آیا بزرگراههای استرالیا میتوانند ۱۳۰ کیلومتر در ساعت را تحمل کنند؟
پس از آغاز یک آزمایش در نورترن تریتوری¹ که سرعت ۱۳۰ کیلومتر در ساعت را به بخشهایی از استوارت هایوی² برگردانده، موضوع افزایش سقف سرعت در برخی بزرگراههای استرالیا دوباره سر زبانها افتاده است. کارشناسان حوزه خودرو میگویند بعضی مسیرها شاید ظرفیت سرعتهای بالاتر را داشته باشند، اما ملاحظات حملونقل و ایمنی باعث میشود تغییر سراسری و یکسان برای همه مسیرها بهسادگی قابل دفاع نباشد.
این آزمایش در بخشهایی از استوارت هایوی² اجرا میشود و قرار است شش ماه ادامه داشته باشد. همین موضوع بحث گستردهتری را دوباره باز کرده است: اینکه آیا با توجه به خودروهای مدرن و برخی جادههای با طراحی بهتر، میتوان در نقاط دیگری هم محدودیتهای بالاتری گذاشت؛ و اینکه آیا مسیرهای بسیار دورافتاده باید قواعد متفاوتی داشته باشند یا نه.
استدلال موافقان افزایش سرعت در برخی مسیرها
استیون کوربی³، سردبیر پیشین بخش خودرو، میگوید برخی بزرگراههای اصلی میتوانند محدودیت ۱۳۰ کیلومتر در ساعت را تاب بیاورند و از بخشهایی از هیوم هایوی⁴ بین ملبورن⁵ و سیدنی⁶ بهعنوان گزینه احتمالی نام میبرد. جان کدوگان⁷، مهندس مکانیک و روزنامهنگار حوزه خودرو، هم میگوید سرعتهای بالاتر میتواند در برخی جادههای منتخب عملی باشد؛ اما فقط زمانی که «محیط جاده» از نظر مهندسی برای مدیریت ریسکهای اضافهی سرعت بالاتر آماده شده باشد.
این شرط مهم است. دکتر افشین جعفری⁸، پژوهشگر حملونقل در آرامآیتی⁹، میگوید هر پیشنهاد باید مسیر به مسیر بررسی شود و عواملی مثل جداسازی مسیرهای رفتوبرگشت، حفاظت کنار جاده، تقاطعها، میدان دید، و ترکیب وسایل نقلیهای که از آن مسیر استفاده میکنند، در ارزیابی نقش دارند.
صرفهجویی زمانی کم، در کنار پرسشهای ایمنی
بالا بردن سقف سرعت ممکن است در نگاه اول صرفهجویی زمانی بزرگی بهنظر برسد، اما جعفری برآورد میکند اگر کسی ۱۰۰ کیلومتر را بهطور پیوسته با ۱۳۰ کیلومتر در ساعت بهجای ۱۱۰ براند، حدود هشت دقیقه زمان کمتر میشود. او میگوید نهادهای مسئول باید همین میزان صرفهجویی را در برابر ریسک اضافه بسنجند، نه اینکه از ابتدا فرض کنند سرعت بالاتر حتماً ارزشش را دارد.
آرایسیوی¹⁰ هم نسبت به بالا بردن محدودیتها «بهصورت کلی» هشدار داده و گفته سرعتهای بالاتر میتواند پیامدهای تصادف را شدیدتر کند.
چرا جادههای دورافتاده بحث متفاوتی ایجاد میکنند
کوربی میگوید جادههای بسیار وسیع و کمتردد در مناطق دورافتاده از نظر شرایط با بزرگراههای شلوغ فرق دارند و مطرح کرده که بعضی از آنها ممکن است برای ۱۳۰ کیلومتر در ساعت—یا حتی نبودِ یک محدودیت ثابت—مناسب باشند. با این حال، این موضوع در حد پیشنهاد مطرح شده و بهمعنای تأیید عمومیِ رانندگی بدون محدودیت نیست؛ اظهارنظرهای مطرحشده در گزارش تأکید میکند تصمیمگیری باید بر اساس شرایط، طراحی و ایمنی هر جاده شکل بگیرد.
آزمایش نورترن تریتوری¹ یک آزمون واقعی به این گفتوگو اضافه میکند. اینکه آیا نتیجه آن به تغییرات گستردهتر میرسد یا نه، به شواهد ایمنی و این بستگی دارد که هر مسیر تا چه اندازه توان مدیریت سرعتهای بالاتر را دارد—نه فقط به این واقعیت که خودروهای جدید میتوانند سریعتر حرکت کنند.
پاورقیها
¹ Northern Territory
² Stuart Highway
³ Stephen Corby
⁴ Hume Highway
⁵ Melbourne
⁶ Sydney
⁷ John Cadogan
⁸ Dr Afshin Jafari
⁹ RMIT
¹⁰ RACV
