هشدار پرستارها درباره خشونت «کنترلناپذیر» در بیمارستانها
پرستارهای استرالیا میگویند خشونت در بیمارستانها سختتر از قبل مدیریت میشود و کارکنان، هنگام مراقبت از بیمارها، با توهین، تهدید و حمله فیزیکی روبهرو هستند. گزارشهای اخیر و بهروزرسانیهای صنفی نشان میدهد این مسئله محدود به یک بیمارستان یا یک منطقه نیست و در کل سیستم سلامت احساس میشود؛ موضوعی که باعث شده بیمارستانها بیشتر به سمت اقدامهای ایمنی، افزایش امنیت و آموزشهای جدید بروند.
آموزش اجباری واقعیت مجازی برای تشخیص و کنترل تنش
یکی از نشانههای فشار روی نیروهای خط مقدم، تمرکز بیشتر بر پیشگیری است. یونیورسیتی آو تکنولوژی سیدنی¹ اعلام کرده آموزش خشونت با واقعیت مجازی را برای دانشجویان سال اول پرستاری، قبل از شروع کارآموزیهای بالینی، اجباری کرده است؛ اقدامی که میگوید نخستین نمونه از این نوع در استرالیاست. در این برنامه، دانشجوها وارد سناریوهای شبیهسازیشدهی پرخاشگری میشوند تا یاد بگیرند نشانههای هشداردهنده را زودتر تشخیص دهند و قبل از ورود به محیط واقعی بیمارستان، روشهای کاهش تنش را تمرین کنند.
پروندهها و گزارشهای صنفی از حادثههای جدی
همزمان، خبرهای صنفی همچنان از حادثههای جدی در محیط کار خبر میدهند. رسانه هاسپیتال + هلثکر² گزارش داده نهاد ناظر ایمنی محیط کار در ویکتوریا³ پس از آنکه یک پرستار در لاتروب ریجنال هلث⁴ از سوی یک بیمار «بهشدت مورد حمله» قرار گرفت، پرونده و اتهامهایی را مطرح کرده است. این گزارش نشان میدهد خشونت در بیمارستان میتواند از پرخاشگری کلامی به آسیب فیزیکی جدی برسد.
آنچه پرستارها میگویند: خشونت دیگر «اتفاق نادر» نیست
پیام کلی که از گفتههای پرستارها بیرون میآید این است که خشونت در بخش اورژانس، بخشهای بستری و سایر محیطهای مراقبت درمانی دیگر بهعنوان یک استثنا دیده نمیشود؛ بلکه بیشتر شبیه یک ریسک روزانه در کار درمانی مطرح است؛ ریسکی که میتواند باعث آسیب جسمی، فشار روانی و تردید برای ماندن در این حرفه شود.
اثرش فقط روی کارکنان نیست؛ کل روند درمان تحت فشار قرار میگیرد
برای بیمارها و خانوادهها، موضوع فقط رفاه کارکنان نیست. وقتی پرستارها تهدید یا هدف حمله قرار میگیرند، کل سیستم ضربه میخورد: رسیدگی کند میشود، روحیه پایین میآید و کیفیت مراقبت میتواند تحت تأثیر قرار بگیرد. به همین دلیل از مدیران بیمارستانها، نهادهای ناظر و مراکز آموزشی خواسته میشود در حوزه پیشگیری، گزارشدهی و پیامدهای رفتاری برای متخلفان، سریعتر و جدیتر عمل کنند.
روایتهای گزارششده از خشونت: از ضربوشتم تا آزار جنسی
در گزارش ناین.کام.او.یو⁵ آمده است یک پرستار آیسییو در نیو ساوت ولز⁶ گفته وقتی برای لحظهای برگشته بود تا داروی حیاتی بیمار را وصل کند، بیمار به او حمله کرده و ضربهای شدید به کمرش زده است؛ او گفته پس از آن، چند روز هنگام دفع ادرار خون دیده و دچار خونریزی داخلی شده است. او همچنین گفته بعد از سالها کار در بخشها، بسیاری از کارکنان بهتدریج به این وضعیت عادت کردهاند و تهدید، توهین و حمله را «جزئی از کار» حساب میکنند؛ در حالیکه دامنه خشونت از فحاشی و ارعاب تا حملههای شدید فیزیکی متغیر است.
در همین گزارش، پرستار دیگری که در بیمارستانهای دورافتاده و روستایی کار میکند گفته بعد از آنکه بیمارِ تحت تأثیر الکل او را به زمین زده، نزدیک به یک سال از کار دور مانده و بعدها مشخص شده تاندونها و عضلات شانهاش بهشدت آسیب دیده است. او از کابوس، افت روحیه و دوره طولانی درمان و جراحی صحبت کرده است.
همچنین یک پرستار ثبتشده که قبلاً در کوئینزلند⁷ کار میکرده گفته بهخاطر پرخاشگریهای تکراری بیمارها از سیستم بیمارستانی خارج شده و اکنون در بریزبن⁸ صاحب یک کلینیک زیبایی است. او از حادثهای در بخش داخلی حاد روایت کرده که بیمارِ در حال علائم ترک، هنگام دادن دارو، دست او را گرفته و به سمت ترالی دارو هل داده و پای نیروهای امنیتی به ماجرا باز شده است.
یک پرستار ارشد در ویکتوریا³ نیز گفته پاسخ دادن مداوم به «کُد گری»ها (فراخوان اضطراری برای موارد خشونت یا پرخاشگری) تجربه کاریاش را تغییر داده و اضطراب، گوشبهزنگی دائمی و ناتوانی در انجام همزمان وظایف دیگر برایش به حالت عادی تبدیل شده است.
در وسترن استرالیا⁹ هم یک پرستار گفته کارکنان خط مقدم دائماً بین امنیت بیمار، امنیت خودشان و امنیت سایر افراد بخش در رفتوآمد هستند و حضور بیشتر نیروهای امنیتی همیشه باعث آرام شدن شرایط نمیشود؛ گاهی میتواند وضعیت بیمار مضطرب یا پرخاشگر را تشدید کند. او گفته این فشار مداوم، فرسودگی میآورد و باعث میشود برخی مدام از خودشان بپرسند آیا ادامه دادن این شغل ارزشش را دارد یا نه. این گزارش همچنین به موضوع آزار جنسی و رفتارهای تهدیدآمیز از سوی همراهان یا افراد هوشیار هم اشاره میکند.
آمارها و گزارشنشدن بخش بزرگی از خشونت
این گزارش با استناد به دادههای سیف ورک استرالیا¹⁰ میگوید کارکنان درمانی از جمله گروههایی هستند که بیشترین احتمال حمله را در محیط کار دارند و احتمال ثبت پرونده جدی غرامت کارگری مرتبط با حمله برایشان چندین برابر میانگین ملی است. همچنین گزارش انجمن پرستاران و ماماهای نیو ساوت ولز¹¹ از نظرسنجی بیش از ۱۳۰۰ نیروی خط مقدم میگوید ۸۸ درصد طی یک بازه ششماهه در سال ۲۰۲۵ با خشونت و پرخاشگری در محیط کار مواجه شدهاند یا شاهد آن بودهاند.
طبق همین گزارش صنفی، فقط یک نفر از هر چهار نفر گفته همه حادثههای خشونت را گزارش میکند؛ یعنی بخش بزرگی از موارد ثبت رسمی نمیشود. پرستارها دلیلهایی مثل حجم کاری بالا، پیچیدگی روند گزارشدهی و این احساس که مدیریت بیمارستان احتمالاً اقدامی انجام نمیدهد را مطرح کردهاند.
پاسخها و اقدامهای اعلامشده
در نقلقولی که در گزارش ناین.کام.او.یو⁵ آمده، رایان پارک¹² وزیر سلامت نیو ساوت ولز⁶ گفته خشونت علیه کارکنان خط مقدم قابل قبول نیست و دولت در حال اجرای اقدامهایی مانند افزایش نیرو، آموزش و افزایش کارکنان امنیتی است و در عین حال گفته کارهای بیشتری باید انجام شود و تعامل با انجمن پرستاران و ماماهای نیو ساوت ولز¹¹ ادامه خواهد داشت.
این گزارش همچنین به مرحله بعدی اجرای برنامه سیف استافینگ لِوِلز¹³ در بیمارستانهای دولتی اشاره میکند؛ از جمله حداقل نسبت یک پرستار به چهار بیمار در شیفتهای صبح و عصر و یک پرستار به هفت بیمار در شیفت شب برای بخشهای پزشکی، جراحی و برخی بخشهای تخصصی. در متن آمده که سطح نیرو بر ایمنی خط مقدم اثر مستقیم دارد و کمبود مزمن نیرو میتواند مدیریت موقعیتهای پرخطر و پیشگیری از خشونت را سختتر کند.
پاورقی نامها
¹ University of Technology Sydney (UTS)
² Hospital + Healthcare
³ Victoria
⁴ Latrobe Regional Health
⁵ nine.com.au (Nine.com.au)
⁶ New South Wales (NSW)
⁷ Queensland
⁸ Brisbane
⁹ Western Australia (WA)
¹⁰ Safe Work Australia
¹¹ NSW Nurses and Midwives’ Association (NSWNMA)
¹² Ryan Park
¹³ Safe Staffing Levels