کمپوست انسانی و دفن درختی؛ تغییر بزرگ مراسمها
از هرمها و آرامگاهها تا سنگقبرها، انسانها از هزاران سال پیش دنبال راههایی برای یادبود عزیزان از دسترفته بودهاند. حالا گروهی از طرفداران روشهای جدید، گزینهای را مطرح میکنند که هم تازه است و هم از جهتی شبیه بازگشت به قدیمیترین چرخه طبیعت: تبدیل بدن انسان به خاک.
با بالا رفتن هزینههای مراسم سنتی، بسیاری بهدنبال راههای دیگری برای خداحافظی با عزیزانشان هستند.
طرح «کمپوست انسانی» در پارلمان نیو ساوت ولز
الکس گرینویچ¹، نماینده سیدنی²، هفته گذشته طرحی را به پارلمان نیو ساوت ولز³ ارائه کرد که خواستار قانونی شدن «کاهش ارگانیک طبیعی» (Natural Organic Reduction) است؛ روشی که با نام «کمپوست انسانی» هم شناخته میشود. در این روش، پیکر انسان در یک فرایند کنترلشده تجزیه میشود و در نهایت به گفته گرینویچ، حدود ۱۱۰ کیلوگرم کمپوستِ امن و غنی از مواد مغذی تولید میکند.
طرفداران این ایده، از جمله Earthly Legacy⁴ میگویند این فرایند میتواند به ازای هر بدن، از انتشار حدود یک تُن کربن جلوگیری کند. کمپوست حاصل، از نظر تئوریک میتواند به پروژههای احیای محیطزیست اهدا شود یا برای کاشت یک درخت یا باغچه یادبود استفاده شود.
هزینههای رو به افزایش مراسمهای سنتی
هرچند صحبت درباره قیمتِ خداحافظی با عزیزان ممکن است برای بعضیها خوشایند نباشد، اما واقعیت این است که هزینههای مراسم و دفن در سراسر استرالیا⁵ در حال افزایش است. وبسایت MoneySmart⁶ (وابسته به دولت) میگوید خانوادهها ممکن است تا حدود ۲۰ هزار دلار هزینه کنند؛ رقمی که بسته به مواردی مثل هزینه قبرستان و انتخابهای مختلف مراسم، میتواند بیشتر هم بشود.
کمپوست انسانی هنوز در هیچ حوزه قضایی در استرالیا قانونی نیست، اما در بخشهایی از ایالات متحده⁷ و اروپا⁸ ارائه میشود.
واکنش صنعت: حمایت مشروط و تأکید بر قانونگذاری
بن کلی⁹، مدیرعامل Australian Cemeteries and Crematoria Association (ACCA)¹⁰ گفت این انجمن از «بررسی» ایده کمپوست انسانی حمایت میکند، اما تأکید دارد قوانین مربوط به این فرایند باید در سطح ملی یکدست باشد.
او گفت: «این یک روش نوظهور است که باید با دقت بررسی شود، نه با واکنش عجولانه. هر معرفیِ احتمالی در آینده باید بر پایه قانونگذاری روشن، حفاظتهای قوی برای مصرفکننده و چهارچوبهای نظارتی یکسان در همه ایالتها و قلمروهای استرالیا باشد.»
کلی افزود ACCA¹⁰ و Funerals Australia¹¹ آمادهاند با دولتها برای شکل دادن به «مقررات عملی و مبتنی بر شواهد» همکاری کنند. به گفته او، اولویت این است که هر گزینه جدید پایان زندگی «ایمن، اخلاقی و با اعتماد صنعت و جامعه» معرفی شود.
یادبودهای زنده: جنگلهای یادبود و «درخت زندگی»
در کنار بحث کمپوست انسانی، تغییر دیگری هم در فرهنگ خداحافظی در استرالیا دیده میشود؛ چیزی که وارن رابرتس¹²، بنیانگذار Living Legacy Forest¹³ از نزدیک تجربهاش کرده است. این مجموعه به افراد امکان میدهد خاکسترِ بهدستآمده از سوزاندن پیکر را با خاک مخلوط کنند تا به رشد یک درختِ بادوام در یک محیط طبیعی حفاظتشده کمک کند؛ درختی که مراقبت دائمی دریافت میکند.
برای درختها یک پلاک نصب میشود و حتی میتوان آن را بهعنوان یادبود خانوادگی ثبت کرد؛ بهطوری که نسلهای بعدی هم بتوانند خاکسترشان را به همان یادبود اضافه کنند.
رابرتس میگوید ایده راهاندازی این کار بعد از از دست دادنِ یکی از دوستانش به ذهنش رسید؛ دورهای که از شدت غم، حتی نمیتوانست گریه کند. او به Nine.com.au¹⁴ گفت: «غم مثل این است که یک نت را مدام تکرار کنی.»
او تعریف میکند که روزی در حال قدم زدن در طبیعت بود که حالش تغییر کرد و درختها و گلها «نتها را به او برگرداندند». همانجا برای اولین بار گریه کرد و در عین حال احساس کرد از همیشه زندهتر است.
رابرتس میگوید وقتی کار را شروع کرد «همه فکر میکردند دیوانهام»، اما حالا شرایط فرق کرده است. او میگوید در چند سال اخیر بیش از ۳۰۰۰ درخت کاشتهاند و این مدل «واقعاً رشد کرده است».
به گفته او، برای این کار یک جنبه نیمهمعنوی هم وجود دارد و در جلسات پرسشوپاسخی که برگزار کرده، حدود ۹۰ درصد افراد گفتهاند با ایده «تبدیل شدن به درخت» موافقاند.
شهرها و گونههای متفاوت درختی
Living Legacy Forest¹³ در یا اطرافِ سیدنی²، ملبورن¹⁵، پرت¹⁶ و آدلاید¹⁷ سایت دارد و قدم بعدی آنها بریزبن¹⁸ است. شکل جنگلها بسته به محل و همکاریهایی که شکل میگیرد متفاوت است: سایت آدلاید به شکل یک باغ گل است؛ سایت پرت با گونههای بومی پر شده و هدفش تبدیل شدن به یک زیستگاه مناسب برای کوآکای سرزمین اصلی¹⁹ (گونه در معرض تهدید) است. مرکز سیدنی، در یک بخش دنج در بلو ماونتینز²⁰، به Wollemi pine²¹ اختصاص دارد. در ملبورن هم مجموعهای از حدود ۲۰ گونه درختی با چشمانداز رنگی ایجاد شده؛ از شکوفههای گیلاس تا جاکاراندا که در زمانهای مختلف سال گل میدهند.
رابرتس هزینه یک درخت یادبود را کمتر از مراسم سنتی میداند و برآورد میکند در سطح بالاتر، شاید حدود نصفِ میانگین هزینه مراسم و دفن تمام شود.
کمپوست انسانی در آینده نزدیک؟
رابرتس میگوید اگر کمپوست انسانی از ۲۰۳۰ به بعد در حوزههایی قانونی شود، Living Legacy Forest¹³ امکان استفاده از آن را هم فراهم میکند، هرچند خودش میپرسد چرا بعضیها باید یک گزینه صنعتی را انتخاب کنند. او میگوید طبیعت از همیشه، به شکل رایگان عمل کمپوستسازی را انجام داده و وقتی بدن انسان هزاران سال بهطور طبیعی در زمین تجزیه شده، این سؤال مطرح میشود که چرا باید با ماشینآلات پرمصرف همان فرایند را بازسازی کرد.
پاورقی نامها و منابع
¹ Alex Greenwich | ² Sydney | ³ New South Wales (NSW) | ⁴ Earthly Legacy | ⁵ Australia | ⁶ MoneySmart | ⁷ United States (US) | ⁸ Europe | ⁹ Ben Kelly | ¹⁰ Australian Cemeteries and Crematoria Association (ACCA) | ¹¹ Funerals Australia | ¹² Warren Roberts | ¹³ Living Legacy Forest | ¹⁴ Nine.com.au | ¹⁵ Melbourne | ¹⁶ Perth | ¹⁷ Adelaide | ¹⁸ Brisbane | ¹⁹ mainland quokka | ²⁰ Blue Mountains | ²¹ Wollemi pine
Source: nine.com.au, moneysmart.gov.au