Zang News

جاده‌هایی پوشیده از موش‌های مرده؛ ادامه بحران موش‌ها در شهرهای WA

شهر کشاورزی Morawa در شمال شرقی پرت با هجوم بی‌سابقه موش‌ها روبه‌رو شده است، به‌طوری که ساکنان هنگام رانندگی می‌گویند حس می‌کنند روی حباب‌ حرکت می‌کنند، زیرا هزاران موش زیر چرخ‌ها له می‌شوند. این آلودگی زندگی روزمره مردم را مختل کرده و حتی وارد خانه‌ها و کسب‌وکارها شده است. رئیس... (برای ادامه اسکرول کنید)
جاده‌هایی پوشیده از موش‌های مرده؛ ادامه بحران موش‌ها در شهرهای WA

طاعون موش‌ها زندگی روستایی را فلج کرده است

ساکنان شهرهای روستایی در وسترن استرالیا¹ با یک طاعون شدید موش روبه‌رو شده‌اند؛ وضعیتی که به گفته برخی محلی‌ها، جاده‌ها را به فرش‌های وحشتناک از لاشه جوندگان تبدیل کرده است. یک نفر این صحنه را «مثل رانندگی روی بابل‌رپ» توصیف کرده و می‌گوید هجوم موش‌ها زندگی روزمره، کشاورزی و استانداردهای زندگی در منطقه را به‌طور جدی تحت فشار گذاشته است.

محاصره موش‌ها در ویت‌بلت و اطراف

این طغیان که کانون آن در منطقه ویت‌بلت² و نواحی اطراف است، باعث افزایش کم‌سابقه جمعیت موش‌ها شده است. کشاورزان و صاحبان خانه‌ها می‌گویند خانه‌ها، سوله‌ها و حتی خودروها پر از موش شده و هزاران موش وارد انبارهای غلات، ماشین‌آلات و حتی رختخواب‌ها شده‌اند. در بسیاری از مسیرها، جاده‌ها از موش‌هایی که زیر چرخ خودروها مانده‌اند پر شده و این موضوع هم خطر رانندگی را بالا برده و هم بوی نامطبوع گسترده‌ای ایجاد کرده است.

سارا تامپسون³، یکی از ساکنان محلی، به خبرنگاران گفته است: «مثل زندگی در یک فیلم ترسناک است. نمی‌توانی بیرون بروی بدون اینکه زیر پا له شوند. مجبور شدیم غذا، لباس و مبلمان خراب‌شده را دور بریزیم—این دارد شیوه زندگی ما را نابود می‌کند.»

به گزارش ای‌بی‌سی نیوز⁴، حجم موش‌ها به چیزی شبیه «جاده‌های پر از موش مرده» رسیده و گروه‌های پاک‌سازی نمی‌توانند هم‌پای سرعت تلفات و آلودگی پیش بروند. طاعون‌های مشابه در گذشته بیشتر در شرق استرالیا دیده شده، اما این موج، به‌عنوان یک رخداد نادر و شدید، به قلب کشاورزی وسترن استرالیا¹ نفوذ کرده است.

گرفتاری کشاورزان با محدودیت‌های طعمه‌گذاری

بحران وقتی پیچیده‌تر شده که کشاورزان غلات می‌گویند به مؤثرترین ابزار مقابله، یعنی طعمه قوی زینک فسفاید⁵، دسترسی ندارند؛ چون هنوز مجوزهای اضطراری لازم صادر نشده است. اداره دپارتمان صنایع اولیه و توسعه منطقه‌ای⁶ (دی‌پی‌آی‌آر‌دی⁷) هنوز مجوزهای ویژه را اعلام نکرده و در نتیجه، تولیدکنندگان ناچار شده‌اند از گزینه‌های ضعیف‌تر استفاده کنند؛ گزینه‌هایی که به گفته کارشناسان، برای چنین طغیانی کافی نیستند.

ترور ویتینگتون⁸، رئیس دبلیو‌ای فارمرز⁹، گفته است: «کشاورزان دارند می‌بینند که معیشت‌شان جلوی چشم‌شان جویده می‌شود. موش‌ها سیلوها را سوراخ می‌کنند و محصولاتی را که میلیون‌ها دلار ارزش دارد آلوده می‌کنند. بدون طعمه قوی‌تر، دست‌مان بسته است.»

این وضعیت یادآور ناامیدی‌های طاعون موش سال ۲۰۲۱ در نیو ساوت ولز¹⁰ و ویکتوریا¹¹ است؛ جایی که تأخیرهای مشابه، به تشدید خسارت‌ها کمک کرد و زیان اقتصادی ملی را بیش از ۵۰۰ میلیون دلار برآورد کردند. در وسترن استرالیا¹ نیز برآوردهای اولیه می‌گوید خسارت به محصولات می‌تواند به ده‌ها میلیون دلار برسد و این موج روی تأمین خوراک دام و سلامت دام‌ها هم اثر بگذارد.

نگرانی‌های سلامت و محیط‌زیستی

فراتر از کشاورزی، این طغیان خطرهای سلامتی هم ایجاد کرده است. برخی ساکنان از افزایش بیماری‌های منتقل‌شونده از جوندگان مثل لپتوسپیروز¹² خبر داده‌اند و گفته می‌شود بیمارستان‌ها افزایش موارد مرتبط را ثبت کرده‌اند. همچنین فضولات موش‌ها می‌تواند منابع آب را آلوده کند و مرگ‌ومیر گسترده موش‌ها، خطر مسمومیت ثانویه برای حیات‌وحش بومی و حیوانات خانگی را بالا می‌برد.

گروه‌های محیط‌زیستی خواستار احتیاط در استفاده از طعمه‌ها شده‌اند تا گونه‌های غیرهدف، از جمله کیسه‌داران حساس وسترن استرالیا¹، آسیب نبینند. دی‌پی‌آی‌آر‌دی⁷ اعلام کرده وضعیت را زیر نظر دارد و تصمیم درباره مجوزهای طعمه «به‌زودی» اعلام می‌شود، اما برخی محلی‌ها نگران‌اند که برای برداشت این فصل دیر شده باشد.

زمینه گسترده‌تر: تکرار چرخه طغیان جوندگان در استرالیا

هرچند امروز گزارش‌های هم‌زمان زیادی از رسانه‌های بزرگ دیگر درباره طاعون‌های مشابه منتشر نشده، اما سابقه این رخداد در استرالیا طولانی است. طاعون ۲۰۲۱ در ایالت‌های شرقی، که توسط رسانه‌هایی مانند گاردین استرالیا¹³، ۹نیوز¹⁴ و د لند¹⁵ پوشش داده شد، صحنه‌های مشابهی داشت: موش‌ها در سقف‌ها، خراب شدن مراسم‌ها و فشار روانی روی جوامع روستایی. همچنین طاعون سال ۲۰۱۰ در وسترن استرالیا¹ هم پس از پیگیری‌های طولانی باعث شد محدودیت‌های طعمه‌گذاری کاهش یابد.

به گفته کارشناسان جوندگان در سی‌اس‌آی‌آر‌او¹⁶، عوامل هواشناسی مانند تابستان‌های مرطوب و سپس دوره‌های خشک، به رشد ناگهانی جمعیت موش کمک می‌کند و تغییرپذیری اقلیمی می‌تواند چنین رویدادهایی را پرتکرارتر کند.

اقدام‌های محلی و فشار برای کمک

با ادامه طاعون، برخی جوامع محلی به سراغ تله‌های دست‌ساز، پاک‌سازی‌های گروهی و درخواست کمک فدرال رفته‌اند. کری اسمیت¹⁷، مدیرعامل اسپرنس شایر¹⁸، گفته است: «ما الان اقدام می‌خواهیم، نه بوروکراسی.»

دی‌پی‌آی‌آر‌دی⁷ به مردم توصیه کرده بهداشت را جدی بگیرند، مسیرهای ورود را ببندند و موارد بسیار شدید را گزارش کنند. کشاورزان هم منتظر چراغ سبز برای طعمه‌های قوی‌تر هستند و نگران‌اند که با باران‌های زمستانی، موج دیگری شکل بگیرد.

پاورقی منابع و نام‌ها

¹ Western Australia | ² Wheatbelt | ³ Sarah Thompson | ⁴ ABC News | ⁵ zinc phosphide | ⁶ Department of Primary Industries and Regional Development | ⁷ DPIRD | ⁸ Trevor Whittington | ⁹ WA Farmers | ¹⁰ New South Wales | ¹¹ Victoria | ¹² leptospirosis | ¹³ The Guardian Australia | ¹⁴ 9News | ¹⁵ The Land | ¹⁶ CSIRO | ¹⁷ Kerry Smyth | ¹⁸ Esperance Shire

Source: abc.net.au, wafarmers.org.au, wa.gov.au, theguardian.com, 9news.com.au, theland.com.au, csiro.au
Sponsor Businesses
ارسال درخواست شما و دریافت کارت ویزیت مجازی