بحث مهاجرت در استرالیا از ابزار اقتصادی به چالش سیاسی تبدیل شد

مهاجرت در استرالیا؛ از اهرم اقتصادی تا موضوع «پرریسک» سیاسی

در جون ۲۰۲۶ فضای سیاسی استرالیا¹ درباره سیاست مهاجرت به نقطه‌ای حساس رسیده است؛ جایی که دولت فدرال و مخالفان بر سر پیامدهای بلندمدت مهاجرت بر امنیت ملی، بازار مسکن و ثبات اقتصادی رودررو شده‌اند. گزارش‌ها می‌گویند مهاجرت که قبلاً بیشتر به‌عنوان یک ابزار اقتصادی دیده می‌شد، حالا وارد حوزه‌ای «پرریسک» و سیاسی-اجتماعی شده است.

بحث امنیت و «ارزش‌ها»

در هفته‌های اخیر، مباحث مربوط به مهاجرت بیش از قبل با نگرانی‌های امنیت ملی گره خورده است. انگِس تیلور²، رهبر مخالفان، در همین ماه از سیاست جامع کوالیشن³ رونمایی کرد که در آن، کاهش سطح کلی مهاجرت همراه با سخت‌گیرانه‌تر شدن آزمون‌های «ارزش‌های استرالیایی» مطرح شده است. این رویکرد، با روندهای بین‌المللی هم‌راستا توصیف می‌شود؛ روندی که در آن مهاجرت به‌جای ابزار تنظیم بازار کار، بیشتر به‌عنوان مسئله امنیت ملی بازتعریف می‌شود.

در مقابل، آنتونی آلبانیزی⁴، نخست‌وزیر، این نوع بحث‌ها درباره اقامت دائم و مالکیت ملک را «تفرقه‌انگیز» خوانده است. با این حال، خودِ دولت هم تحت فشار قرار دارد؛ از جمله با تغییرات قانونی که برای جلوگیری موقت از ورود دارندگان گذرنامه از برخی مناطق درگیر جنگ به استرالیا مطرح شده و نشان می‌دهد کنترل مرزی از نظر حکمرانی، ریسک‌محورتر شده است.

فشارهای اقتصادی و بحران مسکن

یکی از عوامل اصلی که مهاجرت را «پرریسک» کرده، تنش میان رشد جمعیت ناشی از مهاجرت و ظرفیت زیرساخت‌هاست. منتقدان می‌گویند دولت با بالا نگه داشتن سطح مهاجرت، به رشد اقتصادیِ تیترپسند کمک می‌کند؛ در حالی که نگرانی عمومی درباره دسترسی به مسکن و فشار هزینه‌های زندگی بالاست.

اهداف مهاجرت خالص: گزارش‌ها حاکی است دولت می‌گوید در حال کاهش اعداد نسبت به اوج سال‌های ۲۰۲۲-۲۳ است، اما در بودجه فدرال برنامه‌ریزی برای ۱.۲۲ میلیون مهاجر جدید (به‌صورت خالص) تا پیش از پایان دهه دیده می‌شود.

آستانه درآمدی: برای مدیریت کیفیت اقتصادیِ ورودها، «آستانه درآمدی مهاجرت مهارتی موقت» یا TSMIT⁵ قرار است از اول جولای ۲۰۲۶ به ۷۹,۴۹۹ دلار افزایش پیدا کند.

اثر بر بخش‌ها: مدیران آموزش و رهبران کسب‌وکار هشدار داده‌اند «فشار ویزا» یا همان محدودیت‌ها و سخت‌گیری‌های جدید، همین حالا هم به فعالیت‌های فرامرزی و بخش آموزش لطمه زده؛ بخشی که پیش‌تر یک منبع درآمد نسبتاً باثبات بود.

زمینه جهانی محدودسازی

تغییر مسیر استرالیا به سمت مدلی محدودکننده‌تر و «پرریسک»، در گزارش‌ها بخشی از یک روند گسترده‌تر جهانی معرفی می‌شود. در ایالات متحده آمریکا⁶ و کانادا⁷، سال ۲۰۲۶ با کاهش شدید برخوردهای مرزی و پذیرش‌های انسان‌دوستانه، همراه با بالا رفتن نرخ رد ویزا و افزایش هزینه‌های ثبت درخواست‌ها توصیف شده است.

به‌عنوان نمونه، گفته می‌شود نرخ رد ویزای آمریکا برای شهروندان برخی کشورهای شرکت‌کننده در جام جهانی⁸ از ۴۰% عبور کرده؛ موضوعی که به تشدید بررسی‌های امنیتی و سخت‌گیری‌های اداری نسبت داده می‌شود.

مهاجرت در آستانه انتخابات

با نزدیک شدن به انتخابات فدرال بعدی، مدیریت برنامه مهاجرت از یک بحث اداری به یک ستون مرکزی در راهبرد ملی تبدیل شده است؛ به‌طوری که تصمیم‌های مربوط به پذیرش مهاجران در کنار نگرانی درباره بی‌ثباتی بازار مسکن و تنش‌های اجتماعی سنجیده می‌شود. در این میان، گزارش‌ها به نقش رشد سیاسی وان نِیشن⁹ و چهره شاخص آن، پالین هَنسن¹⁰ هم اشاره می‌کنند و می‌گویند این موضوع به فشار سیاسی بر احزاب بزرگ اضافه کرده است.

پانوشت‌ها (اسامی انگلیسی):
¹ Australia
² Angus Taylor
³ Coalition
⁴ Anthony Albanese
⁵ Temporary Skilled Migration Income Threshold (TSMIT)
⁶ United States
⁷ Canada
⁸ World Cup
⁹ One Nation
¹⁰ Pauline Hanson