خشونت پای صندوق و تشخیص چهره، اعتماد عمومی را میلرزاند
خبرِ آزمایش فناوری تشخیص چهره در فروشگاههای زنجیرهای کولز¹ و وولورثز² در سراسر شبکههایشان، با ترکیبی از نگرانیهای طرفداران آزادیهای مدنی و نوعی واقعگرایی سختگیرانه در فضای شرکتی روبهرو شده است. دادههای خام، تصویر تندی از وضعیت ارائه میدهند و هم افزایش چشمگیر توهینهای کلامی روزمره و هم حملههای فیزیکی علیه کارکنان خردهفروشی را نشان میدهند.
وولورثز² میگوید در یک سال گذشته، رخدادهای خشونتآمیز در سوپرمارکتها ۲۶ درصد بالا رفته است. کولز¹ هم در دو سال گذشته چیزی در حدود ۲۰۰ میلیون دلار هزینه کرده تا سرقتها و خشونت داخل فروشگاه علیه کارکنانش را کاهش دهد.
با این حساب، عجیب نیست که نظارت بیومتریک برای بخشی از مدیران، یک پاسخ عملیاتی «اجتنابناپذیر» به اقلیتی قانونگریز دیده شود. با این حال، موضوعی که پای صندوق در حال بههمریختن است، فقط کنترل موجودی کالا نیست. خشونتی که به کارگران خردهفروشی تحمیل میشود، از سستشدن یک «قرارداد اجتماعی» نانوشته خبر میدهد؛ همان شیوهی کمگاردریل و مبتنی بر اعتمادِ بالا در برخوردهای روزمره که در شکلگیری استرالیای مدرن نقش داشته است.
پاورقی نامها
¹ Coles
² Woolworths
Source: afr.com, finance.yahoo.com, theguardian.com, abc.net.au, tanea.com.au, biometricupdate.com, 1news.co.nz, qldvision.com.au, news.linxi.com.au, couriermail.com.au, rmit.edu.au, downundervoices.com, perthnow.com.au