Zang News

زنگ خطر برای بازنشستگان استرالیا؛ اتمام پس‌انداز زیر ۲۵۰ هزار دلار طی یک دهه

یک گزارش جدید در استرالیا نشان می‌دهد که برای داشتن بازنشستگی راحت، افراد به بیش از ۴۰۰ هزار دلار پس‌انداز بازنشستگی نیاز دارند، در حالی که کسانی با کمتر از ۲۵۰ هزار دلار ممکن است طی حدود ۱۰ سال سرمایه خود را از دست بدهند. این مطالعه از سوی مرکز... (برای ادامه اسکرول کنید)
زنگ خطر برای بازنشستگان استرالیا؛ اتمام پس‌انداز زیر ۲۵۰ هزار دلار طی یک دهه

هشدار درباره «آستانه ۲۵۰ هزار دلار» در بازنشستگی

یک تحلیل تازه که در جون ۲۰۲۶ منتشر شده، می‌گوید استرالیایی‌هایی که موجودی سوپرشان کمتر از ۲۵۰ هزار دلار است، اگر بخواهند در بازنشستگی «سبک زندگی راحت» داشته باشند، ممکن است طی حدود ۱۰ سال پول خصوصی‌شان تمام شود. این بررسی به تحلیل جدید مرکز موناش برای مطالعات مالی¹ نسبت داده شده است.

میانگین موجودی سوپر و فاصله تا معیارهای «بازنشستگی راحت»

طبق داده‌های مطرح‌شده، میانگین موجودی سوپر در سن بازنشستگی حدود ۲۵۰ هزار دلار برای مردان و حدود ۱۶۰ هزار دلار برای زنان عنوان شده است. در همین گزارش، معیارهای انجمن صندوق‌های بازنشستگی استرالیا (ASFA)² برای «بازنشستگی راحت» حدود ۶۳۰ هزار دلار برای افراد مجرد و ۷۳۰ هزار دلار برای زوج‌ها ذکر شده است.

کارشناسانی که به این تحلیل استناد شده، می‌گویند موجودی ۲۵۰ هزار دلاری کمتر از نصفِ رقمی است که برای حفظ سبک زندگی «راحت» از سن ۶۷ سال مطرح می‌شود. با فشارهای فعلی هزینه‌های زندگی، چنین موجودی‌ای ممکن است در حدود ۱۰ سال به پایان برسد و فرد زودتر از آنچه انتظار دارد، بیشتر به مستمری سالمندی (Age Pension)³ تکیه کند.

تورم، تغییر انتظار مردم و «شکاف بازنشستگی»

در متن، به تغییر نگاه عمومی هم اشاره شده است: به‌دلیل تورم، برخی نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد شمار زیادی از استرالیایی‌ها حالا فکر می‌کنند برای بازنشستگی راحت به دست‌کم ۱ میلیون دلار نیاز دارند؛ عددی که گفته می‌شود نسبت به ۱۲ ماه قبل حدود ۲۰۰ هزار دلار بیشتر شده است. این فاصله بین موجودی واقعی و انتظار، باعث شده توجه به افزایش پرداختی‌ها و سهم‌ها تا پایان سال مالی ۲۰۲۵–۲۶ بیشتر شود.

مهلت‌های مهم تا ۳۰ جون و تغییرات از ۱ جولای ۲۰۲۶

بر اساس گزارش، تا تاریخ ۹ جون ۲۰۲۶ کمتر از سه هفته تا شروع سال مالی جدید در ۱ جولای باقی مانده و چند تغییر کلیدی هم در راه است:

• سقف مشارکت‌های مشمول تخفیف مالیاتی (Concessional Cap): برای سال مالی ۲۰۲۵–۲۶ رقم ۳۰ هزار دلار عنوان شده و افراد تا ۳۰ جون فرصت دارند پرداخت‌های پیش از مالیات خود را (در چارچوب قوانین) تا این سقف تکمیل کنند.

• افزایش آستانه‌ها از ۱ جولای ۲۰۲۶: از این تاریخ، سقف مشارکت مشمول تخفیف مالیاتی به ۳۲,۵۰۰ دلار افزایش می‌یابد. همچنین سقف انتقال (Transfer Balance Cap)—یعنی محدودیتی که تعیین می‌کند چه مقدار سوپر می‌تواند به حساب مستمریِ بدون مالیات منتقل شود—از ۲ میلیون دلار به ۲.۱ میلیون دلار می‌رسد.

• اصلاح «Payday Super»: تغییر قانونی مهمی که از ۱ جولای ۲۰۲۶ اجرا می‌شود، کارفرما را ملزم می‌کند حق سوپر را همان روز پرداخت حقوق واریز کند و سیستم فصلیِ رایج را کنار بگذارد؛ هدفِ مطرح‌شده، منظم‌تر شدن واریزی‌ها و افزایش اثرِ سود مرکب برای کارکنان است.

جزئیات تحلیل موناش: چه چیزهایی روی دوام درآمد بازنشستگی اثر می‌گذارد؟

در گزارش آمده تحلیل مرکز موناش برای مطالعات مالی¹ با استفاده از «فرض‌های بازار سرمایه» (Capital Market Assumptions) انجام شده؛ یعنی مدل‌سازی‌ای که انتظارات تورمی، تنظیمات سیاست پولی و پویایی ارز را لحاظ می‌کند تا نمایی آینده‌نگر از بازده و ریسک ارائه دهد.

طبق گفته‌های دانشیار امول روثبه⁴ و دکتر ترین له⁵ از مدرسه کسب‌وکار موناش⁶، پایداری درآمد بازنشستگی به سه عامل اصلی وابسته است: اندازه موجودی اولیه، ترکیب دارایی‌ها (سهم سهام در برابر اوراق)، و ترتیب بازدهی بازار در سال‌های ابتدایی بازنشستگی.

در نقل‌قولی از روثبه⁴ آمده است: بازنشسته‌هایی که کمتر از ۲۵۰ هزار دلار دارند، اگر سطح هزینه‌های «راحت» را هدف بگیرند، با احتمال بالای تمام شدن سوپر طی یک دهه مواجه هستند. همچنین اشاره شده در موجودی‌های بالاتر از حدود ۴۰۰ هزار دلار، شانس دوام درآمد به سطح بسیار بالایی می‌رسد.

شکاف جنسیتی در سوپر

این تحلیل به شکاف جنسیتی هم پرداخته و می‌گوید زنانِ نزدیک بازنشستگی معمولاً ۲۰ تا ۳۰ درصد موجودی کمتری از مردان دارند و در نتیجه بیشتر در معرض ریسک تمام شدن پس‌انداز قرار می‌گیرند. در متن، برای مثال به «میانه موجودی» زنان حدود ۲۱۲ هزار دلار و مردان حدود ۲۸۳ هزار دلار اشاره شده و گفته شده پیامدهای این فاصله می‌تواند روی کفایت بازنشستگی و طراحی سیاست‌ها اثرگذار باشد.

ترکیب سرمایه‌گذاری: سهام، اوراق و ریسک برداشت

در بخش دیگری از گزارش، یک باور رایج درباره سرمایه‌گذاری در دوران بازنشستگی به چالش کشیده می‌شود. به نقل از دکتر لِه⁵ آمده است که پرتفوی‌های ترکیبیِ سهام-اوراق معمولاً برای موجودی‌های متوسط، خروجی‌های باثبات‌تری می‌دهند. در عین حال، استراتژی تمام‌سهام ممکن است در میانگینِ بلندمدت موجودی بالاتری بسازد اما ریسک افت شدید و برداشت پرنوسان را افزایش می‌دهد؛ و پرتفوی‌های سنگینِ اوراق هم وقتی برداشت‌ها در سطح «راحت» تنظیم شود، می‌تواند به فرسایش سرمایه منجر شود.

در مقاله همچنین به اهمیت «سال‌های اول بازنشستگی» اشاره شده است: اگر در ابتدای بازنشستگی بازارها افت قابل‌توجهی داشته باشند، مسیر ۱۰ ساله سرمایه می‌تواند با فردی که همان موجودی و همان استراتژی را دارد اما در سالی با شرایط بهتر شروع کرده، متفاوت شود. در این چارچوب، از «برداشت انعطاف‌پذیر» و کم‌کردن/عقب‌انداختن برداشت‌ها در دوره‌های افت بازار به‌عنوان رویکردهای مطرح‌شده یاد می‌شود.

موج خروج از صندوق‌های بزرگ به سمت SMSF و ریسک‌های DIY

این گزارش در ادامه به یک تغییر بزرگ دیگر در بازار سوپر هم اشاره می‌کند: طی ۱۲ ماه گذشته، بیش از ۱۳ میلیارد دلار از سوپرِ اعضا از بزرگ‌ترین صندوق‌ها خارج شده و به سمت صندوق‌های خودمدیریتی (SMSF)⁷ رفته است. این داده‌ها به تحلیل «الولا»⁸—یک شرکت نرم‌افزار هوش مصنوعی استرالیایی در حوزه خدمات مالی—نسبت داده شده که می‌گوید سهم SMSF از «تعویض‌کننده‌ها» نسبت به سال قبل افزایش یافته است.

طبق توضیحات جاش شیپمن⁹، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل الولا⁸، پیام این جابه‌جایی فقط حجم پول نیست؛ بلکه این است که اعضای بیشتری فعالانه به سمت خودمدیریتی می‌روند. گزارش می‌گوید دلایل اصلی این تغییر شامل کنترل مستقیم روی انتخاب سرمایه‌گذاری‌ها (سهام، ETF، ملک، سرمایه‌گذاری خصوصی و دارایی‌های جایگزین)، تصورِ نتیجه بهتر با مدیریت شخصی یا مشاور مورد اعتماد، و همچنین احساسِ تعامل کم از سوی برخی صندوق‌هاست.

در متن، به هزینه‌ها و مسئولیت‌های SMSF هم پرداخته می‌شود: اداره SMSF نیاز به رعایت مقررات، نگهداری سوابق، تهیه صورت‌های مالی سالانه، حسابرسی مستقل، اظهارنامه مالیاتی و مسئولیت‌های متولی (Trustee) دارد. همچنین به هشدارهای وب‌سایت Moneysmart¹⁰ درباره ریسک‌ها اشاره شده؛ از جمله نبود «تور ایمنی دولتی»، مسئولیت قانونی نهاییِ متولی‌ها، وابستگی کامل عملکرد به تصمیم‌های خود افراد، پیچیدگی‌های ناشی از تغییرات زندگی، احتمال از دست دادن بیمه‌های پیش‌فرض، و محدودیت‌های مسیر شکایت (از جمله اینکه شکایت علیه خود SMSF در AFCA¹¹ مطرح نمی‌شود و بیشتر متوجه ارائه‌دهندگان خدمات مالیِ طرف ثالث است).

در ادامه، یک نمونه هم از گزارش‌های قبلیِ news.com.au مطرح می‌شود: زوجی در بریزبن¹² به نام شارون و کوین دولن¹³ که گفته شده تقریباً تمام سوپرشان به مبلغ ۵۸۰ هزار دلار را پس از انتقال به SMSF از دست داده‌اند.

پاورقی منابع نام‌ها (اصل انگلیسی):
¹ Monash Centre for Financial Studies (MCFS)
² Association of Superannuation Funds of Australia (ASFA)
³ Age Pension
⁴ Associate Professor Ummul Ruthbah
⁵ Dr Trinh Le
⁶ Monash Business School
⁷ Self-managed super funds (SMSFs)
⁸ Elula
⁹ Josh Shipman
¹⁰ Moneysmart
¹¹ Australian Financial Complaints Authority (AFCA)
¹² Brisbane
¹³ Sharon and Kevin Doolan

Source: news.com.au, fool.com.au, youtube.com, pitcher.com.au, money-snap.com