گرانی و یک سوءبرداشت بزرگ در دوران بازنشستگی
یک چالش مهم برای بسیاری از بازنشستههای استرالیا شکل گرفته است: فاصلهی ذهنی بین توان مالی واقعی و چیزی که فکر میکنند برای بازنشستگی لازم دارند. پژوهش تازه نشان میدهد نگرانیهای مربوط به هزینههای زندگی باعث شده بازنشستهها هم مدتزمان دوام «سوپرانوئیشن»¹ خود را کمتر از واقعیت تصور کنند و هم هزینههای سالانهشان را بالاتر از مقدار واقعی برآورد کنند؛ ترکیبی که به فشار روانی و استرس مالی اضافه میکند.
یافتههای پژوهش: احساس امنیت مالی پایینتر از انتظار
بر اساس دادههای چلنجر² و یوگاو³، فقط ۵۲٪ از استرالیاییهای ۶۰ سال به بالا گفتهاند در بازنشستگی از نظر مالی احساس امنیت میکنند. این در حالی است که بازنشستههای امروز، اولین نسلی هستند که طی سالهای طولانی کار، پسانداز قابلتوجهی در سوپرانوئیشن جمع کردهاند.
مسألهی «بیشبرآورد هزینهها»
بازنشستههای استرالیا فکر میکنند برای داشتن یک زندگی راحت، بهطور میانگین به ۷۰٬۳۹۸ دلار در سال برای هر نفر نیاز دارند (حدود ۱٬۳۵۰ دلار در هفته). این عدد بهطور محسوسی بالاتر از رقم پیشنهادی استاندارد بازنشستگی آسفا⁴ است که برای «بازنشستگی راحتِ یک فرد مجرد» ۵۴٬۸۴۰ دلار در سال (حدود ۱٬۰۵۵ دلار در هفته) اعلام میکند.
اختلاف سالانهی ۱۵٬۵۵۸ دلار بین برداشت ذهنی و عدد مرجع، بهعنوان یک مانع جدی مطرح شده که باعث میشود بعضیها از ثروتی که سالها برایش پسانداز کردهاند کمتر استفاده کنند.
نگرانیهای مالی در میان سالمندان و نزدیکبازنشستهها
این پژوهش به مجموعهای از دغدغههای پررنگ در میان استرالیاییهای مسنتر اشاره میکند:
۵۷٪ نگران حفظ سبک زندگی فعلی در بازنشستگی هستند.
۴۶٪ میترسند پساندازشان پیش از پایان عمر تمام شود.
دو سومِ افراد نزدیک به بازنشستگی گفتهاند افزایش هزینههای زندگی، احساس امنیت مالی آنها را بدتر کرده است.
در این میان، زنان و افرادِ نزدیک به بازنشستگی بیشترین نگرانی را درباره کافی نبودن پول دوران بازنشستگی بیان کردهاند.
سد روانی: از «پسانداز کردن» به «خرج کردن»
مندی منیکس⁵، مدیرعامل چلنجر، به یک مانع رفتاری اشاره کرده است: «بعد از دههها تمرکز روی پسانداز، برای خیلی از بازنشستهها عجیب سخت است که بعد از بازنشستگی به خرج کردن عادت کنند.» به گفته او، بسیاری از این افراد بیش از ۴۰ سال با انضباط مالی پول جمع کردهاند و همین تغییر عادت، برایشان از نظر روانی دشوار میشود.
زمینه اقتصادی گستردهتر: سقوط اعتماد مصرفکننده
این نگرانیها در شرایطی رخ میدهد که شاخصهای اقتصادی هم تصویر تیرهتری نشان میدهند. بر اساس دادههای اعتماد مصرفکنندهی ایانزد⁶ و روی مورگان⁷، احساس عمومی به ۶۳.۱ واحد سقوط کرده؛ سطحی که گفته میشود از زمان شروع ثبت این شاخص در ۱۹۷۳ بیسابقه بوده است. گزارشها این افت را حتی شدیدتر از دورههایی مثل شوکهای نفتی دهه ۱۹۷۰، ترکیدن حباب داتکام، بحران مالی جهانی و افت دوران کووید-۱۹ مقایسه کردهاند.
از جمله فشارهای اقتصادی مطرحشده در این گزارش:
افزایش شدید قیمت سوخت و نفت در ارتباط با درگیریهای خاورمیانه
بالا رفتن نرخ نقدی آربیای⁸ تا ۴.۱۰٪
جهش قیمت بنزین که حتی از اثرات بعضی دورههای قرنطینهی همهگیری در مارچ ۲۰۲۰ هم بیشتر توصیف شده است
پارادوکس شادی در بازنشستگی
با وجود این سطح از اضطراب مالی، یک یافتهی دیگر هم در پژوهش مطرح شده: امتیاز ۶۹.۵ از ۱۰۰ در شاخص شادی بازنشستگی چلنجر⁹. در این دادهها گفته شده عوامل غیرمالی هم نقش پررنگی در رضایت از بازنشستگی دارند؛ از جمله:
کار داوطلبانه و ارتباط با جامعه
سرگرمیها و فعالیتهایی که احساس هدف ایجاد میکنند
وضعیت ازدواج و مالکیت خانه
حفظ سلامت جسمی و روانی
طبق همین نتایج، «داوطلب شدن» از قویترین عوامل همراه با شادی بازنشستگی گزارش شده است.
اشتباه رایج: برآوردهای ذهنی در برابر عدد و رقم
در این گزارش تأکید شده که بسیاری از بازنشستهها تحت تأثیر ترس از گرانی، هزینهها را بیشتر از واقعیت میبینند و دوام سوپرانوئیشن را کمتر از مقدار واقعی تصور میکنند؛ موضوعی که روی تصمیمهای خرجکردن آنها اثر میگذارد.
نکات مطرحشده برای افراد نزدیک به بازنشستگی
برای کسانی که به بازنشستگی نزدیک میشوند، چند محور در این دادهها برجسته شده است:
برنامهریزی واقعبینانه با تکیه بر استانداردهای آسفا به جای برآوردهای ناشی از ترس تورمی
گرفتن راهنمایی حرفهای برای عبور از ذهنیت «پسانداز» به «برداشت و خرج کردن»
توجه به نقش هدف، رابطهها و سبک زندگی در رضایت بازنشستگی
سناریونویسی و سنجش طرح بازنشستگی با هزینههای واقعبینانه، نه فقط بدترین حالت
پانوشتها:
¹ Superannuation
² Challenger
³ YouGov
⁴ ASFA Retirement Standard
⁵ Mandy Mannix
⁶ ANZ
⁷ Roy Morgan
⁸ RBA
⁹ Challenger Retirement Happiness Index
Source: news.com.au