گسترش خدمات مدیکر برای درمان اختلالات گفتاری از اول مارچ

گسترش دسترسی به گفتاردرمانی در مدیکر از ۱ مارچ ۲۰۲۶

از ۱ مارچ ۲۰۲۶، برنامه Medicare Benefits Schedule (MBS)¹ در آسترالیا² برای بیماران واجد شرایطِ زیر ۲۵ سال که دچار اختلالات شدید گفتار و زبان هستند، تا ۲۰ جلسه درمانی با بازپرداخت و هشت جلسه ارزیابی برای خدمات گفتاردرمانی و سایر خدمات سلامت‌های وابسته فراهم می‌کند.

جزئیات اصلی این تغییر

این سرمایه‌گذاری ۷۴.۹ میلیون دلاری روی شرایطی مثل لکنت، اختلالات تولید/صدای گفتار و شکاف لب و کام متمرکز است و بیش از ۳۸۵ هزار نفر از جوانان آسترالیا² را پوشش می‌دهد؛ افرادی که پیش‌تر در چارچوب آیتم‌های «مدیریت بیماری مزمن» معمولاً به پنج جلسه در سال محدود بودند.

ارجاع می‌تواند از سوی پزشک عمومی (GP)³، متخصص یا پزشک مشاور انجام شود و دسترسی به گفتاردرمانگر و دیگر متخصصان سلامت‌های وابسته را امکان‌پذیر می‌کند.

همچنین این تغییر، آیتم Medicare M10⁴ را به‌روزرسانی می‌کند تا این شرایط به‌طور صریح در آن ذکر شوند؛ موضوعی که به مداخله زودهنگام در دوره‌های مهم رشد کمک می‌کند.

واکنش‌های دولت و متخصصان

مارک باتلر⁵، وزیر فدرال سلامت، درباره اثر این اصلاحات گفت: «این سرمایه‌گذاری یعنی کودکان و جوانان بیشتری می‌توانند با دسترسی به خدمات گفتاردرمانیِ مقرون‌به‌صرفه، شروع بهتری در زندگی داشته باشند. گفتاردرمانی می‌تواند زندگی را تغییر دهد.»

کاترین مک‌کینلی⁶، رئیس ملی Speech Pathology Australia⁷، این اقدام را «گامی بزرگ رو به جلو برای بهبود دسترسی زودهنگام به مراقبت گفتاردرمانی مبتنی بر شواهد» توصیف کرد و گفت این تغییر می‌تواند فشار مالی خانواده‌ها را کمتر کند و مسیرهای دریافت مراقبت را روشن‌تر نشان دهد. او همچنین به نقش مداخله زودهنگام و پیوسته در یادگیری، ارتباطات اجتماعی و سلامت عاطفی اشاره کرد.

پژوهش پشتیبان و ابزار ارزیابی جدید

این تغییرات هم‌زمان با معرفی یک ابزار ارزیابی تازه از Murdoch Children’s Research Institute (MCRI)⁸ اعلام شده است؛ ابزاری که بر پایه مطالعه‌ای روی ۱,۱۷۹ کودک ۲ تا ۱۲ سال در ویکتوریا⁹ و NSW¹⁰ طراحی شده است.

این ابزار «نشانه‌های هشدار» برای پایدار بودن اختلالات گفتاری را مشخص می‌کند؛ مثل تحریف واکه‌ها، جابجایی صداها (مثلاً گفتن «efelant» به جای «elephant») و جایگزینی خوشه‌های همخوانی (مثلاً «glack» به جای «black»). طبق این گزارش، این الگوها در کمتر از ۱۰٪ کودکان دیده می‌شود.

پژوهشگر اصلی، پروفسور آنجلا مورگان¹¹، گفت این ابزار کودکان را با همسالان‌شان معیارگذاری می‌کند تا ارجاع‌های هدفمندتر انجام شود و خلأ داده‌های قدیمیِ حوزه گفتار پوشش داده شود. پژوهشگر همکار، دکتر دیزی شپرد¹²، اضافه کرد این رویکرد می‌تواند درمان‌های غیرضروری برای مسئله‌هایی که خودبه‌خود حل می‌شوند را کمتر کند و در عوض، موارد پرریسک را در اولویت بگذارد؛ او همچنین اشاره کرد تسلط گفتاری در کودکان به نظر می‌رسد نسبت به نسل‌های قبل کندتر شده است.

اطلاعات تکمیلی برای خانواده‌ها

برای کودکانی که با شرایط شکاف به دنیا می‌آیند (حدود ۳۷۵ تولد در سال در آسترالیا²، یعنی حدود ۱ در ۸۰۰)، این گسترش در کنار برنامه‌های موجود دندان‌پزشکی و کرانیوفیشال، امکان تأمین مالیِ گفتاردرمانی فشرده پس از جراحی را فراهم می‌کند. Speech Pathology Australia⁷ اعلام کرده طی سال‌ها با این موضوع همکاری داشته و برای گسترش معیارهای واجد شرایط بودنِ بالینی پیگیری کرده است.

ارائه‌دهندگان خصوصی مانند Pepper Kids Therapy¹³ گفته‌اند هزینه هر جلسه حدود ۱۹۳.۹۹ دلار در ساعت است و بازپرداخت‌های مدیکر می‌تواند همراه با NDIS¹⁴ یا پرداخت خصوصی، بخشی از فاصله هزینه را جبران کند. در گزارش‌ها همچنین به شکاف‌های فعلی اشاره شده که بعد از بازپرداخت، می‌تواند برای هر جلسه حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ دلار باشد.

پانویس‌ها (نام انگلیسی منابع و نام‌ها)
¹ Medicare Benefits Schedule (MBS)
² Australia
³ GP (General Practitioner)
⁴ Medicare M10 item
⁵ Mark Butler
⁶ Kathryn McKinley
⁷ Speech Pathology Australia
⁸ Murdoch Children’s Research Institute (MCRI)
⁹ Victoria
¹⁰ NSW (New South Wales)
¹¹ Professor Angela Morgan
¹² Dr. Daisy Shepherd
¹³ Pepper Kids Therapy
¹⁴ NDIS (National Disability Insurance Scheme)