ملبورن قوانین اعتراض را بعد از تحصنهای طرفداران فلسطین سختتر کرد
دانشگاه University of Melbourne¹ در جریان جلسات کمیسیون سلطنتی درباره یهودستیزی و انسجام اجتماعی در Melbourne²، زیر فشار تازهای قرار گرفته تا توضیح بدهد در دورهای که تنشهای سیاسی و اجتماعی در فضای دانشگاهی بالا گرفته بود، با اعتراضها، شکایتها و روندهای انضباطی چگونه برخورد کرده است. این کمیسیون بررسی میکند دانشگاهها پس از رخدادهای مرتبط با یهودستیزی چه واکنشی نشان دادهاند و آیا سیاستهای داخلی آنها برای محافظت از دانشجویان و کارکنان یهودی کافی بوده یا نه.
در یکی از محورهای اصلی رسیدگیها، سرپرست معاونت ریاست دانشگاه Glyn Davis³ به کمیسیون گفت تحصنها و کمپهای طرفداران فلسطین در محوطه دانشگاه باعث شد دانشگاه «بهصورت نسبتاً تند و سریع» سیاستهای مربوط به اعتراضات را تغییر بدهد و حتی احتمال اعمال محدودیتهای بیشتر هم مطرح است. به گفته او، کمپ سال ۲۰۲۴ در South Lawn⁴، تحصن می ۲۰۲۴ در ساختمان Arts West⁵ و سپس اشغال دفتر استاد فیزیک یهودی، Steven Prawer⁶ از رخدادهایی بود که فضای دانشگاه را تغییر داد و در ادامه واکنش دانشگاه به اعتراضها هم «بهشکل چشمگیری» عوض شد.
دِیویس توضیح داد در زمان برپایی کمپ، دانشگاه گفتوگوهای منظمی با Victoria Police⁷ داشته است، اما پلیس اعلام کرده بود تا زمانی که قانون نقض نشود، مداخله نمیکند. او همچنین گفت در جریان کمپ، مواردی مانند «هو کردن» و «آزار و اذیت» رخ داده، اما این موارد «بهعنوان یهودستیزی مطرح نشده بود» و از نظر دانشگاه، نقض سیاستهای نژادپرستی دانشگاه هم محسوب نمیشد.
طبق توضیحات ارائهشده در جلسه، دانشگاه بعد از این رخدادها مجموعهای از محدودیتها را اعمال کرده است: اعتراض افراد خارج از دانشگاه در محوطه ممنوع شده، کمپزدن در محوطه ممنوع شده و اعتراضات داخل ساختمانها محدود شده است. دِیویس همچنین گفت دانشگاه بعد از یک پرونده مرتبط با حریم خصوصی، سیاستهای وایفای را بازبینی کرده و اکنون روشنتر اعلام میکند چه زمانی از شبکه استفاده میشود و برای چه هدفی.
در همین رسیدگیها، موضوع اشغال دفتر Steven Prawer⁶ هم مطرح شد؛ او به کمیسیون گفت پس از ورود معترضان به دفترش احساس تهدید کرده و انتظار داشته دانشگاه روشنتر نشان بدهد که رفتارهای خارج از چارچوب را تحمل نمیکند. او گفته بود دو دانشجو ابتدا با برخورد انضباطی جدی روبهرو شدند اما در روند تجدیدنظر، مجازاتها کاهش یافت، و او از نتیجه نهایی هم بهطور کامل مطلع نشده است. پراور همچنین مطرح کرده بود که برای «محافظت» خود، باید هویت افرادی که دفترش را اشغال کردند مشخص شود.
پروندههای مطرحشده، اختلافنظر درون جامعه دانشگاهی را هم نشان داده است. پس از برخورد اولیه با دانشجویان، گروهی از کارکنان و افراد وابسته به دانشگاه با امضای یک طومار از تحصن دفاع کردند و آن را شکل «مشروع» اعتراض دانستند؛ موضوعی که بحث درباره مرز میان آزادی بیان، کنشگری و امنیت در محیط دانشگاه را پررنگتر کرده است.
در بخش دیگری از جلسات، مدیران ارشد دانشگاههای دیگر هم درباره رویکردشان توضیح دادهاند؛ از جمله معاون رئیس University of Sydney⁸، Mark Scott⁹، گفته است پایاندادن اجباری به کمپها میتوانست تنشها را بیشتر کند و دانشگاهها تلاش کردهاند میان مدیریت اعتراض و جلوگیری از ارعاب یا اختلال توازن ایجاد کنند.
این رسیدگیهای مرتبط با دانشگاهها همزمان با اقدامهای دولت فدرال برای تدوین استانداردهای تازه ضدنژادپرستی در آموزش عالی مطرح شده است؛ استانداردهایی که دانشگاهها را ملزم میکند تعاریف مشخصی از یهودستیزی، اسلامهراسی و نژادپرستی علیه مردم بومی Aboriginal¹⁰ و Torres Strait Islander¹¹ بهکار بگیرند و درباره رسیدگی به شکایتها، آموزش و پاسخگویی نهادی شفافتر عمل کنند.
پاورقی نامها (اصل انگلیسی):
¹ University of Melbourne
² Melbourne
³ Glyn Davis
⁴ South Lawn
⁵ Arts West
⁶ Steven Prawer
⁷ Victoria Police
⁸ University of Sydney
⁹ Mark Scott
¹⁰ Aboriginal
¹¹ Torres Strait Islander
