جریمه مالیاتی برای نداشتن پوشش بیمارستانی خصوصی
نزدیک به یک میلیون نفر از استرالیاییها¹ ممکن است بهخاطر نداشتن پوشش بیمارستانی خصوصی، با یک جریمه مالیاتی روبهرو شوند. طبق پژوهش تازه سایت مقایسهگر فایندر²، تعداد افراد با درآمد بالاتر که بدون پوشش خصوصی هستند و از سوی اداره مالیات استرالیا³ برای «اضافهپرداخت عوارض مدیکر»⁴ هدف قرار میگیرند، افزایش پیدا کرده است.
در سال مالی ۲۰۲۵–۲۶، این اضافهپرداخت برای افراد مجرد با درآمد بیش از ۱۰۱ هزار دلار و خانوادهها با درآمد بیش از ۲۰۲ هزار دلار اعمال میشود و نرخ آن بین ۱ تا ۱.۵ درصد از کل درآمد مشمول مالیات فرد است. این مبلغ علاوه بر عوارض ۲ درصدی مدیکر است که همه مالیاتدهندگان پرداخت میکنند.
برای کسی که کمی بالاتر از آستانه درآمدی قرار دارد، این موضوع میتواند به معنای یک قبض مالیاتی اضافه حدود ۱۰۰۰ دلار یا بیشتر هنگام ارسال اظهارنامه باشد. اگر یک فرد ۲۰۰ هزار دلار درآمد داشته باشد، ممکن است بابت نداشتن پوشش سلامت خصوصی، حدود ۳۰۰۰ دلار اضافهپرداخت از او گرفته شود.
آمار اداره مالیات و پیشبینی افزایش پرداختکنندگان
بر اساس ارقام اداره مالیات استرالیا³، در سال ۲۰۲۳–۲۴ تعداد ۸۸۵,۰۸۷ نفر این اضافهپرداخت را پرداخت کردهاند. فایندر² پیشبینی کرده این رقم امسال به حدود یک میلیون نفر برسد، چون تعداد بیشتری از مالیاتدهندگان از آستانه درآمدی عبور میکنند.
کارشناس سلامت فایندر، سیدا ارم⁵ میگوید بعضی افراد تا زمانی که یک قبض غیرمنتظره مالیاتی دریافت نکنند، متوجه این اضافهپرداخت نمیشوند. او تأکید میکند نکته مهم این است که این مبلغ بر پایه کل درآمد محاسبه میشود، نه فقط بخشی که از آستانه بالاتر رفته است؛ بنابراین برای کسی که «کمی» از خط رد شده، میتواند حدود ۱۰۰۰ دلار یا بیشتر تمام شود و با افزایش درآمد، رقم آن هم بالاتر میرود.
مقایسه هزینه بیمههای بیمارستانی
تحلیل سایت مقایسه مالی کناستار⁶ نشان میدهد ارزانترین بیمه «پایه» بیمارستانی، بهطور متوسط در سطح ایالتها، سالانه ۹۹۳ دلار هزینه دارد. این سطح از بیمه معمولاً پوششهایی با سطح محدود ارائه میدهد؛ از جمله پوشش جزئی برای توانبخشی، خدمات روانپزشکی بیمارستانی و مراقبتهای تسکینی در بیمارستان دولتی (بهعنوان بیمار خصوصی).
در برخی موارد، این نوع بیمه همچنین «پوشش آمبولانس اضطراری» را هم شامل میشود؛ بهخصوص در ایالتهایی که هزینه آمبولانس توسط دولت پوشش داده نمیشود.
سالی تیندال⁷، مدیر بینشهای کناستار⁶، میگوید شاید بعضی افراد به ارتقا به سطح «برنز» فکر کنند تا خدمات بیشتری را پوشش دهند. او توضیح میدهد داشتن بیمه به این معنا نیست که فرد باید به بیمارستان خصوصی برود؛ حتی در بیمارستان دولتی هم میتوان انتخاب کرد بهعنوان بیمار خصوصی یا عمومی پذیرش شد.
تیندال⁷ میگوید پژوهشها نشان داده بهطور میانگین، با هزینهای در حد «یک قهوه در هفته» میتوان از سطح پایه به برنز ارتقا داد و همزمان هم از نظر مالیاتی پوشش گرفت و هم از نظر خدمات، آرامش خاطر بیشتری داشت. او اضافه میکند برای بسیاری از افراد، تصمیم فقط یک محاسبه ساده برای سال مالی بعد نیست و به نگاه بلندمدت نسبت به سطح پوشش مورد نیاز در سالهای آینده برمیگردد.
درآمد مشمول برای محاسبه MLS شامل چه چیزهایی است؟
ارم⁵ میگوید در بسیاری از موارد، هزینه یک بسته «پایه» پوشش سلامت خصوصی میتواند از مبلغ اضافهپرداخت کمتر باشد. او همچنین یادآوری میکند درآمد مشمول برای محاسبه اضافهپرداخت، فقط دستمزد نیست و مواردی مثل کمکهای داوطلبانه به سوپرانوایشن⁸ و مزایای جانبی⁹ را هم در بر میگیرد. به گفته او، ممکن است دستمزد فرد کمتر از آستانه باشد، اما بهدلیل همین اقلام، باز هم مشمول پرداخت اضافهپرداخت شود.
پاورقیها
¹ Australia
² Finder
³ Australian Taxation Office (ATO)
⁴ Medicare Levy Surcharge (MLS)
⁵ Ceyda Erem
⁶ Canstar
⁷ Sally Tindall
⁸ superannuation
⁹ fringe benefits
Source: nine.com.au, canstar.com.au, healthslips.com.au, facebook.com, finder.com.au, taxway.com.au, linkedin.com, au.finance.yahoo.com, instagram.com, wealthcollective.co, tiktok.com, cosmetic-surgery-loans.com.au, cbhs.com.au