افزایش مرگ دلفینها در ساحلهای استرالیا جنوبی
بر اساس دادههای بلندمدت، تعداد دلفینهای مردهای که در استرالیا جنوبی¹ به ساحل آمدهاند، در سال ۲۰۲۵ افزایش چشمگیری داشته و این تلفات در دوران الگل بلومِ ویرانگرِ این ایالت، بالاترین میزان در ۱۲ سال گذشته بوده است.
سال گذشته دستکم ۷۰ لاشه از دلفینهای کامن و باتلنوز در سراسر SA² پیدا شد و در سال ۲۰۲۶ هم ۲۰ مورد دیگر گزارش شده است؛ از جمله مرگ اخیرِ یک دلفین محبوبِ پورت ریور³ با نام زوم⁴. دانشمندان میگویند بسیاری از دلفینهایی که در گلف سنت وینسنت⁵ (یک پهنه بزرگ دریایی در غربِ آدلاید⁶) پیدا شدند—منطقهای که بهشدت از الگل بلوم آسیب دید—به شکل واضحی لاغر و ضعیف بودند.
ارتباط احتمالی با کمبود غذا در دریا
دکتر کاترین کمپر⁷ که پیشتر بهعنوان متصدی پستانداران در موزه استرالیا جنوبی⁸ کار میکرده، گفته است تلفات دلفینها در گلف سنت وینسنت در سال ۲۰۲۵ بالاترین میزان از سال ۲۰۱۳ بوده؛ سالی که در آن دهها حیوان درگیر موربیلیویروس⁹ (نوعی بیماری در ستاسهها¹⁰) شدند.
کمپر گفته است: «بهشدت شک داریم که برای دلفینهای کامن، علت زمینهای کمبود غذا بوده»، چون یکی از شکارهای اصلی آنها کالاماری جنوبی¹¹ است و جمعیت کالاماری جنوبی در گلف سنت وینسنت طی الگل بلوم «عملاً نابود شد».
گزارشهای میدانی، کالبدگشاییها و دادههای چندساله
از زمانی که الگل بلومِ جلبکِ Karenia cristata¹² در مارچ ۲۰۲۵ آغاز شد، ثبت دلفینهای مرده توسط شهروند-دانشمندها و کارکنان دولت انجام شده؛ در کنار آن، مرگ صدها گونه دریایی دیگر هم دیده شده است. همزمان، یک موج گرمای دریایی نیز از سپتامبر ۲۰۲۴ بر جنوب استرالیا اثر گذاشته است.
کمپر همراه با پژوهشگر دلفینها دکتر مایک باسلی¹³ این گزارشها را با دادههای موزه از ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۴ و نتایج کالبدگشاییهای سفارشدادهشده از سوی دولت ایالتی مقایسه و تحلیل کرده و یافتهها را در کنفرانس مشترکِ Australian Mammal Society¹⁴ و Australasian Bat Society¹⁵ در روز پنجشنبه ارائه کردهاند.
نقش الگل بلوم در زنجیره غذایی
کمپر گفته است کالبدگشاییهای منتشرشده از مرگ دلفینها اثر مستقیم سموم جلبکی را نشان نداده، اما بسیاری از حیوانها بهشدت لاغر بودهاند؛ موضوعی که میتواند با اثر الگل بلوم بر منابع غذایی آنها مرتبط باشد. طبق پژوهشهای دولتی، جمعیت کالاماری جنوبی در گلف سنت وینسنت و اسپنسر گلف¹⁶ حدود ۸۰٪ پایینتر از سطح پایه گزارش شده است.
باسلی گفته دلفینهای مرده میتوانند به دلایل مختلفی به ساحل بیایند: «دلفینها ممکن است با قایق برخورد کنند، در تجهیزات ماهیگیری گیر کنند یا مورد حمله کوسهها قرار بگیرند.» اما به گفته او بسیاری از دلفینهای سال ۲۰۲۵ «خیلی لاغر» بودهاند که نشانه کمبود شکار است—بهویژه در مورد دلفینهای کامن که یکی از غذاهای مهمشان ماهی مرکب است. او گفته الگل بلوم به جمعیت ماهی مرکب «ضربه خیلی سنگینی» زده و این موضوع با افزایش مرگومیر همخوانی دارد.
او همچنین گفته موج گرمای دریایی میتواند یک عامل فشار اضافه بوده باشد.
درخواست برای ازسرگیری برنامه کالبدگشایی
کمپر گفته است منحل شدن برنامه چنددههای کالبدگشایی پستانداران دریایی در موزه استرالیا جنوبی در سال ۲۰۲۳، بررسی اثر الگل بلوم بر ستاسهها را سختتر کرده است. او و باسلی خواستار بازگشت کالبدگشاییهای «سیستماتیک» شدهاند.
پاسخ مقامهای دولتی
سخنگوی دپارتمان محیطزیست و آبِ استرالیا جنوبی¹⁷ گفته است اختلال در زنجیرههای غذایی دریایی میتواند یکی از عوامل افزایش مرگ دلفینها در سال ۲۰۲۵ و پنج ماه نخست ۲۰۲۶ باشد. او گفته با اینکه دلفینها آبشش ندارند و بنابراین مثل ماهیها مستقیم تحت تأثیر الگل بلوم قرار نمیگیرند، اما کارشناسان فکر میکنند برخی از حیاتوحش دریایی ممکن است بهخاطر بههمریختگی زنجیره غذایی و اثر بیوتوکسینهای¹⁸ جلبکی آسیب دیده باشند.
به گفته این سخنگو، یافتههای کاهش وزن نشان میدهد اثر غیرمستقیم الگل بلوم بر منابع غذایی حیوانها میتواند بهعنوان علت بیماری یا مرگ مطرح باشد. در بسیاری از کالبدگشاییهای انجامشده پس از شروع الگل بلوم، کاهش وزن مزمن در حیوانهای مختلف ثبت شده؛ از جمله دلفینها، فکها، پرندگان، لیتِل پنگوین¹⁹ و لاکپشتها.
پاورقی نامها (اصل انگلیسی):
¹ South Australia
² SA (South Australia)
³ Port River
⁴ Zoom
⁵ Gulf St Vincent
⁶ Adelaide
⁷ Dr Catherine Kemper
⁸ South Australian Museum
⁹ morbillivirus
¹⁰ cetaceans
¹¹ southern calamari
¹² Karenia cristata
¹³ Dr Mike Bossley
¹⁴ Australian Mammal Society
¹⁵ Australasian Bat Society
¹⁶ Spencer Gulf
¹⁷ SA Department for Environment and Water
¹⁸ algal biotoxins
¹⁹ little penguins