Zang News

تغییر منو غذاهای دریایی در استرالیا از اول جولای؛ اطلاع مشتریان از مبدأ غذا

از اول جولای، رستوران‌ها و فروشندگان غذای آماده در استرالیا باید کشور مبدأ غذاهای دریایی خود را روی منوها اعلام کنند. قانون جدید «برچسب‌گذاری کشور مبدأ» مشتریان را مطلع می‌کند که ماهی، میگو یا دیگر محصولات دریایی سرو شده، استرالیایی هستند یا وارداتی. بر اساس این سیستم، از حروف A... (برای ادامه اسکرول کنید)
تغییر منو غذاهای دریایی در استرالیا از اول جولای؛ اطلاع مشتریان از مبدأ غذا

منوی سوشی‌ها و غذاهای دریایی از اول جولای چه تغییری می‌کند؟

از ۱ جولای ۲۰۲۶ قانون جدید «برچسب‌گذاری کشورِ مبدأ» یا COOL (Country of Origin Labelling) برای غذاهای دریایی در استرالیا¹ اجباری می‌شود؛ یعنی رستوران‌ها و همه کسب‌وکارهایی که غذا را برای «مصرف فوری» می‌فروشند، باید به مشتری بگویند غذای دریایی‌شان استرالیایی است یا وارداتی—و این موضوع از همین حالا روی منوها، مخصوصاً منوهای سوشی، اثر می‌گذارد. در این سیستم، همه کشورها به‌جز استرالیا زیر عنوان کلی «وارداتی» قرار می‌گیرند.

سیستم A / I / M دقیقاً چیست؟

طبق قانون جدید، کنار هر آیتمی از منو که شامل غذای دریایی است (یا معمولاً «به‌طور شناخته‌شده» شامل غذای دریایی است)، باید یکی از این حروف بیاید:

A: غذای دریایی استرالیایی

I: غذای دریایی وارداتی

M: ترکیبی از استرالیایی و وارداتی

همچنین منو باید یک راهنما (Legend) داشته باشد که معنی A، I و M را توضیح دهد. این الزام فقط برای منوی چاپی نیست؛ منوی دیجیتال، تابلو، و منوهای پلتفرم‌های تحویل غذا هم شامل می‌شوند.

این قانون چرا آمده است؟

نهاد صنفی Seafood Industry Australia² برای این تغییر لابی کرده و می‌گوید هدف، شفافیت بیشتر برای مصرف‌کننده است؛ چون بخش بزرگی از غذاهای دریایی مصرفی در استرالیا وارداتی است و قرار است مشتری بتواند با اطلاع، انتخاب کند. در توضیح این نهاد تأکید شده هدف قانون، «کم‌ارزش نشان دادن واردات» نیست؛ بلکه دادن اطلاعات روشن به مشتری است.

کدام کسب‌وکارها باید اجرا کنند و کدام‌ها معاف‌اند؟

قانون برای طیف بزرگی از فروشندگان غذای آماده اجرا می‌شود: رستوران‌ها، کافه‌ها، پاب‌ها، کلاب‌ها، بیرون‌بَرها، فست‌فودها (حتی سفارش‌های تحویل در منزل)، فودتراک‌ها، غرفه‌های بازار، هتل‌ها و موتل‌ها (از جمله روم‌سرویس).

طبق متن راهنما، برخی مکان‌ها معاف هستند: سلف‌ها و کانتین‌ها، مدارس، زندان‌ها، بیمارستان‌ها و رویدادهای خیریه یک‌باره. همچنین برای غذاهایی که بیش از ۲۴ ساعت بعد از سفارش مشتری سرو می‌شوند (مثل بعضی خدمات کترینگ)، استثنا ذکر شده است.

چه چیزهایی لازم نیست برچسب بخورد؟

همه اجزای دریایی لزوماً برچسب نمی‌خواهند. طبق توضیحات مقاله، موارد زیر معاف هستند:

محصولات ماندگارِ قفسه‌ای (Shelf-stable) و همچنین مایعات مثل استاک، فیش‌ساس و بیسک.

استفاده‌های جزئی و غیرمحوری از غذای دریایی که جزء اصلی یک غذا حساب نمی‌شود؛ مثل آنچوی در سالاد سزار.

نمونه‌های عملی از تغییرات منو

هر آیتمی که در نامش غذای دریایی آمده یا عرفاً شامل غذای دریایی است (مثل «surf and turf») باید برچسب بخورد. کسب‌وکارها می‌توانند به‌جای کاراکترها، مبدأ را در توضیح غذا هم بنویسند، اما در برخی حالت‌ها همچنان نیاز به حرف وجود دارد.

مثلاً:

«Australian calamari» قابل قبول است، اما «Corner Inlet flathead» باز هم باید (A) داشته باشد.

«Imported grilled tilapia» نیازی به حرف ندارد.

«Vietnamese prawns» به‌تنهایی کافی نیست، اما «Vietnamese prawns (I)» یا «imported Vietnamese prawns» قابل قبول است.

در نمونه‌ای که ذکر شده، McDonald’s³ منوی Uber Eats⁴ را به‌روزرسانی کرده و برای «Filet-O-Fish» عبارت «contains imported seafood» را اضافه کرده است.

اثر اجرایی برای رستوران‌ها: کار اداری، آموزش و نگهداری مدارک

برای خیلی از رستوران‌ها، تغییر منو و به‌روز نگه‌داشتن آن کار زمان‌بر است—به‌ویژه وقتی مبدأ تأمین مواد اولیه تغییر می‌کند. علاوه بر تغییر منو، کسب‌وکار باید کارکنان را نسبت به مقررات جدید آموزش دهد و سوابق مبدأ غذای دریایی را برای سه ماه نگه دارد.

در گزارش آمده Australian Venue Co⁵ که بیش از ۲۰۰ پاب در کشور دارد و رستوران‌هایی مثل Kingsleys Woolloomooloo⁶ را اداره می‌کند، گفته این تغییر بخش قابل توجهی از عملیات را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما به معنی بازنویسی کامل استراتژی خریدشان نیست. همچنین زنجیره Sushi Hub⁷ اعلام کرده در ۲۱۱ شعبه‌اش اجرای تغییرات را از زمان اعلام قانون شروع کرده و بیشتر تغییرات به شکل جزئیات بیشتر در تابلوهای فروش و موارد مرتبط با وب‌سایت و فروشگاه بوده است.

در مقابل، برخی کسب‌وکارهای کوچک‌تر گفته‌اند هم‌زمانی این تغییر با موارد دیگری مثل افزایش حداقل دستمزد ملی و الزام پرداخت سوپرانویشن همراه با دستمزد، فشار اجرایی ایجاد می‌کند. در متن به Viet Hoa Oyster Bar & Kitchen⁸ در Cabramatta⁹ی Sydney¹⁰ اشاره شده که بحث هزینه و سردرگمی مشتری‌ها درباره معنی حروف، برایشان مطرح است.

بحث «وارداتی» بودن: یک برچسب کلی برای کشورهای مختلف

یکی از نکته‌های مقاله این است که «I» همه واردات را یک‌دست نشان می‌دهد؛ از محصولات باکیفیت تا محصولات ارزان و منجمد. در متن، Old Beijing¹¹ در QV Melbourne¹² مثال زده می‌شود که برخی مشتری‌ها بعضی صدف‌ها را از مبادی مشخص ترجیح می‌دهند و وارداتی بودن همیشه نشانه کیفیت پایین نیست.

همچنین اشاره شده نزدیکی زنجیره تأمین Australia¹ و New Zealand¹³ باعث می‌شود «وارداتی» بودن برای برخی کالاها یک تمایز اداریِ مبهم باشد؛ حتی اگر محصول از آب‌های مشترک ترنس-تسمن آمده باشد.

مشاور غذاهای دریایی John Susman¹⁴ این دسته‌بندی کلی را از نظر اطلاعاتی چندان مفید نمی‌داند و می‌گوید یک ماهی تازهِ صید روز از New Zealand¹³ در همین گروه قرار می‌گیرد که یک فیله یخ‌زده ارزان از جنوب شرق آسیا—و این می‌تواند سردرگمی ایجاد کند.

آیا قیمت غذاهای دریایی در رستوران‌ها تغییر می‌کند؟

در متن توضیح داده می‌شود که غذاهای دریایی استرالیایی معمولاً به‌خاطر عواملی مثل دستمزدهای بالاتر و محدودیت‌های صید، گران‌تر هستند. خودِ قانون درباره قیمت‌گذاری چیزی نمی‌گوید؛ اما اگر مشتری‌ها متوجه شوند غذایی که تصور می‌کردند استرالیایی است وارداتی بوده، ممکن است روی تصمیم خرید یا تصمیم رستوران برای تغییر تأمین‌کننده اثر بگذارد.

در مثال گزارش، Christo Christophidis¹⁵ از Ripponlea Food and Wine¹⁶ در Melbourne¹⁷ درباره اختلاف قیمت میگوهای وارداتی و استرالیایی عددهایی مطرح می‌کند و توضیح می‌دهد انتخاب استرالیایی می‌تواند هزینه تمام‌شده یک غذا را بالاتر ببرد و روی حاشیه سود اثر بگذارد.

نظارت و جریمه‌ها

در متن آمده خودِ قانون، «فهرست مشخصی از جریمه‌ها» را ذکر نکرده است. با این حال، Australian Competition and Consumer Commission (ACCC)¹⁸ گفته انتظار می‌رود رگولاتورهای ایالتی و قلمرویی مسئول تشویق به رعایت مقررات باشند. در NSW¹⁹NSW Fair Trading²⁰Victoria²¹Consumer Affairs Victoria²²Australian Consumer Law (ACL)²³

رستوران‌هایی با تجربه بدون منوی قابل رؤیت چه می‌کنند؟

قانون می‌گوید اطلاعات باید قبل از سفارش و به شکل نوشتاری، واضح، برجسته، خوانا و به زبان انگلیسی ارائه شود. مقاله اشاره می‌کند تجربه‌هایی که منوی فیزیکی یا دیجیتال را بعداً ارائه می‌کنند، به‌طور دقیق در متن قانون «جا نیفتاده‌اند» و ممکن است نیاز به راه‌حل اجرایی پیدا کنند. به عنوان نمونه به Yugen Omakase²⁴ در Melbourne¹⁷

پاورقی نام‌های انگلیسی:

¹ Australia

² Seafood Industry Australia (SIA)

³ McDonald's

⁴ Uber Eats

⁵ Australian Venue Co

⁶ Kingsleys Woolloomooloo

⁷ Sushi Hub

⁸ Viet Hoa Oyster Bar & Kitchen

⁹ Cabramatta

¹⁰ Sydney

¹¹ Old Beijing

¹² QV Melbourne

¹³ New Zealand

¹⁴ John Susman

¹⁵ Christo Christophidis

¹⁶ Ripponlea Food and Wine

¹⁷ Melbourne

¹⁸ Australian Competition and Consumer Commission (ACCC)

¹⁹ NSW

²⁰ NSW Fair Trading

²¹ Victoria

²² Consumer Affairs Victoria

²³ Australian Consumer Law (ACL)

²⁴ Yugen Omakase

Source: smh.com.au, linkedin.com, packagingnews.com.au, instagram.com, facebook.com, youtube.com, x.com, au.news.yahoo.com, docksiderestaurant.com.au, tiktok.com