موج خروج پرستاران از بیمارستانهای دولتی کوئینزلند
هزاران پرستار در کوئینزلند¹ در سالهای اخیر از سمتهای کلیدی در بیمارستانهای دولتی کنار رفتهاند؛ موضوعی که با نگرانی درباره «کمبود نیروی شیفتها» و «حجم کاری سنگین» همراه شده و به بحث درباره اثر آن بر ایمنی بیمار و سلامت کارکنان دامن زده است.
طبق دادههایی که از طریق درخواست دسترسی به اطلاعات به دست آمده، بیش از ۲۴۰۰ پرستار در سال مالی ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ از بیمارستانها خارج شدهاند؛ رقمی که بالاترین میزان خروج در چهار سال گذشته توصیف شده است. در مجموع نیز گزارش شده ۱۰٬۸۲۴ پرستار طی پنج سال گذشته بیمارستانهای کوئینزلند¹ را ترک کردهاند.
دفاع دولت و اختلاف نظر درباره «نگهداشت» نیرو
دولت کریسافولی² از برنامههای خود برای افزایش تعداد نیروهای صف در نظام درمان دفاع کرده است. تیم نیکولز³، وزیر بهداشت کوئینزلند¹، گفته این آمار نگرانکننده است، اما نرخ ریزش نیرو در Queensland Health⁴ کاهش یافته و دولت همزمان روی جذب و ماندگاری کارکنان کار میکند. او همچنین به افزایش تعداد کارکنان (از جمله نیروهای صف و پشتیبان صف) اشاره کرده است.
با این حال، اتحادیه پرستاران و ماماهای کوئینزلند (QNMU)⁵ میگوید مشکل صرفاً جذب نیروی جدید نیست و فشارهای محیط کار باعث خروج کارکنان میشود. سارا بیمَن⁶، دبیر QNMU⁵، گفته بخشی از پرستاران و ماماها پس از سالها ادامه دادن به کار، به نقطهای رسیدهاند که «کمبود ناایمن نیرو»، «حجم کار غیرقابل مدیریت» و «احساس حمایتنشدن از سوی مدیریت» را دیگر نمیتوانند تحمل کنند.
او همچنین گفته باید بین «ترک کارفرما» و «ترک حرفه» تفاوت گذاشت و جابهجایی طبیعی نیروی کار مانند بازنشستگی یا نقلمکان وجود دارد؛ اما نگرانی اصلی زمانی است که افراد مایل به ادامه کار هستند و به دلیل شرایط ناایمن ناچار به رفتن میشوند.
گزارشهای میدانی از شیفتهای کمنیرو و فشار روانی
پرستاران و پرستاران سابق از محیطهایی صحبت کردهاند که در آنها شیفتها مرتباً با نیروی کمتر از نیاز اداره میشود و بار کاری به سطحی رسیده که مدیریت آن دشوار است. برخی گفتهاند در چنین شرایطی نمیتوانستند سطح مراقبتی را که بیماران نیاز دارند ارائه کنند و برخی دیگر گفتهاند فشار مداوم باعث استرس، فرسودگی و تصمیم به ترک کار شده است.
در دادههای نظرسنجی «Grow Your Voice» که اتحادیه به آن استناد کرده، گفته شده درصدی از شیفتها حتی در بخشهایی که نسبتهای قانونی نیرو دارند هم پایینتر از حداقل استاندارد بوده است. در بخشهایی که نسبت قانونی ندارند، سهم شیفتهایی که حداقل استاندارد را پوشش نمیدهند بالاتر گزارش شده است. در همان نظرسنجی، درصد زیادی از پاسخدهندگان گفتهاند اخیراً خشونت در محل کار را تجربه کردهاند.
فشار در مناطق روستایی و منطقهای
این بحران فقط به بیمارستانهای شهری محدود نیست. خدمات درمانی روستایی و منطقهای هم با فشار قابلتوجهی روبهرو هستند. گزارشهایی درباره تجربه پرستاران تازهکار در مناطق دورتر منتشر شده که میگویند هنگام مواجهه با پروندههای اورژانسی پیچیده و حجم بالای بیماران، ممکن است احساس آمادگی کافی نداشته باشند. در یک گزارش درباره نیروی کار سلامت روستایی در کوئینزلند¹ آمده است بیش از ۱۷ درصد پرستاران در مراکز روستایی، نیروهای سطح ورود (entry-level) بودهاند.
برای پرستاران کمتجربه، ترکیبِ حمایت محدود، فاصله جغرافیایی و محیطهای درمانی پرتنش میتواند شروع کار را دشوار کند. پرستارانی که در آن گزارش با آنها گفتوگو شده، گفتهاند با افزایش بار کاری و بالا رفتن فشارهای مالی و حرفهای، سلامت روان آنها در گذر زمان بدتر شده است.
چرخه کمبود نیرو و استعفا
فعالان بخش سلامت هشدار دادهاند کمبود نیرو میتواند یک چرخه آسیبزا بسازد: وقتی تعداد پرستاران کافی نیست، کارکنان باقیمانده مجبور میشوند سختتر کار کنند، بیمار بیشتری بگیرند یا شیفتهای خالی را پوشش دهند. این فشار میتواند به خستگی، مرخصی استعلاجی و در نهایت استعفا منجر شود و دوباره تعداد نیرو را کمتر کند.
روایتهای پرستاران سابق در کوئینزلند¹ هم خروج از کار را به فرسودگی شغلی و تکرارِ کار در شرایط کمبود نیرو مرتبط دانسته است. این موضوع بحث «نگهداشت پرستاران باتجربه» را در کنار «جذب نیرو» پررنگ کرده است.
پرسشها درباره کفایت اقدامات فعلی
با وجود کمپینهای جذب نیرو و وعدهها برای افزایش کارکنان درمان، خروج پرستاران از سمتهای کلیدی باعث شده پرسشهایی درباره کافیبودن اقدامات فعلی برای مدیریت حجم کار، ایمنی محیط کار و نگهداشت نیرو مطرح شود. برخی میگویند بهبود پایدار به حمایت بیشتر از کارکنان موجود، قابلمدیریت شدن حجم کار و تعیین سطح نیروی انسانی متناسب با پیچیدگی مراقبتهای درمانی نیاز دارد—بهویژه در بخشهای روستایی کوئینزلند¹ که جذب و نگهداشت نیرو دشوارتر است و ممکن است از پرستاران تازهکار انتظار مدیریت پروندههای پیچیده با دسترسی کمتر به همکاران باتجربه وجود داشته باشد.
پاورقی نامها (اصل انگلیسی):
¹ Queensland
² Crisafulli government
³ Tim Nicholls
⁴ Queensland Health
⁵ Queensland Nurses and Midwives’ Union (QNMU)
⁶ Sarah Beaman