Zang News

هزینه سلامت در استرالیا رکورد زد، ۱۰هزار دلار برای هر نفر

گزارش تازهٔ AIHW می‌گوید هزینه سلامت در استرالیا در ۲۰۲۳–۲۰۲۴ به ۲۷۰.۵ میلیارد دلار رسیده؛ یعنی برای هر نفر ۱۰,۰۳۷ دلار. امید به زندگی بعد از افت دوران کووید-۱۹ دوباره کمی بالا رفته و برای متولدین ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴، مردان ۸۱.۱ سال و زنان ۸۵.۱ سال برآورد شده‌اند. با این... (برای ادامه اسکرول کنید)
هزینه سلامت در استرالیا رکورد زد، ۱۰هزار دلار برای هر نفر

گزارش تازه: خرج سلامت بیشتر شده، فشار بیماری‌های مزمن هم بالا رفته

گزارش جدیدی از Australian Institute of Health and Welfare¹ نشان می‌دهد هزینه‌کرد سلامت در استرالیا در سال‌های ۲۰۲۳–۲۰۲۴ به ۲۷۰.۵ میلیارد دلار رسیده؛ معادل ۱۰,۰۳۷ دلار برای هر نفر. این رقم نسبت به یک دهه قبل (با درنظرگرفتن تورم) افزایش داشته و تصویر تازه‌ای از وضعیت سلامت و رفاه کشور ارائه می‌کند.

طبق این گزارش با وجود افتی که در اوج همه‌گیری COVID-19² دیده شد، امید به زندگی دوباره کمی افزایش یافته است. برای متولدین بین ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴، امید به زندگی مردان ۸۱.۱ سال و زنان ۸۵.۱ سال برآورد شده است.

بیماری‌های مزمن و فشار سلامت روان

گزارش می‌گوید ۶۱ درصد از مردم استرالیا با حداقل یک بیماری مزمن زندگی می‌کنند. همچنین یک نفر از هر پنج نفر در ۱۲ ماه گذشته یک مشکل سلامت روان مثل اضطراب یا افسردگی را تجربه کرده است. Louise Gates³، سخنگوی AIHW¹، می‌گوید سلامت افراد تحت‌تأثیر عوامل مختلفی مثل محیط، سبک زندگی و دسترسی به خدمات مورد نیاز قرار دارد.

در میان جوانان ۱۶ تا ۲۴ سال، روند تشخیص اضطراب و افسردگی افزایش چشمگیری داشته است؛ به‌طوری که سهم تشخیص این شرایط از ۲۶ درصد در سال ۲۰۰۷ به ۳۹ درصد در بازه ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ رسیده است. همچنین گزارش می‌گوید دختران جوان بیش از پسران جوان از خدمات سلامت روان یارانه‌ای Medicare⁴ استفاده می‌کنند.

در بخش داروها هم تجویز داروهای ضدافسردگی در یک دهه گذشته از ۱۲۰ نفر در هر ۱,۰۰۰ نفر به ۱۳۹ نفر رسیده است. مصرف داروهای محرک مورد استفاده برای درمان ADHD⁵ نیز از ۶ نفر به ۲۸ نفر در هر هزار نفر افزایش داشته است.

هزینه‌ها کجا می‌رود: بیمارستان‌ها سهم بزرگ‌تری دارند

بر اساس داده‌های گزارش، استرالیا سالانه از میانگین کشورهای OECD⁶ بیشتر برای سلامت خرج می‌کند: حدود ۱۰,۵۰۰ دلار برای هر نفر در استرالیا در برابر ۸,۴۰۰ دلار در کشورهای دیگر. بزرگ‌ترین سهم هزینه‌کرد به خدمات بیمارستانی اختصاص داشته که ۴۲ درصد از کل هزینه‌ها را تشکیل می‌دهد. در مقابل، مراقبت‌های اولیه (از جمله سلامت عمومی) ۳۳ درصد از هزینه‌کرد را شامل شده و به گفته AIHW¹ این فاصله در حال بیشتر شدن است.

پرداخت از جیب و عقب افتادن مراجعه به پزشک عمومی

پرداخت از جیب مردم همچنان بزرگ‌ترین سهم از منابع غیردولتی هزینه‌های سلامت است. این مبلغ به ۴۴ میلیارد دلار رسیده؛ یعنی ۱,۶۳۴ دلار برای هر نفر. همچنین گزارش می‌گوید هزینه‌های از جیب از سال ۲۰۱۳–۲۰۱۴ به طور میانگین سالانه ۱.۴ درصد افزایش یافته است.

از میان ۱۸.۵ میلیون نفر بالای ۱۵ سال که در سال ۲۰۲۴–۲۰۲۵ نیاز به مراجعه به پزشک عمومی (GP⁷) داشته‌اند، یک نفر از هر چهار نفر گفته حداقل یک بار مراجعه را به تأخیر انداخته یا کلاً منصرف شده است. در همین حال، سهم افرادی که به دلیل هزینه به GP⁷ مراجعه نکرده‌اند به ۷.۷ درصد رسیده که نسبت به یک دهه قبل تقریباً دو برابر شده است. Gates³ به موانعی مثل هزینه، در دسترس بودن خدمات و زمان‌های انتظار اشاره می‌کند.

نابرابری‌های سلامت: درآمد و محل زندگی نقش دارد

گزارش از نابرابری‌های قابل توجه در پیامدهای سلامت هم می‌گوید. پس از تعدیل سنی، نرخ مرگ‌ومیر در سال‌های ۲۰۲۲–۲۰۲۴ برای افراد ساکن پایین‌ترین مناطق اجتماعی-اقتصادی ۱.۵ برابر افراد ساکن بالاترین مناطق بوده است. همچنین افراد ساکن مناطق بسیار دورافتاده نرخ مرگ‌ومیر ۱.۶ برابر ساکنان شهرهای بزرگ داشته‌اند.

اضافه‌وزن و چاقی؛ عامل خطر اول

طبق گزارش، اضافه‌وزن و چاقی اثر رو به افزایشی بر سلامت مردم دارد و برای نخستین بار به مهم‌ترین عامل خطر برای بیماری و مرگ‌ومیر تبدیل شده و از سیگار جلو زده است. در سال‌های ۲۰۲۲–۲۰۲۴ حدود ۱۳.۲ میلیون بزرگسال (۶۷ درصد) و ۱.۴ میلیون کودک و نوجوان (۲۷ درصد) با اضافه‌وزن یا چاقی زندگی می‌کرده‌اند.

Gates³ می‌گوید حدود ۳۶ درصد از بار کلی بیماری در استرالیا در سال ۲۰۲۴ می‌توانست با پرداختن به عوامل خطر و عوامل محیطی پیشگیری یا کمتر شود.

داده‌های دیجیتال و نگاه به بیماری‌های مزمن

Sayan Mitra⁸ از Charles Perkins Centre⁹ در University of Sydney¹⁰ می‌گوید این گزارش تصویری از سیستمی ارائه می‌دهد که بیشتر بر «مداخله دیرهنگام» تکیه دارد تا اقدام زودتر. او می‌گوید بسیاری از بیماری‌های مزمن سال‌ها قبل از تشخیص بالینی شروع می‌شوند و شاخص‌های قابل اندازه‌گیری سلامت می‌توانند سرنخ‌هایی عملی باشند که کمتر از ظرفیتشان استفاده شده است. او همچنین به نقش سلامت دیجیتال در شناسایی زودتر ریسک‌ها در مقیاس جمعیتی اشاره می‌کند.

پاورقی منابع نام‌ها

¹ Australian Institute of Health and Welfare (AIHW)

² COVID-19

³ Louise Gates

⁴ Medicare

⁵ ADHD

⁶ OECD

⁷ GP (General Practitioner)

⁸ Sayan Mitra

⁹ Charles Perkins Centre

¹⁰ University of Sydney

Source: sbs.com.au, aapnews.com.au, facebook.com, www1.racgp.org.au, theconversation.com, instagram.com, indaily.com.au, customllm.au

Share: