جوانان استرالیا برای ثبت اهدای عضو تشویق شدند
برداشتهای اشتباه درباره اهدای عضو همچنان مانع پیشرفت استرالیا در این حوزه شده است؛ دادههای تازه هم از یک شکاف نسلی قابلتوجه در ثبت اهدای عضو خبر میدهد.
بر اساس نظرسنجی جدید یوگاو¹، نزدیک به نیمی از استرالیاییها گفتهاند اگر بدانند کودکان میتوانند از اهدای عضو بهرهمند شوند، احتمال بیشتری دارد که بهعنوان اهداکننده ثبتنام کنند؛ با این حال ۳۱ درصد از افراد نمیدانستند کودکانی در انتظار پیوند هستند.
در حالی که جوانان بهطور کلی از اهدای عضو حمایت میکنند، بسیاری از آنها اقدام عملی انجام ندادهاند. طبق همین نظرسنجی، ۷۲ درصد از نسل زد² و ۶۲ درصد از میلینیالها³ گفتهاند برای اهداکنندگی ثبتنام نکردهاند؛ موضوعی که این پرسش را مطرح میکند آیا این گروهها درگیر موضوع نیستند یا اطلاعات کافی ندارند.
هلن اوپدام⁴، مدیر پزشکی ملی سازمان اهدای عضو و بافت⁵ و دانشیار دانشگاه، میگوید «موانع معمول این است که مردم نمیدانند چطور باید ثبتنام کنند، فکر میکنند زمان زیادی میبرد یا خیلی پیچیده است.» او افزود تلاش میشود ثبتنام سادهتر شود و پیام اصلی هم این است که ثبتنام از طریق وبسایت DonateLife⁶ تنها یک دقیقه زمان میبرد.
اوپدام که ۲۸ سال است متخصص مراقبتهای ویژه است، گفت مسئله اصلی کمبود نیت خوب نیست، بلکه نبودِ حس فوریت است. به گفته او «نرخ رضایت (Consent) در استرالیا ۵۳ درصد است، اما سطح حمایت از اهدای عضو بسیار بالاتر از این عدد است... افراد به اندازه کافی با واقعیتها روبهرو نمیشوند تا اطلاعات پایه را دریافت کنند و همان راه ساده ثبتنام را انجام دهند.»
این موضوع با غیرقابلپیشبینی بودن نارسایی اعضا پررنگتر میشود؛ اوپدام تأکید کرد نارسایی عضو میتواند برای هر کسی و اغلب بدون هشدار رخ دهد. او نمونهای را توضیح داد: «بهتازگی، یک زن جوان در مراحل پایانی بارداری دچار عفونتی شد که به نارسایی کبد انجامید. او نیاز به سزارین فوری داشت و کودک سالم به دنیا آمد، اما خودِ او در معرض خطر مرگ طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد قرار گرفت.» به گفته او، این زن در نهایت پیوند فوری کبد دریافت کرد. اوپدام گفت بعداً آن زن همراه با کودک خردسالش به بخش مراقبتهای ویژه برگشت تا از تیم درمان تشکر کند.
در گزارش آمده است برای اینکه فردی بتواند پس از مرگ اهداکننده عضو شود، معمولاً باید در بخش مراقبتهای ویژه یا اورژانس فوت کند و غالباً روی ونتیلاتور باشد. در سال ۲۰۲۵ این تعداد حدود ۱۶۰۰ نفر عنوان شده است. اوپدام گفت «واقعیت این است که شرایطی که پس از مرگ امکان اهدای عضو وجود دارد بسیار محدود است. اهدای عضو پس از مرگ فقط در حدود ۲ درصد از افرادی که در بیمارستان فوت میکنند ممکن است.»
جورجی کالاهان⁷، پرستار متخصص اهدای عضو در DonateLife⁶ گفت: «هر فرصت برای اهدای عضو ارزشمند است. وقتی یک بیمار برای اهداکنندگی ثبتنام کرده باشد و ما بتوانیم این را به خانواده منتقل کنیم، تصمیم بسیار سخت برای خانواده میتواند خیلی آسانتر شود.»
در عین حال، گفتوگو با خانواده همچنان بخش مرکزی این فرایند است. با وجود اینکه استرالیاییها بیشتر از قبل درباره اهدای عضو با نزدیکان خود صحبت میکنند، بیش از ۳۸ درصد نمیدانستند که حتی اگر فرد از قبل ثبتنام کرده باشد، باز هم از خانواده برای اهدای عضو رضایت خواسته میشود. مقامها میگویند همین موضوع، ارتباط و گفتوگوی خانوادگی را حیاتی میکند؛ چون ثبتنام بهتنهایی نقش خانواده را در زمان مرگ حذف نمیکند.
در سال ۲۰۲۵، تعداد ۱۴۳۸ نفر در استرالیا به کمک سخاوت ۵۵۷ اهداکننده متوفی، پیوند عضو دریافت کردند.
پاورقی منابع نامها
¹ YouGov
² Gen Z
³ Millennials
⁴ Helen Opdam
⁵ Organ and Tissue Authority
⁶ DonateLife
⁷ Georgie Callaghan
Source: ntnews.com.au, smh.com.au, canberratimes.com.au, region.com.au, highlandradio.com, canberradaily.com.au, heraldsun.com.au