گزارش، برای اینکه افراد بتوانند ۱۲ ماه دیگر در استرالیا بمانند و برای «ویزای دوم ورکینگ هالیدی» واجد شرایط شوند، باید پیش از پایان ویزای اول، سه ماه «کار مشخصشده در مناطق تعیینشده» انجام دهند؛ موضوعی که به Department of Home Affairs¹⁵ نسبت داده شده است. جیلیان میگوید با نزدیک شدن به پایان ویزای فعلیاش، نگرانی دارد که آیا در پایان دوره حضورش در نیومن، واقعاً واجد شرایط درخواست ویزای دوم خواهد شد یا نه؛ چون به گفته او برداشتهای متفاوتی از قوانین وجود دارد و تشخیص دقیق شرایط سخت است.
او گفته برای ثبت درست ساعات و تکمیل شرط لازم، «کاملاً» به کارفرمایش تکیه کرده است تا میزان ساعتها به شکلی ثبت شود که با برداشت او از قوانین مهاجرتی استرالیا همخوان باشد. همچنین گفته اگر موفق شود، دوست دارد بعد از تکمیل شرط کار منطقهای دوباره به ملبورن برگردد، هرچند میداند هزینههای زندگی در آنجا بالاتر است و همین باعث شده در خرجکردن محتاط باشد.
افزایش هزینه ویزا و ریسک مالی
در این گزارش همچنین آمده جیلیان جزو دهها هزار نفری است که با افزایش ناگهانی هزینههای ویزا که از اول جولای¹⁶ اجرایی شده، روبهرو شدهاند. طبق گفته گزارش، هزینه ویزای دوم ورکینگ هالیدی حالا برای او ۱۰۰۰ دلار است که نسبت به رقم قبلی ۶۷۰ دلار افزایش داشته است. او گفته پرداخت هزینه و بعد رد شدن درخواست، برایش به معنی «هزینه از دسترفته» خواهد بود.
پاورقی نامها
¹ Jillian McCusker
² Australia
³ Melbourne
⁴ Newman
⁵ Western Australia
⁶ Working Holiday Visa (WHV)
⁷ North Dakota
⁸ August
⁹ Facebook
¹⁰ Newman Hotel
¹¹ UK / United Kingdom
¹² FIFO (Fly-in Fly-out)
¹³ superannuation
¹⁴ Woolworths
¹⁵ Department of Home Affairs
¹⁶ July