کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای برای استرالیا ارزان‌تر از بی‌عملی است

چشم‌انداز اقتصادی انتقال به انتشار صفر خالص

مقایسه سناریوها تفاوت‌های چشمگیر اقتصادی را نشان می‌دهد. مدل‌سازی انجام‌شده توسط Ortec Finance¹ نشان می‌دهد که اگر تغییرات اقلیمی به‌طور کافی مدیریت نشود، تولید ناخالص داخلی استرالیا تا سال ۲۰۵۰ حدود ۹٪ کمتر خواهد بود که معادل چندصد میلیارد دلار اختلاف است. یک گذار منظم به انتشار صفر خالص، در مقایسه با تأخیر در اقدام یا ادامه انتشار بالای گازهای گلخانه‌ای، راهکار اقتصادی بهینه‌تری است.

در سپتامبر ۲۰۲۵، Australian Treasury² نتیجه گرفت که «اقدامات اقلیمی روشن و معتبر به ایجاد شغل‌های بیشتر، دستمزدهای بالاتر و استانداردهای زندگی بهتر برای استرالیایی‌ها منجر خواهد شد»، در حالی که «یک گذار disorderly به معنای شغل‌های کمتر، سرمایه‌گذاری تجاری کمتر، دستمزدهای پایین‌تر، استانداردهای زندگی پایین‌تر و قیمت‌های بالاتر برق در اقتصادی کوچکتر خواهد بود».

تأیید بیشتری نیز از طرف Investor Group on Climate Change³ می‌آید که نشان می‌دهد سیاست‌های جهانی تا سال ۲۰۲۴ منجر به گرمایش ۳°C خواهد شد و درآمد تولید ناخالص داخلی استرالیا تا سال ۲۰۵۰ به میزان ۶۵۶ میلیارد دلار کاهش می‌یابد. در مقابل، یک گذار منظم به انتشار صفر خالص باعث می‌شود اقتصاد استرالیا ۵۹۰ میلیارد دلار بهتر از سناریوی گرمایش ۳°C باشد.

هزینه تأخیر و بی‌عملی

به تأخیر انداختن اقدامات اقلیمی اختلال اقتصادی بیشتری ایجاد می‌کند. مدل Ortec Finance¹ سه سناریو را از هم متمایز می‌کند. در سناریوی تأخیر در رسیدن به انتشار صفر، دولت‌ها تا سال ۲۰۳۰ سیاست‌های محدودی را ادامه می‌دهند و سپس سیاست‌های بسیار بلندپروازانه‌ای اعمال می‌کنند که باعث شوک‌های ناگهانی در بازارهای مالی می‌شود و هزینه بیشتری نسبت به گذار منظم دارد.

پیامدهای ملموس بدون اقدام اقلیمی

لغو هدف‌های انتشار صفر هزینه‌های سنگینی برای خانوارها و زیرساخت‌ها خواهد داشت. بررسی‌های Climate Council⁴ نشان می‌دهد که بدون اقدامات اقلیمی قوی، هزینه‌های دولت استرالیا برای بازسازی پس از بلایای طبیعی تا سال ۲۰۹۰ هفت برابر خواهد شد. همچنین کاهش بهره‌وری منجر به زیانی بین ۱۳۵ تا ۴۲۳ میلیارد دلار تا سال ۲۰۶۳ خواهد شد و مرگ‌ومیر ناشی از موج‌های گرما در Sydney⁵ و Melbourne⁶ به‌ترتیب ۴۴۰٪ و ۲۶۰٪ افزایش می‌یابد.

نامشخص بودن سیاست‌ها و اختلال اقتصادی

تغییر مکرر سیاست‌ها اعتماد کسب‌وکارها را تحت فشار قرار می‌دهد. Climate Council⁴ برآورد می‌کند که کنار گذاشتن تعهدات انتشار صفر تا سال ۲۰۴۸ باعث از دست رفتن دو تریلیون دلار سرمایه‌گذاری، افت صادرات و رشد کمتر اقتصاد خواهد شد.

مزیت رقابتی استرالیا در انرژی پاک

استرالیا دارای منابع بادی و خورشیدی بی‌نظیری است. چارچوب سناریوهای Treasury² نشان می‌دهد که تولید زغال‌سنگ تا سال ۲۰۵۰ به ۷۲٪ و تولید گاز طبیعی و LNG به ۶۷٪ کاهش می‌یابد. گذار به انرژی‌های تجدیدپذیر می‌تواند صنایع جدیدی مانند تولید فلزات سبز و ساخت‌وساز پاک را جایگزین صادرات سوخت‌های فسیلی کند و تا ۱۰٪ از انتشار جهانی بکاهد.

واقعیت اقتصادی در مقابل ادعاهای سیاسی

رهبران احزاب حاکم هزینه زیادی برای عدم اقدام اقلیمی بیان می‌کنند. David Littleproud⁷ ادعا کرده که هزینه رسیدن به انتشار صفر تا ۲۰۵۰ به ۹ تریلیون دلار خواهد رسید. Leah Blyth⁷ نیز گفته است که «اگر توانایی مالی نداشته باشیم، نمی‌توانیم پاسدار محیط‌زیست باشیم.» این استدلال‌ها هزینه‌های کوتاه‌مدت را بزرگ می‌کنند اما هزینه‌های عظیم بی‌عملی را نادیده می‌گیرند.

^¹ Ortec Finance (Ortec Finance)

^² Australian Treasury (Australian Treasury)

^³ Investor Group on Climate Change (Investor Group on Climate Change)

^⁴ Climate Council (Climate Council)

^⁵ Sydney (Sydney)

^⁶ Melbourne (Melbourne)

^⁷ David Littleproud (David Littleproud), Leah Blyth (Leah Blyth)