محدودیت استفاده از نمایشگرها و هوش مصنوعی در دستور کار مدارس استرالیا

درخواست برای کاهش اسکرین‌تایم و سخت‌گیری درباره AI در مدارس استرالیا

جیسن کلر¹، وزیر آموزش استرالیا²، از مدارس خواسته دوباره درباره میزان استفاده دانش‌آموزان از صفحه‌نمایش‌ها تجدیدنظر کنند و می‌گوید فناوری در کلاس باید به یادگیری کمک کند، نه این‌که مهارت‌های پایه مثل نوشتن، خواندن و حساب ذهنی را کنار بزند.

این موضوع قرار است هفته آینده در گفت‌وگوهای وزیران آموزش مطرح شود. کلر¹ می‌گوید طرفدار کنار گذاشتن کامل دستگاه‌ها نیست، اما به‌نظرش دانش‌آموزان «کمی اسکرین‌تایم کمتر و کمی بیشتر قلم و کاغذ» نیاز دارند. او به نگرانی‌ها درباره استفاده بعضی دانش‌آموزان از دستگاه‌های مدرسه برای کارهای نامرتبط با درس اشاره کرده و گفته این روند می‌تواند روی عملکرد تحصیلی و سلامت روان اثر بگذارد.

بررسی تعیین سقف برای استفاده از صفحه‌نمایش

انتظار می‌رود وزیران درباره این صحبت کنند که آیا باید برای سنین مختلف، محدودیت‌های متفاوتی برای استفاده از صفحه‌نمایش در کلاس گذاشته شود یا نه. کلر¹ به محدودیت‌هایی اشاره کرده که در بخش‌هایی از ایالات متحده آمریکا³ در حال بررسی یا اجراست و گفته چند ایالت و قلمرو در استرالیا هم در حال بررسی محدودیت‌های کلاس درس هستند.

مدل‌هایی که مطرح شده از «استفاده خیلی کم یا تقریباً بدون صفحه‌نمایش برای کودکان خیلی کم‌سن» تا «سقف روزانه مشخص برای دانش‌آموزان بزرگ‌تر» را دربر می‌گیرد. او گفته در نیویورک⁴ و ال‌ای⁵ برای کودکان خردسال در مهدکودک یا کلاس‌های پیش‌دبستانی، سیاست «بدون صفحه‌نمایش» مطرح شده و برای سال‌های بالاترِ دبستان و دبیرستان هم محدودیت‌های زمانی تعیین می‌شود.

این بحث به یک سؤال بزرگ‌تر هم برمی‌گردد: مدارس چطور می‌توانند از ابزارهای دیجیتال استفاده کنند، بدون این‌که روش‌های دیگر یادگیری زیر سایه بروند. گزارش اخیر ای‌بی‌سی⁶ از ایده «دیجیتال دیتاکس» در مدارس گفته و یادآوری کرده نمونه‌های خارج از کشور یکسان نیستند و هر تغییری نیاز به برنامه‌ریزی دقیق دارد.

بازگشت بخشی از آزمون‌ها به قلم و کاغذ و تمرکز روی AI

کلر¹ همچنین گفته ممکن است بخش‌هایی از نوشتن در آزمون NAPLAN⁷ دوباره به قلم و کاغذ برگردد؛ به‌ویژه برای دانش‌آموزان دوره ابتدایی. این موضوع هم‌زمان با بررسی جدی‌تر استفاده از هوش مصنوعی در کلاس‌ها مطرح شده؛ جایی که وزیران قرار است بین راحتی ابزارهای AI و نیاز به این‌که دانش‌آموزان مهارت‌های اصلی را خودشان بسازند، سبک‌وسنگین کنند.

برای توضیح نگرانی‌ها، کلر¹ به مطالعه‌ای درباره حدود ۲۶ هزار دانش‌آموز دبیرستانی در چین⁸ اشاره کرده و گفته دسترسی به AI باعث بهتر شدن نتیجه تکالیف شده، اما هم‌زمان با پایین‌تر آمدن نتایج امتحان‌ها همراه بوده است. به گفته او، این مثال نشان می‌دهد فناوری می‌تواند انجام یک کار را آسان‌تر کند، بدون این‌که لزوماً باعث شود دانش‌آموز درس را عمیق یاد بگیرد یا بعداً مستقل از ابزار، آن را به‌کار ببرد.

طبق گزارش اخیر ناین⁹، در حال حاضر «ممنوعیت سراسری» برای AI در همه کلاس‌های استرالیا وجود ندارد. در عوض، استفاده از آن زیر نظر نهادهای آموزشی و بر اساس چارچوب استرالیا برای هوش مصنوعی مولد در مدارس¹⁰ مدیریت می‌شود و رویکردهای ایالتی هم مشخص می‌کنند دانش‌آموزان چطور می‌توانند از AI برای کارهای مدرسه استفاده کنند.

بحث اصلی: ابزار دیجیتال کِی به یادگیری کمک می‌کند؟

گفت‌وگوهای پیش‌رو فقط درباره این نیست که صفحه‌نمایش یا AI «باید باشد یا نباشد». بحث بر سر این است که ابزارهای دیجیتال چه زمانی و چگونه به یادگیری خدمت می‌کنند و در کجا لازم است برای محافظت از زمان تمرین، فکر مستقل و مهارت‌های سنتی کلاس، محدودیت‌هایی گذاشته شود.

پانوشت‌ها

¹ Jason Clare

² Australia

³ United States

⁴ New York

⁵ L.A.

⁶ ABC

⁷ NAPLAN

⁸ China

⁹ Nine

¹⁰ Australian Framework for Generative Artificial Intelligence in Schools