واقعیت تلخ تسویه ۱۰۵ میلیون دلاری «مش» در استرالیا
برای حدود ۲۶۰۰ زنِ درگیر در شکایت گروهی علیه شرکت سازنده تجهیزات پزشکی بوستون ساینتیفیک¹ بر سر دستگاههای «مش لگنی»، انتظار طولانی به مرحله نهایی رسیده است. در ماههای اخیر، اعضای این شکایت گروهی در حال دریافت «اعلامیههای ارزیابی فردی» هستند که مجموع غرامت نهایی هر نفر را مشخص میکند؛ اما چندین زن به nine.com.au² گفتهاند از نتیجه ناراضیاند و مبلغ نهایی برایشان شوکآور بوده است.
به گزارش ناین³، این شکایت گروهی در دادگاه فدرال توسط شاین لایرز⁴ در مارچ ۲۰۲۱ آغاز شد. در این پرونده ادعا شده بود ایمپلنتهای شرکت بوستون ساینتیفیک¹ معیوب بوده و خطرهای شدید و اعلامنشدهای از عوارض را به همراه داشتهاند. این تجهیزات برای درمان «افتادگی اندامهای لگنی» و «بیاختیاری ادراریِ استرسی» استفاده میشدند.
در جریان یک تحقیق سنای استرالیا در سال ۲۰۱۸، بنا بر گزارش، مشخص شد این ایمپلنتها باعث عوارض دائمی و سنگین برای هزاران زن شده است؛ از جمله آسیب عصبی دردناک، درهمتنیدگی اندامها، عفونتهای مزمن و فرسایش بافت.
طبق گزارش، تا جولای ۲۰۲۲ شاین لایرز⁴ و بوستون ساینتیفیک¹ به توافق تسویه ۱۰۵ میلیون دلاری رسیدند؛ توافقی که بر مبنای «بدون تقصیر» تنظیم شد. این توافق، مانند برخی پروندههای مشابه، پرداختها را بر اساس شرایط پزشکی و مالی هر عضو متغیر در نظر میگیرد. در این سازوکار، پرداختها در سه قسط انجام میشود؛ دو قسط نخست پرداخت شده و قسط سوم و نهایی قرار است در اواسط ۲۰۲۷ پرداخت شود.
گزارش میگوید برخلاف پرونده جداگانه جانسون اند جانسون⁵ و اتیکان⁶ که با رقم ۳۰۰ میلیون دلار تسویه شد، تسویه بوستون ساینتیفیک¹ شامل پذیرش مسئولیت نبود و این شرکت همچنان بر کیفیت و ایمنی محصولات خود تأکید میکند. این پرونده ۳۰۰ میلیون دلاری، بنا بر گزارش، یک پرونده شاخص بود که نخستینبار در سال ۲۰۱۲ توسط شاین⁴ مطرح شد و بهعنوان بزرگترین شکایت گروهی حوزه سلامت زنان در تاریخ استرالیا توصیف شده است.
«از ۲۸۰ هزار دلار تا ۷۵ هزار دلار»؛ روایت یک مادر از لیک مککواری
کارن اتکینسون⁷، مادر ساکن لیک مککواری⁸، به nine.com.au² گفته اعلامیه ارزیابی نهاییاش برای او «شوک» بوده است. او میگوید در سال ۲۰۱۶ طی یک عمل مرتبط با فیبروم، پس از پیشنهاد پزشک، برایش «مش» کار گذاشته شد و بعد از عمل با درد شدید از خواب بیدار شده است.
اتکینسون میگوید پس از آن وارد چرخهای از مشکلات پزشکی شد که آن را «واکنش سیستمیک به جسم خارجی» توصیف کردهاند. شش هفته بعد از جراحی، به دلیل خونریزی شدید، پزشکان رحم او را برداشتند؛ چون تصور میکردند منشأ مشکل همانجاست. با این حال، او میگوید وضعیتش بدتر شد: بیماری مزمن ریوی، درد شدیدِ منتشرشونده در پا، افت شناختی و کاهش بینایی.
او نهایتاً در سال ۲۰۱۸ دستگاه را خارج کرد و میگوید علائم سیستمیکش تقریباً بلافاصله رو به بهبود رفت؛ ریزش مو متوقف شد، پوست ترمیم شد و حافظه و بینایی برگشت؛ اما به گفته خودش همچنان با بیماری دائمی ریه و التهاب مفاصل درگیر است.
در گزارش آمده است که در مرحله تأیید دادگاهیِ تسویه پیشنهادی، قاضی دادگاه فدرال مایکل لی⁹ از وکلا خواست پرونده اتکینسون را برای سنجش خسارت بررسی کنند. به گفته اتکینسون، یک فرمول چکلیستی ابتدا ادعای او را ۳۲۰ هزار دلار ارزشگذاری کرد و بعد به ۲۸۰ هزار دلار کاهش داد؛ اما وقتی ارزیابی نهایی در مارچ رسید، مجموع غرامت او ۷۵ هزار دلار اعلام شد. او میگوید وقتی برای توضیح تماس گرفت، به او گفته شد معیارها تغییر کرده است. همچنین طبق مدارک، اگر کسی بخواهد ارزیابی را به چالش بکشد ممکن است نیاز به پرداخت هزینه اضافه داشته باشد و بررسی، ریسک کاهش مبلغ را هم دارد.
«۷۴,۵۰۰ دلار»؛ روایت «هلنا» و بازگشت مشکلات پس از جراحی
عضو دیگری از شکایت گروهی با نام مستعار هلنا¹⁰ نیز به ناین³ گفته نتیجه برایش «باورناپذیر» بوده است. او که خود را مادر فعال و نتبالباز حرفهای سابق معرفی کرده، میگوید در سال ۲۰۲۰ هنگام هیسترکتومی برنامهریزیشده، برای درمان بیاختیاری خفیف، با کارگذاری «مش» موافقت کرد و هشدار مشخصی درباره عوارض احتمالی دریافت نکرد.
به گفته او، تا سال ۲۰۲۱ در سفر با کاروان در سراسر استرالیا، دچار عفونتهای مداوم و غیرقابل توضیح شد. سپس سال بعد، عارضهها به درد عصبی شدید در پاها و کشاله ران تبدیل شد. او میگوید با وجود خارجسازی کامل «مش» در یک جراحی پیچیده چهار ساعته، آسیبهای آناتومیک باقی مانده و حالا با نشت غیرقابل کنترل ادرار مواجه است؛ بهطوری که روزانه از پد استفاده میکند و شبها هم به گفته خودش مجبور به استفاده از پوشینه بزرگسالان است.
هلنا میگوید مبلغ نهایی تسویه بوستون ساینتیفیک¹ برای او ۷۴,۵۰۰ دلار بوده است.
«دلشکستگی» و اعتراض به نبود پاسخگویی
مادر پنج فرزند اهل کوئینزلند، کتی رابرتسون-سیپاک¹¹، به nine.com.au² گفته نهایی شدن این تسویه را «فاجعه بیعدالتی» میداند. بر اساس گزارش، او پس از تجربه جراحی فاجعهبار در سال ۲۰۱۸، مدتها با تماسهای پیاپی با دفترهای حقوقی تلاش کرد زنان آسیبدیده را گرد هم بیاورد تا پرونده شکایت گروهی شکل بگیرد و حتی از حق پیگیری خصوصی خود هم گذشت تا مسیر جمعی پیش برود.
او میگوید هدفش فقط پول نبود و میخواست شرکتهای بزرگ دارویی مجبور شوند محصول را بهطور کامل از بازار جمع کنند. به گفته او، دیدن اینکه شرکت بدون پذیرش تقصیر از پرونده خارج میشود و در عوض زنان به مبالغی کمتر از انتظار میرسند، برای بسیاری سنگین بوده است. رابرتسون-سیپاک رقم نهایی خود را علنی نکرده، اما گفته این مبلغ در برابر سالهای از دسترفتن درآمد گذشته و آیندهاش «بلعیده» شده است.
طبق گزارش، او یک گروه فیسبوک¹² را اداره میکند که صدها زن ایمپلنتشده با «مش» در آن حضور دارند و بسیاری از اعضا از مبالغ نهایی «سردرگم» و «عصبانی» بودهاند.
هزینههای حقوقی و بازپرداختهای قانونی
در گزارش ناین³ آمده است هزینههای حقوقی شاین لایرز⁴ که از صندوق تسویه ۱۰۵ میلیون دلاری کسر شده، حدود ۷.۵ میلیون دلار بوده و دفتر حقوقی جیجیای سدلر¹³ که مدیریت سازوکار توزیع تسویه را بر عهده داشته، حدود ۵ میلیون دلار دریافت کرده است. همچنین گفته شده مبالغ بیشتری باید از صندوق باقیمانده برای بازپرداختهای قانونی به مدیکر¹⁴ و بیمههای درمانی خصوصی بابت هزینه درمانهای گسترده قربانیان، کنار گذاشته یا بازگردانده شود.
کریگ آلساپ¹⁵، رئیس بخش شکایتهای گروهی در شاین لایرز⁴، به nine.com.au² گفته است رسیدن به تسویه ۱۰۵ میلیون دلاری در بازه زمانی مطرحشدن پرونده تا حلوفصل، برای یک پرونده شکایت گروهی «سریع» بوده است. همچنین، طبق گزارش، شاین⁴ پیشتر گفته بود به نتایج خود در پروندههای مرتبط با بوستون ساینتیفیک¹ و جانسون اند جانسون⁵ افتخار میکند و این شکایتهای گروهی مسیر دریافت غرامت را بدون بارِ ریسکِ دعوای فردی برای زنان ممکن کرده است.
پانویس نامهای اصلی:
¹ Boston Scientific
² nine.com.au
³ Nine / 9News
⁴ Shine Lawyers
⁵ Johnson & Johnson
⁶ Ethicon
⁷ Karen Atkinson
⁸ Lake Macquarie
⁹ Michael Lee
¹⁰ Helena
¹¹ Kathy Robertson-Cipak
¹² Facebook
¹³ JGA Saddler
¹⁴ Medicare
¹⁵ Craig Allsopp