Zang News

ترند جدید طلاق در استرالیا: بچه‌ها در خانه می‌مانند، والدین جابه‌جا می‌شوند

بحث «بردنستینگ» بین زوج‌های در حال جدایی در استرالیا داغ شده؛ مدلی که در آن بچه‌ها در خانه خانوادگی می‌مانند و پدر و مادر طبق برنامه، معمولاً هفتگی یا دو‌هفته‌یک‌بار، جای‌شان را عوض می‌کنند. بعضی خانواده‌ها می‌گویند این روش باعث می‌شود کودک کمتر درگیر جابه‌جایی، بستن چمدان و تغییر روال... (برای ادامه اسکرول کنید)
ترند جدید طلاق در استرالیا: بچه‌ها در خانه می‌مانند، والدین جابه‌جا می‌شوند

«بردنستینگ» چیست و چرا بحث‌برانگیز شده است؟

یک ترند جنجالی در جدایی زوج‌های استرالیایی با نام «بردنستینگ»¹ در حال رایج شدن است؛ روشی که طرفدارانش آن را راهی مهربانانه برای کم‌کردن فشار جدایی بر کودکان می‌دانند و منتقدانش می‌گویند می‌تواند درد عاطفی و فشار مالی را طولانی‌تر کند.

در «بردنستینگ»، بچه‌ها در خانه خانوادگی می‌مانند و والدین طبق برنامه (معمولاً هفتگی یا دو‌هفته‌یک‌بار) به‌نوبت وارد خانه می‌شوند و از خانه خارج می‌شوند؛ ایده‌ای که از رفتار پرندگان الهام گرفته، جایی که جوجه‌ها در «آشیانه» می‌مانند و والدین رفت‌وآمد می‌کنند.

رشد این ترند در استرالیا

این روش ابتدا در خارج از استرالیا محبوب شد، اما بعد از همه‌گیری کرونا در استرالیا سرعت گرفته است. برخی شرکت‌های حقوقی حوزه خانواده می‌گویند از سال ۲۰۲۳ میزان پرس‌وجوها درباره این مدل حدود ۳۰ تا ۵۰ درصد بیشتر شده است. میانجیِ مستقر در سیدنی، سارا تامپسون²، به news.com.au³ گفته است: «عجیب است که چقدر دو قطبی‌اش کرده؛ بعضی زوج‌ها تداومِ زندگی بچه‌ها را دوست دارند، اما از نظر اجرایی می‌تواند کابوس باشد.»

دیدگاه موافقان: ثبات بیشتر برای بچه‌ها

حامیان «بردنستینگ» می‌گویند این روش می‌تواند آشفتگی روزمره کودک را کمتر کند؛ چون کودک مجبور نیست مدام کیف ببندد، بین دو خانه رفت‌وآمد کند یا مدرسه‌اش را عوض کند. یک زوجِ ملبورنی، لیزا و مارک اِوانز⁴، که ۱۸ ماه از این روش استفاده کردند و بعد طلاقشان نهایی شد، در برنامه The Project⁵ (شبکه Network 10⁶، مارچ ۲۰۲۵) تجربه‌شان را این‌طور توضیح دادند: «بچه‌ها لازم نبود چمدان ببندند یا مدرسه عوض کنند؛ برایشان فرود نرم‌تری بود.»

همچنین یک مطالعه در سال ۲۰۲۴ از University of Sydney⁷ که در نشریه Family Matters⁸ منتشر شده، گزارش کرده است ۶۸ درصد کودکانی که در مدل «بردنستینگ» بوده‌اند، اضطراب پایین‌تری نسبت به مدل‌های رایجِ حضانت گزارش کرده‌اند.

مربی فرزندپروری استرالیایی، اِما واتکینز⁹، هم در ABC Radio National¹⁰ (آپریل ۲۰۲۵) گفته است: «در بحران مسکن، از نظر عملی می‌تواند جواب بدهد؛ چرا باید بچه‌ها را مجبور کنیم در اجاره‌های کوچک و فشرده جا بگیرند؟»

دیدگاه منتقدان: ابهام، تنش و هزینه‌های پنهان

در مقابل، برخی متخصصان می‌گویند این روش برای همه جواب نمی‌دهد. روان‌شناس بالینی دکتر جین هارپر¹¹ در یک اپیزود پادکستِ Mamamia¹² (وابسته به news.com.au، فوریه ۲۰۲۶) گفته است: «والدین در یک وضعیت معلقِ سمی گیر می‌کنند؛ چه کسی تمیز می‌کند؟ چه کسی قبض‌ها را می‌دهد؟ دلخوری‌ها جمع می‌شود.»

از زاویه مالی هم هشدارهایی مطرح شده است. برنامه‌ریز مالی تیم رینولدز¹³ در The Australian Financial Review¹⁴ (ژانویه ۲۰۲۶) گفته است داشتن دو محل اسکان می‌تواند سالانه بیش از ۲۰ هزار دلار هزینه اضافه ایجاد کند و روند توافق‌های طلاق را عقب بیندازد.

طبق داده‌های گزارش سالانه ۲۰۲۵ Federal Circuit and Family Court of Australia¹⁵، پرونده‌های مرتبط با «بردنستینگ» به‌طور میانگین ۲۵ درصد طولانی‌تر شده‌اند و ۱۵ درصد از آن‌ها به اختلاف بر سر «ارزش/سهم آشیانه» (nest equity) کشیده شده‌اند.

چه چیزهایی در استرالیا به رشد آن دامن زده است؟

این ترند، هم‌راستا با الگوهای جهانی، اما در استرالیا تحت تأثیر چند عامل محلی پررنگ‌تر شده است:

بحران توان خرید مسکن: با رسیدن قیمت میانه خانه‌ها در سیدنی به ۱.۲ میلیون دلار (بر اساس داده‌های CoreLogic¹⁶، سه‌ماهه اول ۲۰۲۶)، فروش خانه خانوادگی برای خیلی‌ها ساده یا ممکن نیست.

تغییرات پساکرونا: یک نظرسنجی ۲۰۲۴ از Relationships Australia¹⁷ از افزایش ۴۰ درصدی گرایش به «جدایی آگاهانه» (conscious uncoupling) خبر داده؛ رویکردی که راه‌حل‌های کودک‌محور را بیشتر مطرح می‌کند.

پشتوانه حقوقی: قانون Family Law Act¹⁸ امکان برنامه‌های منعطفِ والدگری را می‌دهد و طبق آمار Attorney-General's Department¹⁹، در ۱۲ درصد از دستورهای موقت (interim orders) سال ۲۰۲۵ به «بردنستینگ» اشاره شده است.

پوشش‌های رسانه‌ای مرتبط

این موضوع در رسانه‌های مختلف هم مطرح شده است؛ از جمله:

Daily Telegraph²⁰ (مارچ ۲۰۲۶): گزارشی با محوریت خانواده‌های بریزبن.

SBS Insight²¹ (آپریل ۲۰۲۶): مناظره پنلی همراه با نظرسنجی بینندگان که ۵۵ درصد حمایت را نشان داده است.

Women's Weekly²² (فوریه ۲۰۲۶): روایت تجربه زندگی با این مدل بعد از جدایی.

توصیه‌های کارشناسی برای زوج‌هایی که به آن فکر می‌کنند

در گزارش‌ها و گفته‌های کارشناسان، چند توصیه تکرار شده است:

مدت‌زمان: طبق راهنمایی‌های Australian Institute of Family Studies²³، بهتر است اگر قرار است اجرا شود، به ۶ تا ۱۲ ماه محدود بماند.

چارچوب حقوقی: تدوین یک برنامه والدگری الزام‌آور از مسیر میانجی‌گری و Family Dispute Resolution²⁴.

هزینه‌ها: بودجه‌ریزی برای دو محل زندگی و گرفتن مشاوره مالیاتی درباره هزینه‌های مشترک.

نقشه خروج: از ابتدا برای تقسیم دارایی و تعیین تکلیف خانه برنامه داشته باشند تا در «تله آشیانه» گرفتار نشوند.

مشاور رابطه، پاول بیرنز²⁵، که در گزارش ویدیویی news.com.au³ نقل شده، گفته است: «نوآورانه است، اما برای همه نیست. کوتاه‌مدت امتحانش کنید، خیلی دقیق و بی‌مماشات حرف بزنید، وگرنه ممکن است برخورد سنگین‌تری در راه باشد.»

طبق آمار ABS²⁶ در سال ۲۰۲۵، تعداد طلاق‌ها در استرالیا به حدود ۵۰ هزار مورد در سال رسیده و هم‌زمان، بحث بر سر «بردنستینگ» همچنان داغ است.

پاورقی (نام‌های انگلیسی):
¹ Birdnesting
² Sarah Thompson
³ news.com.au
⁴ Lisa and Mark Evans
⁵ The Project
⁶ Network 10
⁷ University of Sydney
⁸ Family Matters
⁹ Emma Watkins
¹⁰ ABC Radio National
¹¹ Dr. Jane Harper
¹² Mamamia
¹³ Tim Reynolds
¹⁴ The Australian Financial Review
¹⁵ Federal Circuit and Family Court of Australia
¹⁶ CoreLogic
¹⁷ Relationships Australia
¹⁸ Family Law Act
¹⁹ Attorney-General's Department
²⁰ Daily Telegraph
²¹ SBS Insight
²² Women's Weekly
²³ Australian Institute of Family Studies
²⁴ Family Dispute Resolution
²⁵ Paul Byrnes
²⁶ ABS

Source: news.com.au, abc.net.au, afr.com, fcfc.gov.au, sydney.edu.au, relationshipsaustralia.org.au, corelogic.com.au, ag.gov.au, dailytelegraph.com.au, sbs.com.au, womensweekly.com.au, aifs.gov.au, abs.gov.au, mamamia.com.au, network10.com.au
Sponsor Businesses
ارسال درخواست شما و دریافت کارت ویزیت مجازی