زلزله سیاسی در فَرِر و پایان سلطه ۷۷ساله
در یک تغییر بزرگ در سیاست استرالیا¹، حزب وان نیشن² نخستین کرسی فدرال «مجلس نمایندگان» را از طریق رأیگیری به دست آورد و به کنترل بیسابقه ۷۷ساله ائتلاف³ بر کرسی فَرِر⁴ در نیو ساوت ولز⁵ پایان داد. نامزد این حزب، دیوید فارلی⁶، با اختلافی قاطع از میشل میلثورپ⁷ از حزب کارگر⁸ و نامزدهای ائتلاف، رایسا بوتکوفسکی⁹ و برَد رابرتسون¹⁰، پیشی گرفت و ظرف دو ساعت پس از بستهشدن صندوقها، برتری دو رقمی داشت.
پیروزی تاریخی برای حزب وان نیشن
این پیروزی برای حزب پولین هنسن¹¹ پس از حدود سه دهه حضور در سیاست استرالیا، یک چرخش مهم محسوب میشود. هنسن در گردهمایی تماشای نتایج گفت این اتفاق فقط به فَرِر محدود نمیماند.
پولین هنسن گفت: «این فقط یک برد برای فَرِر نیست، برای بقیه استرالیا هم هست.» او اضافه کرد: «مردم متوجه شدهاند که ما آخرین امید برای تغییر اوضاع در این کشور هستیم.»
هنسن گفت نگرانیهای رأیدهندگان درباره توان خرید مسکن، فشارهای هزینههای زندگی و اضطراب نسلها از عوامل اثرگذار در این نتیجه بوده است.
سخنرانی پیروزی فارلی و محورهای سیاستی
دیوید فارلی در شهر آلبری¹² و در کنار سناتور هنسن و همکار تازهواردش بارنابی جویس¹³ به هواداران گفت وان نیشن «به پایانِ آغاز خود رسیده است».
فارلی اعلام کرد: «داریم سقف را میشکنیم» و این پیروزی را «بزرگترین دستاورد» و «سرخوشکنندهترین تجربه» خود توصیف کرد.
او چند موضوع را در اولویت گذاشت:
بازنگری سیاست اقلیمی: فارلی گفت اولین کارش رسیدگی به چیزی است که آن را «مزخرفِ نت زیرو» توصیف کرد و سیاستهایی را که بهگفته او همسو با منافع استرالیا نیستند، رد کرد.
اصلاح مهاجرت: او ضمن حمایت از مهاجرتِ باکیفیت و مفید برای اقتصاد، گفت میخواهد به مهاجرتی که به گفته او با هدف «زندگی از ترازنامه ما» انجام میشود، پایان دهد.
تمرکز بر مناطق: آب، سلامت و فشار هزینههای زندگی از محورهای اصلی برنامه او عنوان شد.
پیامدهای سیاسی گستردهتر
بحران در ائتلاف
سوسن لی¹⁴، نماینده پیشین فَرِر که ۲۵ سال این کرسی را در اختیار داشت و اوایل امسال پس از کنار گذاشتهشدن از رهبری حزب لیبرال¹⁵ سکوتش را شکست، با لحنی هشدارآمیز به حزب سابقش واکنش نشان داد.
سوسن لی گفت: «رأیدهندگان هیچوقت اشتباه نمیکنند.» او از رهبری لیبرال خواست «با فروتنی این نتیجه را بپذیرند» و تأکید کرد اهمیت اتفاق فراتر از اختلافهای جناحی است.
لی به ماجرای کشمکش رهبری در فوریه اشاره کرد که به کنار رفتن او انجامید؛ او گفت آن زمان مطرح شده بود حزب باید «تغییر کند یا بمیرد» و افزود «سه ماه بعد، نتیجه فَرِر نشان میدهد آن جمله امروز از آن زمان هم واقعیتر است».
رهبر اپوزیسیون، انگِس تیلور¹⁶، این نتیجه را دشوار دانست و به شبکه اسکای نیوز¹⁷ گفت: «این سخت است.» او پذیرفت ائتلاف بهخاطر اختلافهای داخلی اعتماد رأیدهندگان را از دست داده و گفت تمرکز او در سیاست «اعتقاد» خواهد بود نه «مصلحت».
با این حال تیلور با وجود این شکست تاریخی، حاضر نشد وان نیشن را تهدیدی برای ائتلاف توصیف کند.
فرصتها و نگرانیهای حزب کارگر
حزب کارگر از نتیجه استفاده سیاسی کرد و ماری وات¹⁸، وزیر کابینه، آن را برای رهبری تیلور «فاجعهبار» خواند.
ماری وات گفت: «بعد از اینکه اولین رهبر زن تاریخشان، سوسن لی، را کنار زدند، رأیدهندگان در کرسی سابق او یک پیام روشن به انگس تیلور دادهاند که تحت رهبری او، لیبرالها بهتر از این نیستند.»
در عین حال، بارنابی جویس هشدار داد وان نیشن در حال هدف گرفتن پایگاههای حزب کارگر در غرب سیدنی¹⁹ است؛ جایی که کارگر برای دههها در حومههای کارگری چندفرهنگی دست بالا را داشته است.
بارنابی جویس گفت: «غرب سیدنی، ما داریم میآییم. شک نکنید.» او با اشاره به هدفگذاری برای حوزه نفوذ کریس بُوِن²⁰ از جاهطلبیهای وان نیشن برای به چالش کشیدن کارگر گفت.
دومین شکست میشل میلثورپ
میشل میلثورپ، معلم باسابقه و حامی بازماندگان کودکآزاری جنسی، بعد از دومین تلاش ناموفقش برای بردن فَرِر، با احساساتی شدن شکست را پذیرفت.
او به حامیانش گفت: «اوضاع همین است که هست» و از آنها خواست با وجود این عقبگرد، انرژی و تلاش برای پیگیری تغییرات مترقی را حفظ کنند.
زمینه تاریخی کرسی فَرِر
کرسی فَرِر در سال ۱۹۴۹ ایجاد شد. در ۳۰ انتخاباتی که از آن زمان برگزار شده، حزب لیبرال و حزب نشنال²¹ بدون وقفه آن را در اختیار داشتند؛ تا امروز.
پیامدهای مطرحشده درباره این نتیجه
در روایتهای سیاسی پس از اعلام نتیجه، چند محور درباره معنای این اتفاق مطرح شد: تأیید توان انتخاباتی وان نیشن برای بردن کرسیهای اصلی؛ آسیبپذیری ائتلاف در پی اختلافهای داخلی و بیثباتی رهبری؛ پررنگ بودن عصبانیت رأیدهندگان از هزینههای زندگی مثل مسکن و قبض انرژی؛ و ادامه تنش میان نگاه احزاب بزرگ و گزینههای پوپولیستی، بهویژه در سیاست اقلیمی و مهاجرت.
پاورقی نامها (اصل انگلیسی)
¹ Australia
² One Nation
³ Coalition
⁴ Farrer
⁵ New South Wales
⁶ David Farley
⁷ Michelle Milthorpe
⁸ Labor
⁹ Raissa Butkowski
¹⁰ Brad Robertson
¹¹ Pauline Hanson
¹² Albury
¹³ Barnaby Joyce
¹⁴ Sussan Ley
¹⁵ Liberal Party
¹⁶ Angus Taylor
¹⁷ Sky News
¹⁸ Murray Watt
¹⁹ Western Sydney
²⁰ Chris Bowen
²¹ National Party
Source: news.com.au, skynews.com.au