واکنشهای متفاوت به پیشنهاد «واگذاری جزایر»
پیشنهاد جینا رینهارت¹ برای اینکه کوئینزلند² برخی از جزایر خود را به ایلان ماسک³، مدیرعامل اسپیسایکس⁴، برای ساخت و پرتاب ماهوارهها و همچنین راهاندازی صنعتهای مرتبط ارائه کند، در شمال کوئینزلند واکنشهای متفاوتی میان فعالان گردشگری و گروههای اقتصادی برانگیخته است.
خانم رینهارت در سخنرانی روز پنجشنبه گفت جزایری که «کمجمعیت یا بدون سکنه» هستند در سواحل شمال کوئینزلند باید «بدون هزینه» به ایلان ماسک پیشنهاد شوند تا از آنها برای ساخت و پرتاب ماهوارهها استفاده شود.
نگرانیهای محیطزیستی و نگاه گردشگری
تیم بوث⁵، مدیرعامل توریسم ویتساندی⁶، گفت ایده واگذاری جزایر برای پرتاب راکت «جدید و غیرمعمول» است، اما به گفته او راهاندازی چنین فعالیتی با ملاحظات محیطزیستی همراه خواهد بود.
او توضیح داد در منطقه ویتساندی هر روز ایدههای مختلفی برای «فعالسازیها» و رویدادهای گردشگری روی جزایر مطرح میشود، اما این مورد را پیشتر ندیده است. بوث گفت برداشت رایجی وجود دارد که جزایرِ بدون سکنه «بیکار و بیاستفاده» هستند، در حالیکه از نگاه گردشگری چنین نیست و مهمترین نقطه قوت این مقصد «طبیعت بکر و شکوه طبیعی» آن است؛ به همین دلیل، هر نوع تغییر بزرگ با انگیزه تجاری میتواند با هویت تصویری منطقه ناسازگار باشد.
با این حال، او گفت پرتابهای راکتی میتواند خودش به نوعی «جاذبه گردشگری» تبدیل شود؛ چون پنجرههای پرتاب معمولا در بازهای زمانی باز میمانند و همین موضوع میتواند باعث ورود بازدیدکنندهها و افزایش مدت اقامت آنها در منطقه شود.
تجربه پرتاب از بوئن و چالشهای جزیرهای
منطقه ویتساندی پیش از این هم تجربه نزدیکِ پرتابهای راکتی داشته است. شرکت استرالیایی گیلمور اسپیس تکنالوجیز⁷ نخستین راکت خود را در بوئن⁸ در جولای ۲۰۲۵ پرتاب کرد. مدیرعامل این شرکت، آدام گیلمور⁹، گفت گرفتن مجوزها برای پرتاب راکت در استرالیا فرایندی پیچیده و طولانی است.
او گفت اگرچه پرتاب از جزیره میتواند از نظر ایمنی مزیتهایی داشته باشد، اما از نظر لجستیکی بسیار دشوارتر از پرتاب از سرزمین اصلی است؛ چون انتقال تجهیزات و خودروها به جزیره سخت است و وقتی از مسیر زمینی میتوان تجهیزات را با کامیون تا سایت پرتاب برد و با جرثقیل جابهجا کرد، کار سادهتر میشود.
گیلمور همچنین گفت از سرمایهگذاری بیشتر در اسپیسپورت بوئن¹⁰، محل پرتابهای این شرکت، استقبال میکند و آن را یک فرصت مهم برای توانمندی داخلی استرالیا توصیف کرد.
بحث باد، «پریری» و ایده تولید میکروچیپ
خانم رینهارت در همان سخنرانی، از طرح ساخت برجهای بادی نزدیک شهر کوچک پریری¹¹ (حدود ۳۴۰ کیلومتر جنوبغرب تاونزویل¹²) نیز انتقاد کرد. پروژه Prairie Wind Farm¹³ با ظرفیت ۸۰۰ مگاوات مجوز محیطزیستی فدرال را گرفته و نزدیک به مسیر پیشنهادی خط انتقال برق کاپر استرینگ ۲۰۳۲¹⁴ قرار دارد که قرار است تاونزویل را به مانت آیزا¹⁵ متصل کند.
او پیشنهاد داد به جای این پروژه، برای تولیدکنندگان تایوانی میکروچیپ «زمین رایگان» همراه با «تعطیلات مالیاتی»، یک فرودگاه بینالمللی برای رفتوآمد و یک بندر در نظر گرفته شود. او همچنین گفت اگر زمینِ پریری مناسب نباشد، گزینههای دیگری نزدیکتر به تاونزویل پیشنهاد شود.
کلادیا برومه-اسمیت¹⁶، مدیرعامل گروه توسعه اقتصادی تاونزویل اینترپرایز¹⁷، گفت شمال کوئینزلند باید «برای کسبوکار باز» و «برای ایدهها باز» باشد. او در عین حال گفت منابع باد در محل مورد اشاره «فوقالعاده» است و وقتی انرژی فراوان و مقرونبهصرفه باشد، معمولا صنعت هم به آنجا جذب میشود.
دولت کوئینزلند اعلام کرده است در ۱۲ ماه آینده ۴۲۰ میلیون دلار برای پروژه کاپر استرینگ هزینه خواهد کرد.
لزوم بررسی امکانسنجی و مشارکت ذینفعان
چمبر آو کامرس تاونزویل¹⁸ اعلام کرد هر پیشنهاد برای تولید میکروچیپ باید از مسیر مطالعه امکانسنجی عبور کند. کوین بوث¹⁹، رئیس این نهاد، گفت اگر اعداد و ارقام توجیه اقتصادی داشته باشد، از هر سرمایهگذاری که تولید در شمال کوئینزلند را تقویت کند استقبال میشود.
او همچنین گفت موضوع به این برمیگردد که همه ذینفعان مرتبط فرصت داشته باشند نظرشان را مطرح کنند و سپس اطمینان حاصل شود که هر نوع سرمایهگذاری تا حد ممکن به نفع محلیها هم باشد.
پاولین هنسن²⁰، رهبر وان نیشن²¹، نیز در رویدادی در تاونزویل همراه با جینا رینهارت روی صحنه حضور داشت.
پاورقی اسامی (اصل انگلیسی):
¹ Gina Rinehart
² Queensland
³ Elon Musk
⁴ SpaceX
⁵ Tim Booth
⁶ Tourism Whitsundays
⁷ Gilmour Space Technologies
⁸ Bowen
⁹ Adam Gilmour
¹⁰ Bowen Spaceport
¹¹ Prairie
¹² Townsville
¹³ Prairie Wind Farm
¹⁴ CopperString 2032
¹⁵ Mount Isa
¹⁶ Claudia Brumme-Smith
¹⁷ Townsville Enterprise
¹⁸ Townsville Chamber of Commerce
¹⁹ Kevin Booth
²⁰ Pauline Hanson
²¹ One Nation