«پیادهروی بیصدا»؛ ترند تندرستی نسل Z و موج تمسخرها
جدیدترین ترند تندرستیِ نسل Z با یک بحث تکراری بین نسلها همراه شده است: آیا «پیادهروی بیصدا» واقعاً راهی مفید برای ریستکردن ذهن است، یا فقط یک پیادهروی معمولی با اسم تازه؟ news.com.au¹ گزارش داده این موضوع دوباره در شبکههای اجتماعی داغ شده است.
این کار که آنلاین از آن با عبارت «rawdogging» یک پیادهروی هم یاد میشود، یعنی بیرون رفتن بدون گوشی، هدفون یا هر نوع حواسپرتی دیجیتال. طرفدارانش میگویند این مدل پیادهروی کمک میکند شلوغی ذهن کمتر شود و آدم بعد از برگشت احساس شارژ شدن داشته باشد.
اما ترند، با چشمغره و تمسخر هم روبهرو شده است. منتقدها آن را آزاردهنده خواندهاند و گفتهاند نسل Z یک کار خیلی ساده را طوری مطرح میکند که انگار تازگی کشف شده. بعضیها هم یادآوری کردهاند مردم نسلهاست بدون دستگاه و گجت راه میروند.
با این حال، پشت این شوخیها یک سؤال جدیتر هم هست: آدمها چقدر از روزشان را واقعاً بدون جریان دائمیِ ورودیهای دیجیتال میگذرانند؟ در همین گزارش، عصبپژوه دکتر مارک ویلیامز² میگوید مغز در زمان استراحت خاموش نمیشود و حتی بعضی بخشها فعالتر میشوند. او توضیح میدهد «شبکه حالت پیشفرض» با فکر کردن و مرور تجربهها، تصور آینده و وصل کردن ایدهها به هم در ارتباط است. به گفته او، لحظههای ساکت میتوانند فرصتی بدهند تا آدم احساساتش را پردازش کند، بهجای اینکه مدام خودش را با حواسپرتیها سرگرم کند.
این حرفها «پیادهروی بیصدا» را نه یک معجزه میکند و نه چیزی که فقط متعلق به نسل Z باشد. اما نشان میدهد قدم زدنِ بدون نوتیفیکیشن و صدا میتواند یک موقعیت ساده برای فاصله گرفتن از تحریک دائمی باشد. برای امتحان کردنش هم کار پیچیدهای لازم نیست: هدفون را جا بگذارید و با سرعت راحت قدم بزنید.
شاید بخش قابلتوجهِ بحث این باشد که چطور یک عادت کمتکنولوژی، سریع تبدیل به سوژه شوخی بیننسلی میشود. اسمش هرچه باشد—مایندفولنس، پیادهروی آرام یا «پیادهروی بیصدا»—ایده عملی همان است: کمی از صفحهنمایش فاصله بگیر و بگذار فکرها آزادتر حرکت کنند.
پاورقی
¹ news.com.au
² Mark Williams
