Zang News

دولت می‌خواهد بندر داروین را پس بگیرد؛ مالک چینی از استرالیا شکایت کرد

گروه لندبریج که مالک چینی بندر داروین است، یک پرونده حقوقی را در یک مرجع بین‌المللی علیه دولت استرالیا ثبت کرده؛ اقدامی که در واکنش به برنامه دولت آنتونی آلبانیزی برای لغو اجاره ۹۹ ساله بندر، با استناد به امنیت ملی انجام شده است. این اجاره در سال ۲۰۱۵ و... (برای ادامه اسکرول کنید)
دولت می‌خواهد بندر داروین را پس بگیرد؛ مالک چینی از استرالیا شکایت کرد

چالش حقوقی چین با استرالیا بر سر بندر داروین

گروه لندبریج¹، مالک چینی بندر داروین²، یک اقدام حقوقی را در یک نهاد بین‌المللی علیه دولت استرالیا³ آغاز کرده است. این حرکت در واکنش به برنامه دولت آنتونی آلبانیزی⁴ برای لغو اجاره ۹۹ ساله این شرکت، با استناد به ملاحظات امنیت ملی انجام شده است.

پیشینه اجاره بندر داروین

بندر داروین² که از دارایی‌های راهبردی شمال استرالیا³ محسوب می‌شود، در سال ۲۰۱۵ توسط دولت قلمرو شمالی⁵ برای مدت ۹۹ سال به Landbridge Industry Australia Pty Ltd⁶ (زیرمجموعه گروه لندبریج¹) واگذار شد. این تصمیم در دوره‌ای گرفته شد که روابط استرالیا³ و چین⁷ رو به گرم‌تر شدن بود، اما در سال‌های بعد و هم‌زمان با بالا گرفتن تنش‌های ژئوپلیتیک، به موضوعی بحث‌برانگیز تبدیل شد.

منتقدان، از جمله برخی کارشناسان امنیتی، بارها درباره احتمال نفوذ خارجی بر زیرساخت‌های حیاتی در نزدیکی پایگاه‌های مهم نظامی هشدار داده‌اند. در جریان انتخابات فدرال ۲۰۲۵، هم نخست‌وزیر آنتونی آلبانیزی⁴ و هم رهبر اپوزیسیون پیتر داتن⁸ اعلام کردند که می‌خواهند کنترل بندر به مالکیت استرالیایی برگردد. گزینه‌هایی که مطرح شد، شامل بازخرید توسط دولت یا انتقال به نهادهای داخلی مانند صندوق‌های بازنشستگی بود؛ موضوعی که با تاکید بر ضرورت‌های امنیت ملی بیان می‌شد.

جزئیات اقدام حقوقی

گروه لندبریج¹ شکایت خود را در یک «دادگاه بین‌المللی کمتر شناخته‌شده» ثبت کرده است؛ اقدامی که احتمالاً به بندهای مندرج در قرارداد اجاره ۲۰۱۵ یا به معاهده‌ها و سازوکارهای سرمایه‌گذاری میان استرالیا³ و چین⁷ تکیه دارد. هدف این اقدام، جلوگیری از لغو اجاره است و استدلال اصلی شرکت این است که لغو قرارداد می‌تواند نقض تعهدات قراردادی تلقی شود.

در گزارش‌ها آمده است که این روند می‌تواند به داوری ذیل چارچوب‌هایی مانند Australia-China Bilateral Investment Treaty⁹ یا مکانیزم‌های حل‌وفصل اختلاف سرمایه‌گذار-دولت (ISDS¹⁰) مربوط باشد؛ روندی که ممکن است سال‌ها طول بکشد و در صورت ایجاد مبنای خسارت، پای ادعاهای غرامت سنگین را هم وسط بکشد. برآوردهایی نیز مطرح شده که در صورت الگوبرداری از پرونده‌های مشابه، ارقام می‌تواند به چندین میلیارد برسد.

روزنامه Australian Financial Review¹¹ نخستین بار این ثبت شکایت را در تاریخ ۱ می ۲۰۲۶ گزارش کرد و نوشت این اقدام، پرونده‌ای را تشدید می‌کند که ریشه آن به بازبینی سال ۲۰۲۱ توسط Foreign Investment Review Board (FIRB)¹² برمی‌گردد؛ بررسی‌ای که نگرانی‌های امنیتی را مطرح کرده بود، اما در آن مقطع به فروش اجباری دارایی منجر نشد.

زمینه سیاسی و راهبردی

بازگشت بندر به مالکیت استرالیایی، به عنوان یکی از موارد کم‌سابقه، حمایت دوحزبی را در استرالیا³ داشته است. این موضوع در فضایی مطرح می‌شود که پس از شکل‌گیری پیمان AUKUS¹³ و افزایش حساسیت‌ها نسبت به سرمایه‌گذاری‌های چین⁷ در بخش‌های حساس، نگاه‌ها به زیرساخت‌های کلیدی سخت‌گیرانه‌تر شده است.

از نظر اقتصادی، این بندر در جابه‌جایی محموله‌های مهم نقش دارد و در گزارش‌ها از جمله به سوخت مرتبط با چرخش نیروهای U.S. Marines¹⁴ در پایگاه‌های نزدیک اشاره شده است. در عین حال گفته می‌شود لغو اجاره می‌تواند مناسبات تجاری استرالیا³ و چین⁷ را تحت فشار قرار دهد و هم‌زمان با تقویت همکاری‌ها با ایالات متحده¹⁵ و بریتانیا¹⁶ همراه شود.

همچنین به نمونه‌های مشابه اشاره شده است؛ از جمله جلوگیری استرالیا³ در سال ۲۰۲۰ از یک پیشنهاد چینی برای یک بندر در نیو ساوت ولز¹⁷ و فروش‌های اجباری زمین‌های کشاورزی در نزدیکی سایت‌های نظامی.

تا ۲ می ۲۰۲۶، منابع استرالیایی دیگری به صورت فوری این ثبت شکایت را تایید نکرده‌اند، اما پوشش‌های مرتبط در جریان رقابت‌های انتخاباتی ۲۰۲۵ از احتمال چنین تشدیدی صحبت کرده بودند. همچنین گفته شده بیانیه‌های رسمی دولت هنوز منتشر نشده است و در گذشته وزیر دفاع ریچارد مارلز¹⁸ این اجاره را یک «آسیب‌پذیری» توصیف کرده بود.

مسیرهای پیش رو

اگر شکایت گروه لندبریج¹ در روند رسیدگی به نتیجه برسد، ممکن است اجرای تصمیم لغو اجاره را به تعویق بیندازد یا روند را پیچیده‌تر کند و بحث‌هایی مانند بازخرید توافقی را پررنگ‌تر کند. از سوی دیگر، استرالیا³ می‌تواند با تکیه بر بندهای امنیت ملی در قرارداد یا اختیاراتی که با اصلاحات اخیر مربوط به FIRB¹² مطرح شده، مسیر متفاوتی را دنبال کند.

این پرونده در شرایطی دنبال می‌شود که استرالیا³ هم‌زمان با پیگیری ملاحظات امنیتی، با واقعیت تجارت سالانه بالای ۳۰۰ میلیارد دلاری با بزرگ‌ترین شریک تجاری خود روبه‌رو است. انتظار می‌رود با پیش رفتن روند داوری و رسیدگی، جزئیات بیشتری منتشر شود.

پاورقی‌ها (نام‌های اصلی انگلیسی):
¹ Landbridge Group
² Port of Darwin
³ Australia
⁴ Anthony Albanese
⁵ Northern Territory
⁶ Landbridge Industry Australia Pty Ltd
⁷ China
⁸ Peter Dutton
⁹ Australia-China Bilateral Investment Treaty
¹⁰ ISDS (Investor-State Dispute Settlement)
¹¹ Australian Financial Review
¹² Foreign Investment Review Board (FIRB)
¹³ AUKUS
¹⁴ U.S. Marines
¹⁵ United States
¹⁶ United Kingdom
¹⁷ NSW (New South Wales)
¹⁸ Richard Marles

Source: afr.com

Share:

Sponsor Businesses
ارسال درخواست شما و دریافت کارت ویزیت مجازی