Zang News

هشدار درباره کمبود طعمه موش در جنوب استرالیا و ریسک بالاتر «طاعون موش»

جنوب استرالیا با ریسک بالاتر «طاعون موش» روبه‌رو شده، چون بخشی از طعمه و سم موش که برای این ایالت در نظر گرفته شده بود، به‌دلیل افزایش جمعیت جوندگان به غرب استرالیا منتقل شده است. این جابه‌جایی در شرایط کمبود سراسری طعمه در کشور رخ داده و نگرانی کشاورزان و... (برای ادامه اسکرول کنید)
هشدار درباره کمبود طعمه موش در جنوب استرالیا و ریسک بالاتر «طاعون موش»

خطر افزایش «طاعون موش» در جنوب استرالیا

جنوب استرالیا¹ با افزایش ریسک یک طاعون موش روبه‌رو شده است؛ چون بخشی از ذخایر حیاتی طعمه‌ و سم موش که برای این ایالت در نظر گرفته شده بود، در شرایط افزایش شدید جمعیت جوندگان، به غرب استرالیا² منتقل شده است.

پس‌زمینه کمبود طعمه

نگرانی اصلی از کمبود سراسری طعمه موش در سطح کشور ناشی می‌شود؛ کمبودی که با بالا رفتن تقاضا در چند ایالت تشدید شده است. طبق گزارش‌ها، سهمیه اختصاص‌یافته برای جنوب استرالیا¹ به‌جای آن به غرب استرالیا² ارسال شده و همین موضوع باعث نگرانی کشاورزان و نهادهای محلی درباره کافی نبودن موجودی برای کنترل رشد سریع تعداد موش‌ها شده است.

این جابه‌جایی، ترس از آسیب گسترده به محصولات را بالا برده؛ چون در گذشته، طاعون‌های موش در این منطقه برداشت‌ها را به‌شدت تحت فشار قرار داده‌اند؛ مشابه رویدادهای سال ۲۰۲۱ که خسارت‌های میلیاردی به بخش کشاورزی وارد کرد.

جزئیات مطرح‌شده در گزارش‌ها

بخش کشاورزی جنوب استرالیا¹ برای کنترل طغیان‌ها، به جوند‌ه‌کش‌هایی مانند طعمه‌های مبتنی بر فسفید روی وابستگی بالایی دارد.

نیازهای رقابتی غرب استرالیا²، که ممکن است به فشارهای ویژه جوندگان یا الزامات امنیت زیستی مرتبط باشد، به بازتخصیص این محموله‌ها منجر شده است.

کارشناسان محلی هشدار داده‌اند اگر تأمین مجدد به‌موقع انجام نشود، تراکم موش‌ها می‌تواند تا اواخر پاییز به سطح «طاعون» برسد و محصولات غلات، حبوبات و سبزیجات را در معرض تهدید قرار دهد.

زمینه گسترده‌تر در استرالیا

استرالیا³ در سال‌های اخیر چندین بار طاعون موش را تجربه کرده است؛ پدیده‌ای که معمولاً با شرایط آب‌وهوایی مساعد مانند بارندگی فراوان و زمستان‌های ملایم همراه می‌شود و با افزایش عملکرد غلات، غذای بیشتری برای رشد جمعیت جوندگان فراهم می‌کند. در سال ۲۰۲۱، جنوب استرالیا¹ و ایالت‌های همسایه مثل نیو ساوت ولز⁴ با طغیان‌هایی روبه‌رو شدند که در آن موش‌ها به خانه‌ها، ماشین‌آلات و سیلوها نفوذ کردند و توزیع اضطراری طعمه در دستور کار قرار گرفت.

منابع مرتبط در استرالیا³ به چالش‌های ملی ادامه‌دار اشاره می‌کنند: دولت‌های فدرال و ایالتی تولید طعمه را افزایش داده‌اند، اما محدودیت‌های لجستیکی و فشار تقاضا بر زنجیره تأمین اثر گذاشته است. همچنین اداره صنایع اولیه و مناطقِ جنوب استرالیا (PIRSA)⁵ هشدارهایی برای کشاورزان صادر کرده تا جمعیت موش‌ها را رصد کنند و در کنار طعمه، از روش‌های جایگزین مثل بهداشت مزرعه و برداشت زودهنگام در صورت امکان استفاده کنند. مسائل مشابهی در فصل‌های قبل در ویکتوریا⁶ و کوئینزلند⁷ هم گزارش شده و برخی خواستار یک راهبرد ملی مدیریت جوندگان هستند تا در آینده از چنین تغییر مسیرهایی جلوگیری شود.

پیامدهای احتمالی و اقدامات در حال انجام

از نظر اقتصادی، برآورد شده در صورت کنترل نشدن وضعیت، خسارت‌ها می‌تواند برای جنوب استرالیا¹ تا حدود ۱۰۰ میلیون دلار برسد؛ بر پایه تجربه طغیان‌های گذشته. برخی کشاورزان نیز از مشاهده نشانه‌های اولیه افزایش فعالیت موش‌ها در زمین‌های کشاورزی خبر داده‌اند.

اقدامات اعلام‌شده شامل تلاش مقام‌های جنوب استرالیا¹ برای پیگیری واردات اضطراری و درخواست برای صرفه‌جویی در موجودی‌های فعلی است. توصیه‌های عمومی هم شامل درزبندی خانه‌ها، استفاده از تله و گزارش مشاهده‌ها برای کمک به طعمه‌گذاری هدفمند عنوان شده است. در بلندمدت نیز به پژوهش درباره مقاومت‌های احتمالی نسبت به طعمه و مدل‌سازی پیش‌بینی طغیان‌ها اشاره شده است.

پاورقی نام‌ها (اصل انگلیسی):
¹ South Australia
² Western Australia
³ Australia
⁴ New South Wales
⁵ Department of Primary Industries and Regions South Australia (PIRSA)
⁶ Victoria
⁷ Queensland

Source: realestate.com.au, library.bradfordcollege.ac.uk

Share:

Sponsor Businesses
ارسال درخواست شما و دریافت کارت ویزیت مجازی