قهوهفروشی ۳۲هزار دلاری و جدال سیاسی در COP31
یک قهوهفروشی سیار ۳۲هزار دلاری در پاویون استرالیا¹ در نشست COP31² به محور یک اختلاف سیاسی تبدیل شده است؛ جایی که ائتلاف³ این هزینه را در بحبوحه بحران هزینههای زندگی «افراطی» میداند و حزب کارگر⁴ از آن بهعنوان راهی برای جذب بازدیدکننده و معرفی کسبوکارهای استرالیایی دفاع میکند.
جین هیوم⁵، معاون رهبر اپوزیسیون، این خرج را «نمایشی» توصیف کرد و پرسید آیا برای مالیاتدهندگان صرفه دارد یا نه. او گفت این پول بهتر است به نیازهای داخلی اختصاص داده شود؛ از جمله کمک به افرادی که با سختیهای مالی روبهرو هستند، و به افزایش هزینههای انرژی خانوارها هم اشاره کرد.
مارک باتلر⁶، وزیر بهداشت، از این قهوهفروشی دفاع کرد و گفت قهوه استرالیایی باعث میشود افراد بیشتری به پاویون سر بزنند؛ جایی که دولت میتواند کسبوکارهای محلی و فرصتهای سرمایهگذاری را معرفی کند. او گفت با توجه به وسعت نشست (حدود ۹۰هزار نفر ثبتنامشده)، چنین هزینهای «ضروری» است.
این انتقاد یک پیچیدگی سیاسی هم دارد: ایده قهوهفروشی سیار به سال ۲۰۲۱ برمیگردد؛ زمانی که ائتلاف در دولت بود. هیوم گفت به یاد ندارد که قهوهفروشیِ آن دوره بیش از ۳۰هزار دلار هزینه داشته باشد، اما تأکید کرد خرج فعلی با شرایط اقتصادی امروز سازگار نیست.
بحث گستردهتر، اندازه و هزینههای هیئت اعزامی استرالیا به نشست را هم دربر میگیرد. هیوم هزینه فرستادن مقامها و کارمندان دولتی به خارج از کشور را زیر سؤال برده و در مقابل، دولت میگوید حضور در کنفرانس و پاویون فرصتی برای پیشبرد منافع استرالیا در سطح بینالمللی است.
این مناقشه نشان میدهد چگونه هزینهای نسبتاً کوچک در یک رویداد، به نمادی از یک بحث بزرگتر درباره اولویتهای دولت تبدیل شده است: اینکه خرجکردن در یک نشست بینالمللی اقلیمی، تبلیغ و معرفی ارزشمند است یا هزینهای قابل اجتناب در زمانی که خانوارها تحت فشار هستند.
پاورقی منابع نامها:
¹ Australian Pavilion
² COP31
³ Coalition
⁴ Labor
⁵ Jane Hume
⁶ Mark Butler
