Zang News

پیست‌های اسکی استرالیا در آستانه بحران؛ کاهش ۲۰ درصدی عمق برف

فصل اسکی ۲۰۲۶ استرالیا با کاهش شدید برف طبیعی و تعطیلی زودهنگام برخی پیست‌ها همراه شده و نگرانی‌ها درباره آینده صنعت گردشگری برفی افزایش یافت. در پیست Perisher در نیوساوت‌ولز، بسیاری از مسیرها به دلیل کمبود برف طبیعی غیرفعال هستند و مسئولان برای ادامه فعالیت به برف مصنوعی متکی شدند.... (برای ادامه اسکرول کنید)
پیست‌های اسکی استرالیا در آستانه بحران؛ کاهش ۲۰ درصدی عمق برف

پایان زودهنگام فصل اسکی ۲۰۲۶ در استرالیا

فصل اسکی ۲۰۲۶ در استرالیا زودتر از حد انتظار به پایان می‌رسد و گرمای بی‌سابقه، بارش باران و برفِ کم باعث شده بسیاری از پیست‌ها فقط بخش‌های محدودی را فعال نگه دارند یا چند هفته زودتر تعطیل شوند. این وضعیت دوباره نگرانی‌ها را درباره کوتاه‌تر و کم‌اعتمادتر شدن زمستان‌ها در این کشور پررنگ کرده است.

چندین پیست از جمله Mount Baw Baw¹، Selwyn Snow Resort²، Charlotte Pass³، Mount Hotham⁴ و Falls Creek⁵ فصل را زودتر تمام کرده‌اند. در مقابل، Perisher⁶، Thredbo⁷ و Mount Buller⁸ دیرتر باز ماندند، اما محدوده‌های قابل استفاده به‌شدت محدود بوده است.

زمستانی که با گرما و باران تعریف شد

مسئله فقط کمبود بارش نبود. در بسیاری از مناطق آلپ، رطوبتِ ورودی به جای برف به شکل باران فرود آمد، چون دما برای برف‌گیری کافی سرد نبود. باران همچنین لایه برف موجود را سست کرد، سرعت ذوب را بالا برد و در بعضی شیب‌ها شرایط را برای اسکی ناایمن یا نامناسب کرد.

ایالت‌های جنوبی شرایط غیرعادی‌تری را تجربه کردند؛ New South Wales⁹، Victoria¹⁰ و Tasmania¹¹ گرم‌ترین زمستان‌های ثبت‌شده خود را پشت سر گذاشتند و پیست‌هایی مانند Falls Creek⁵، Mount Hotham⁴ و Mount Buller⁸ از دماهای فصلی بسیار بالا گزارش دادند.

اندازه‌گیری‌ها در Spencers Creek¹² در Snowy Mountains¹³ بزرگی کمبود را نشان می‌دهد: عمق برف در اوایل سپتامبر حدود ۳۱ سانتی‌متر گزارش شد؛ در حالی که میانگین بلندمدت برای این بازه حدود ۱۷۳ سانتی‌متر است. در گزارشی دیگر گفته شد عدد اوایل سپتامبر، در رکوردهای موجود، کمترین مقدار برای آن مقطع از فصل بوده است.

همچنین «انباشت برف فصلی» فقط به یک اوج محدود رسید و طبق برخی اندازه‌گیری‌های گزارش‌شده، اوجِ ۲۰۲۶ جزو پایین‌ترین مقادیر ثبت‌شده از زمان آغاز پایش در میانه قرن بیستم بوده است.

هزینه اقتصادی فصل کوتاه

فصل ضعیف فقط به کارکرد تله‌کابین‌ها و پیست‌ها ضربه نمی‌زند. اقامتگاه‌ها، رستوران‌ها، کسب‌وکارهای کرایه تجهیزات، خرده‌فروشی‌ها، مربیان و کارگران فصلی هم به یک بازه فشرده گردشگری زمستانی وابسته‌اند.

یک مربی اسکی در Mount Hotham⁴ شرایط را طوری توصیف کرده که «گل بیشتر از برف» دیده می‌شد و گفته دوره واقعیِ قابل‌اتکا برای فعالیت پیست به شکل محسوسی کوتاه‌تر از حالت معمول بود. کسب‌وکارهای شهرهای نزدیک هم از کاهش تعداد بازدیدکنندگان گفتند و برخی مسافران تلاش کردند رزروهای اقامت را جابه‌جا کنند یا لغو کنند.

زمانِ تعطیلی‌ها هم حساس است: پیست‌ها معمولاً ماه‌ها قبل از مشخص شدن وضعیتِ برف طبیعی، برای نیرو، تعمیرات، برف‌سازی و تبلیغات هزینه می‌کنند. وقتی شیب‌ها درست پیش از بازه تعطیلات بهاری مدارس بسته می‌شود، بخشی از ارزشمندترین روزهای فروش از دست می‌رود.

برای مسافرانی که از قبل پرداخت داشته‌اند، بعضی پیست‌ها راهکارهایی مثل ضمانت، بازپرداخت، انتقال به زمان دیگر یا اعتبار سپرده ارائه می‌دهند؛ با این حال تعطیلی زودهنگام برای مسافران و کسب‌وکارهای محلی عدم‌قطعیت ایجاد می‌کند.

آیا برف‌سازی مشکل را حل می‌کند؟

برف‌سازی می‌تواند به حفظ یک لایه قابل اسکی کمک کند، اما پاسخ کامل نیست. دستگاه‌ها به هوای به‌اندازه کافی سرد، آب و انرژی نیاز دارند. زمستان گرم‌تر تعداد ساعت‌های مناسب برای برف‌سازی را کم می‌کند و باران هم می‌تواند برف مصنوعی تولیدشده را سریع خراب کند.

Perisher⁶ با محدوده محدود به کار ادامه داده و برای نگه داشتن مسیرهای باقی‌مانده از برف‌سازی استفاده کرده است. Thredbo⁷ هم باز مانده، اما هیچ‌کدام از مشکلات گسترده این فصل جدا نبوده‌اند. برف مصنوعی ممکن است مسیرهای دسترسی، محدوده‌های مبتدی یا زمین‌های مسابقه را حفظ کند، اما جایگزین یک انباشت عمیق و گسترده برف طبیعی در مقیاس یک کوهستان بزرگ نمی‌شود و تضمین نمی‌دهد هر سال تا تاریخ ثابتی پیست باز بماند.

از یک فصل بد تا تغییرات ساختاری

یک زمستان بد ممکن است «استثنا» تلقی شود، اما نگرانی اصلی صنعت برف استرالیا الگوی فصل‌های کوتاه‌تر و متغیرتر است. گزارش‌ها می‌گویند فصل ۲۰۲۶ چند ریسک را هم‌زمان داشت: گرمای رکوردی، بارش باران در ارتفاعات، برف طبیعی محدود و از دست رفتن زودهنگام برف.

در برخی گزارش‌ها با استناد به برآوردهای اقلیمی گفته شده فصل اسکی استرالیا تا سال ۲۰۵۰ می‌تواند بین ۴۴ تا ۵۵ روز کوتاه‌تر شود (بسته به سطح انتشار گازهای گلخانه‌ای). در چنین سناریوهایی، هیچ پیستی نمی‌تواند به‌طور ثابت به حدود ۱۰۰ روزِ فعالیت—که برای دوام بلندمدت مهم دانسته می‌شود—برسد.

این شرایط می‌تواند مدل کسب‌وکار را هم تغییر دهد: برخی پیست‌ها ممکن است بیشتر روی پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری کوهستان، تماشای مناظر، برنامه‌های سلامتی و فعالیت‌های تابستانی در کنار اسکی تأکید کنند. برخی ممکن است فعالیت را در بخش‌های کوچک‌تر و مرتفع‌تر متمرکز کنند و برخی دیگر با تصمیم‌های سخت درباره نیرو، سرمایه‌گذاری و تاریخ‌های بازگشایی روبه‌رو شوند.

هشدار برای شهرهای آلپی استرالیا

برای اسکی‌بازها پیامد فوری، غیرقابل‌پیش‌بینی بودن است: رزرو سپتامبر دیگر با همان اطمینان گذشته انجام نمی‌شود که تله‌ها فعال باشند و شیب‌ها برف کافی داشته باشند.

برای جوامع آلپی، ماجرا گسترده‌تر است. فصل کوتاه‌تر یعنی بازدید کمتر، کار فصلی کمتر و فشار بیشتر بر کسب‌وکارهایی که معمولاً به درآمد زمستان وابسته بوده‌اند. گزارش‌ها از صنعت می‌گویند فصل ۲۰۲۶ ممکن است به‌عنوان نمونه‌ای از تغییرات پیش‌رو در گردشگری زمستانیِ استرالیا در یاد بماند.

پاورقی نام‌ها

¹ Mount Baw Baw | ² Selwyn Snow Resort | ³ Charlotte Pass | ⁴ Mount Hotham | ⁵ Falls Creek | ⁶ Perisher | ⁷ Thredbo | ⁸ Mount Buller | ⁹ New South Wales | ¹⁰ Victoria | ¹¹ Tasmania | ¹² Spencers Creek | ¹³ Snowy Mountains

Source: theguardian.com, planetski.eu, travelandtourworld.com, unofficialnetworks.com, science-et-vie.com, powder.com, canberratimes.com.au, j2ski.com, sbs.com.au, alpineobserver.com.au, snowstash.com, thetraveler.org, pogoda.mail.ru, vancouvertourism.org, snowsure.ai