تأثیر میکروبیوم‌های داخلی و پارازیت‌ها در رفتار کوسه سفید

پارازیت‌های نامرئی چگونه زیست‌شناسی کوسه سفید را شکل می‌دهند

یک تیم از محققان دانشگاه چارلز استورت¹ استرالیا شکاف بزرگی در دانش پیرامون پارازیت‌ها و میکروبیوم‌های داخلی کوسه سفید بزرگ کشف کرده است؛ با وجود دهه‌ها مطالعه، تقریباً هیچ اطلاعاتی درباره این موجودات نامرئی وجود ندارد، در حالی که آن‌ها می‌توانند بر سلامت، رفتار و پاسخ کوسه‌ها به تغییرات محیطی متاثر از فعالیت‌های انسانی تاثیر بگذارند.

یافته‌های کلیدی و ادعاها:

– محققان دانشگاه چارلز استورت¹ با بررسی جهانی ادبیات علمی و نمونه‌های موزه‌ای حداقل ۱۱۶ گونه پارازیت (عمدتاً کرم‌های نواری و کوپپودها) را در کوسه سفید ثبت کرده‌اند، اما اغلب این گزارش‌ها صرفاً توصیفی بوده و اطلاعات تجربی یا بوم‌شناختی درباره تاثیر آن‌ها بر فیزیولوژی، رفتار و تناسب اندام کوسه‌ها وجود ندارد.

– این بررسی با استفاده از مجموعه‌های بزرگ موزه‌ای، از جمله اسمیتسونیان² و مجموعه هلمینتولوژی استرالیا³، نقاط جغرافیایی خالی زیادی از داده‌های پارازیتی را در زیست‌گاه کوسه‌ها شناسایی کرد.

– نویسندگان استدلال می‌کنند که پارازیت‌ها و میکروبیوم کوسه می‌توانند مصرف انرژی، پاسخ به استرس، تصمیمات تغذیه‌ای و سایر رفتارها را شکل دهند و نادیده گرفتن آن‌ها بخش‌های اساسی اکولوژی و حفاظت کوسه سفید را از قلم می‌اندازد.

– آثار مرجع استاندارد و گردآوری‌های مهم اخیر (مانند کتاب White Sharks Global⁴) هیچ فصلی درباره پارازیت‌ها یا میکروبیوم ندارند که عمق این شکاف را نشان می‌دهد.

– محققان تاکید می‌کنند که پارازیت‌ها به عنوان هشداردهنده آلودگی، سرایت عوامل بیماری‌زا و تغییرات در شبکه‌های غذایی ناشی از فعالیت انسانی عمل می‌کنند و مطالعه آن‌ها می‌تواند فشارهای اکوسیستمی تاثیرگذار بر شکارچیان رده بالا را آشکار کند.

اهمیت موضوع:

پارازیت‌ها و میکروبیوم‌ها می‌توانند در بسیاری از جانوران بر تخصیص انرژی، عملکرد سیستم ایمنی، رفتار و حساسیت به بیماری‌ها تاثیر بگذارند؛ اگر همین اثرات در کوسه سفید رخ دهند، مدل‌های فعلی درباره تغذیه، مهاجرت و خطر مواجهات با انسان ناقص خواهند بود. کوسه سفید به‌عنوان شکارچی رده بالا با توزیع جهانی و موضوع اصلی پژوهش‌های حفاظت و ایمنی عمومی، با فاکتورهای زیستی درونی اندازه‌گیری‌نشده مواجه است که می‌تواند منبع بزرگی از عدم قطعیت در مدل‌های اکولوژیک و تحلیل برخوردهای غیرعادی با انسان باشد.

مجموعه‌های موزه‌ای، هم تاریخی و هم معاصر، مواد بیولوژیکی قابل‌نگهداری را فراهم می‌کنند که با روش‌های مولکولی و تصویربرداری مدرن می‌توان پارازیت‌ها، عوامل بیماری‌زا و ترکیب میکروبیوم را تشخیص داد.

توصیه‌های پژوهشگران:

– گسترش مطالعات پارازیت‌شناسی و میکروبیوم کوسه سفید با استفاده از ابزارهای مدرن مانند توالی‌یابی مولکولی، متاژنومیکس، بافت‌شناسی و آزمون‌های فیزیولوژیک در نمونه‌های موزه‌ای، موارد گرفتارشده تصادفی، رانش‌های ساحلی و نمونه‌گیری‌های غیرکشنده.

– ادغام داده‌های پارازیت/میکروبیوم در مطالعات اکولوژیک و حفاظتی کوسه‌ها برای بررسی پیوندهای احتمالی با رفتار، سلامت، حرکت و واکنش به آلودگی یا تغییرات شبکه غذایی.

– استفاده از مجموعه‌های موزه‌ای و همکاری‌های بین‌المللی برای پر کردن خلأهای جغرافیایی و ایجاد مبنای جهانی برای پارازیت‌ها و میکروب‌های مرتبط با کوسه.

گزارش‌ها حاکی از آن است که news.com.au⁶ خلاصه‌ای از این بررسی را منتشر کرده و در آن به اظهارات پروفسور شوکوفه شمسی⁷ و دانشیار دایان بارتون⁸ اشاره شده است.

¹Charles Sturt University

²Smithsonian

³Australian Helminthological Collection

⁴White Sharks Global: Proceedings and Recent Advances in White Shark Ecology and Conservation

⁵International Journal for Parasitology: Parasites and Wildlife

⁶news.com.au

⁷Professor Shokoofeh Shamsi

⁸Associate Professor Diane Barton