مراقبت از کودک «در خانه» در استرالیا زیر فشار هزینهها
برنامه عمومی و یارانهای مراقبت از کودک در خانه در استرالیا¹ که برای خانوادههایی طراحی شده که به خدمات رایج دسترسی ندارند، با تهدید جدی روبهرو شده است. این برنامه به حدود ۸۰۰ خانواده خدمات میدهد، اما با بالا رفتن هزینههایی که بهطور کامل با یارانههای دولتی پوشش داده نمیشود، نزدیک به یکسوم ارائهدهندگان آن در معرض تعطیلی قرار گرفتهاند.
این برنامه برای چه خانوادههایی است و چقدر استفاده میشود؟
این طرح نوعی مراقبت «آخرین راهحل» برای خانوادههاست؛ از جمله خانوادههای ساکن مناطق دورافتاده، خانوادههایی که کودک با بیماری جدی یا معلولیت دارند، یا والدینی که ساعات کاری غیرمعمول دارند. بر اساس اطلاعات ۲۳ ارائهدهندهای که در یک نظرسنجی بررسی شدهاند، در مجموع حدود ۳۲۰۰ جایگاه برای این نوع مراقبت وجود دارد، اما فقط ۲۵٪ آنها پر شده است؛ در حالی که این رقم پیش از سال ۲۰۱۸ حدود ۵۹٪ بود.
مراقبت در خانه معمولاً به مربیان با صلاحیت بالاتر و نسبت کودک به مربی پایینتر نیاز دارد و همین موضوع آن را از گزینههای مهدکودک و مراکز نگهداری، گرانتر میکند.
چالشهای اصلی: افزایش دستمزد و هزینههایی که به خانوادهها منتقل میشود
ارائهدهندگان میگویند یک بخش مهم فشار مالی از اینجاست که این خدمات از برنامه دولت فدرال برای نگهداشت نیروی کار مراقبت از کودک کنار گذاشته شدهاند؛ برنامهای که دستمزدها را در چند مرحله و طی دو سال، بیش از ۱۵٪ افزایش میدهد. در نتیجه، گفته میشود خانوادهها باید فاصله هزینه را پس از اعمال یارانهها، از جیب خود پرداخت کنند.
طبق گزارشها، همین افزایش پرداختی باعث کاهش بیش از ۳۰٪ در ساعات استفاده خانوادهها شده و ۷۵٪ از ارائهدهندگان گفتهاند تعدادی از خانوادهها از خدمات انصراف دادهاند.
خطر تعطیلی خدمات و فشار بر ارائهدهندگان
نظرسنجی انجمن مراقبت خانگی استرالیا² نشان داده ۳۱٪ از ارائهدهندگان در معرض خطر تعطیلی هستند و حدود نیمی از آنها تحت «فشار قابلتوجه» قرار دارند. همچنین مطرح شده که پس از افزایش دستمزدها از تاریخ ۱ جولای، ممکن است تا ۵۰٪ از خانوادهها از این خدمات خارج شوند؛ موضوعی که میتواند برخی خدمات را به سمت توقف فعالیت ببرد.
تأثیر بر خانوادهها: از مناطق دورافتاده تا کودکان نیازمند حمایت
در نمونهای که مطرح شده، ربکا موهر بل³ دامدار ساکن قلمرو شمالی⁴ است و حدود ۱۰۰ کیلومتر با کاترین⁵ فاصله دارد. او از سال ۲۰۱۸ از یک مربی مقیم برای مراقبت از کودک استفاده کرده، اما میگوید با افزایش دستمزدها و هزینههای مرتبط با اسکان مربی، پرداخت «هزینه شکاف» (مبلغی که پس از یارانه باقی میماند) برایش غیرقابلتحمل شده است.
برخی خانوادهها وضعیت را «بهطور فزاینده ناامن» توصیف کردهاند و گفته میشود کودکانی که از قبل آسیبپذیر شناخته میشوند—از جمله کودکانی با شرایط پزشکی پیچیده، پروندههای مرتبط با حفاظت از کودک، یا پیشینههای پرخطر—ممکن است بدون حمایت بمانند.
نیکول مورگان⁶ رئیس انجمن مراقبت خانگی استرالیا² گفته است: «خدمات بسته میشوند. خانوادهها مراقبت را از دست میدهند. مربیان از نیروی کار خارج میشوند. و کودکان—که از قبل آسیبپذیر تشخیص داده شدهاند—در محیطهایی که روزبهروز ناامنتر و بدون حمایتتر میشود، رها خواهند شد.»
پاسخ دولت و مواضع مدافعان
جس والش⁷ وزیر مراقبت از کودک گفته اهمیت این برنامه برای ۸۰۰ کاربر آن را میپذیرد، اما درباره اختصاص بودجه اضافه تعهدی نداده و به حمایتهای موجود از طریق یارانه مراقبت از کودک اشاره کرده است.
از سوی دیگر، استف هاجینز-می⁸ سناتور حزب گرینز⁹ گفته است نمونههایی مانند پرستاران و پزشکان شیفتی، خانوادههای درگیر سرطان و ساکنان ایستگاههای دورافتاده، به دلیل هزینهها و بار اداری، به «نقطه شکست» نزدیک شدهاند.
همچنین گزارش ۲۰۲۴ کمیسیون بهرهوری¹⁰ از سقف نرخ ساعتی این برنامه انتقاد کرده و گفته این سقف، هزینههای واقعی اداره خدمات را نادیده میگیرد و باید مورد بازبینی قرار گیرد.
زمینه کلی: دسترسی محدود و پیچیدگیهای اداری
مدافعان میگویند هزینه بالا و روندهای اداری سنگین، دسترسی به این برنامه را محدود کرده و کمبود خدمات برای خانوادههایی را که در چارچوبهای غیررایج قرار میگیرند، تشدید کرده است. همچنین اشاره شده که در جستوجوهای اخیر، منبع استرالیایی دیگری جز گزارش گاردین¹¹ درباره این موضوع برجسته پیدا نشده و همین نشان میدهد بحث، در مقایسه با مناظرههای گستردهتر مراقبت از کودک، بازتاب محدودتری داشته است.
پاورقی نامها (اصل انگلیسی)
¹ Australia
² Australian Home Childcare Association (AHCA)
³ Rebecca Mohr Bell
⁴ Northern Territory
⁵ Katherine
⁶ Nicole Morgan
⁷ Jess Walsh
⁸ Steph Hodgins-May
⁹ Greens
¹⁰ Productivity Commission
¹¹ The Guardian