آب‌رسانی با کامیون به پرباران‌ترین مناطق استرالیای غربی

آب‌رسانی با کامیون در پرباران‌ترین مناطق

دو جامعه کوچک در جنوب غربی واسترن استرالیا، کوئینینا¹ و نورث‌کلیف²، که سالانه بیش از یک متر بارش دریافت می‌کنند، از حدود سال ۲۰۱۰ تمام آب شرب خود را از طریق کامیون دریافت کرده‌اند. بر اساس گزارش ABC³ و اطلاعات دولت ایالتی و Water Corporation⁴، تا امروز جمعاً بیش از ۴ میلیون دلار برای این کار هزینه شده و در دهه گذشته هر طرح سالانه حدود ۲۰۰ هزار دلار هزینه عملیاتی داشته است.

دلایل توقف منابع محلی

منابع محلی کوئینینا¹ (دریاچه کاری) و نورث‌کلیف² (سد تغذیه‌شده از چشمه) به‌دلیل نگرانی‌های کیفیت آب و محافظت از منابع کنار گذاشته شدند. راهنمایی‌های ملی از دهه ۲۰۱۰ تأکید بیشتری بر لایه‌های «سد حفاظتی» داشت و بهره‌برداری از منابع قبلی را بدون اقدامات حفاظتی قوی یا ارتقاء کارایی دشوار می‌کرد.

پیامدهای محلی و نگرانی‌ها

ساکنان از محدودیت آب در فصل گرما و خطر بالای آتش‌سوزی نگران‌اند؛ تحویل کامیونی تضمینی برای پاسخگویی به افزایش ناگهانی جمعیت گردشگران نیست و امکان استفاده از آب ذخیره‌شده برای دفاع از خانه‌ها محدود است. مسئولان محلی و Shire of Manjimup³ هشدار می‌دهند با کاهش احتمال بارش تا ۲۵٪ تا سال ۲۰۶۰، نیاز به آب از ۲۸ مگالیتر فعلی به حدود ۶۰ مگالیتر افزایش می‌یابد.

هزینه‌ها و موضع دولت

وزیر آب واسترن استرالیا، دون پانچ⁸، و سخنگویان Water Corporation⁴ می‌گویند حمل و نقل آب از نظر عملی و اقتصادی با توجه به تقاضای محدود فعلی مقرون‌به‌صرفه‌ترین راه است؛ در حالی که احداث خط لوله از پمبرتون⁵ حدود ۶۱ میلیون دلار سرمایه نیاز دارد.

گزینه‌های مورد بررسی

گزینه‌های دیگر مثل ساخت سد جدید، حفر چاه‌های آب زیرزمینی یا میکرو-شیرین‌سازی در Windy Harbour⁶ به دلیل محدودیت‌های محیطی، مشکلات کیفیت آب و هزینه‌های بالا منتفی شد.

چشم‌انداز آینده

راهنمایی‌های ملی و WSAA⁹ به‌طور فزاینده‌ای روی محافظت از منبع و چندلایه کردن فرآیند تأمین آب تأکید دارند. آمار ABS¹⁰ و داده‌های BOM¹¹ نشان می‌دهد راه‌حل‌ها باید متناسب با ظرفیت منابع محلی، تغییرات اقلیمی و تقاضای آینده طراحی شوند.