استرالیا در سولار خانگی پیشتاز است؛ اما کسبوکارها عقب ماندهاند
طبق یک تحلیل تازه، انقلاب سولار پشتبامی در استرالیا بیشتر روی سقف خانهها رخ داده و ساختمانهای تجاری و صنعتی از آن عقب ماندهاند. استرالیا از نظر سرانه، در سولار خانگی در جهان پیشتاز است و تا دسامبر سال گذشته حدود ۲۲ گیگاوات ظرفیت سولار خانگی نصب کرده است؛ اما کسبوکارها روی بامهای تجاری و صنعتی فقط حدود ۵.۶ گیگاوات نصب کردهاند، با وجود اینکه مصرف برق آنها از بخش خانگی بیشتر است.
این گزارش که به تحلیل Institute for Energy Economics and Financial Analysis¹ (آیایایافای)² استناد میکند، چند مانع اصلی را برای کندی نصب سولار در بخش تجاری و صنعتی مطرح میکند: بسیاری از کسبوکارها محل فعالیت خود را اجاره میکنند و همین موضوع تصمیمگیری برای سرمایهگذاری روی داراییهای بلندمدت را پیچیده میکند؛ ساختارهای ناهماهنگ تعرفههای شبکه؛ و فرایندهای کند و گاهی غیرقابل پیشبینیِ اتصال به شبکه.
نویسندگان گزارش گفتهاند کمک به کسبوکارها برای استفاده از فضای بام و نصب سولار میتواند نقش مهمی در اضافه شدن ظرفیت تولید برق داشته باشد، بهویژه در دورهای که نیروگاههای زغالسنگی در حال خروج از مدار هستند. به گفته آنها، سولار تجاری و صنعتی معمولاً میتواند سریعتر از پروژههای بزرگ مقیاس نیروگاهی اجرا شود، چون غالباً به فرایندهای طولانی برنامهریزی و اخذ مجوزهای محیطزیستی یا ساخت خطوط انتقال جدید که ممکن است چند سال زمان ببرد، نیاز ندارد.
در این تحلیل، «سولار تجاری و صنعتی» به کاربران غیرمسکونی و غیرنیروگاهی اشاره دارد؛ مثل کارخانهها، فروشگاهها، مزارع، بیمارستانها و مدرسهها. جوهانا بُوایِر³، تحلیلگر ارشد برق استرالیا در آیایایافای، گفته ظرفیت تولید برقی که روی سقف خانههای استرالیا نصب شده «تقریباً هماندازه ظرفیت نیروگاههای زغالسنگی در شبکههای برق» کشور است؛ اما در ساختمانهای تجاری و صنعتی چنین سطحی از اقدام دیده نشده، حتی با وجود اینکه برق بیشتری مصرف میکنند.
گزارش بر این نکته هم تأکید دارد که الگوی مصرف بسیاری از بارهای تجاری در میانه روز بالاتر است و این موضوع با پروفایل تولید سولار همخوانی دارد. با این حال، در مدل اجارهای، ممکن است مستأجرها به ارتقاها علاقه داشته باشند چون قبض برق را پایین میآورد، اما تصمیم نهایی با مالک است. همچنین برخی صاحبان کسبوکار مطمئن نیستند مدت اجاره آنقدر طولانی باشد که هزینه نصب تجهیزات در زمان مناسب بازگردد.
گزارش، ساختمانهای تجاری و صنعتی را «میانهِ جاافتاده» توصیف میکند: سیستمها معمولاً برای مشوقهای خانگی (مثل برنامه Cheaper Home Batteries⁴) بزرگتر از حد مجاز هستند، اما برای طرحهای مخصوص پروژههای بزرگ نیز کوچکترند. در پیشنهادها، از دولتها خواسته شده به سراغ مشوقهایی بروند که این شکاف را پوشش بدهد؛ برای نمونه، افزایش «instant asset write-off» برای سیستمها و باتریهای بالاتر از یک اندازه مشخص.
در کنار مشوقها، در گزارش به ضرورت بازنگری و استانداردسازی تعرفههای شبکه و اصلاح برخی مقررات اقتصادی خدمات توزیع اشاره شده است. همچنین در Victoria⁵، اپوزیسیون ایده «پارکهای سولار شهری» را برای تشویق نصب سولار و باتری روی بامهای تجاری و صنعتی در greater Melbourne⁶ مطرح کرده و گفته این کار میتواند نیاز به خطوط انتقال اضافه را کمتر کند؛ هرچند برخی کارشناسان گفتهاند افزایش سولار پشتبامی جایگزین عملی برای ساخت خطوط انتقال نیست.
برآورد گزارش از ظرفیت آینده بخش تجاری و صنعتی، بین ۱۷ تا ۳۱ گیگاوات تا سال ۲۰۵۰ است. همچنین گفته شده اگر مناطق کشاورزی هم در نظر گرفته شوند، «پتانسیل فنی» میتواند از ۸۰ گیگاوات هم بالاتر برود. در متن گزارش اشاره شده استقرار ذخیرهسازها در این بخش از خانوارها عقبتر است، هرچند تقاضا با سرعت در حال افزایش است.
پاورقی نامها (اصل انگلیسی):
¹ Institute for Energy Economics and Financial Analysis
² IEEFA
³ Johanna Bowyer
⁴ Cheaper Home Batteries
⁵ Victoria
⁶ greater Melbourne