Zang News

افزایش محبوبیت لیبرال‌ها؛ مسیر دشوار آنگوس تیلور برای رسیدن به قدرت

حزب لیبرال با افزایش حمایت در نظرسنجی‌ها، نشانه‌هایی از بازیابی موقعیت سیاسی خود نشان داده، اما بازگشت این حزب به قدرت به توانایی آن در تبدیل این محبوبیت به رأی واقعی بستگی دارد. به گفته استاد علوم سیاسی دانشگاه موناش، لیبرال‌ها از شکست انتخاباتی سال ۲۰۲۵ درس گرفتند و بار... (برای ادامه اسکرول کنید)
افزایش محبوبیت لیبرال‌ها؛ مسیر دشوار آنگوس تیلور برای رسیدن به قدرت

چالش لیبرال‌ها: از رشد در نظرسنجی تا رأی واقعی

حزب لیبرال استرالیا¹ شاید در نظرسنجی‌ها دوباره جان گرفته باشد، اما برگشتن به دولت به این بستگی دارد که آیا می‌تواند از جنگ‌های فرهنگی فاصله بگیرد و روی دغدغه‌های روزمره مردم تمرکز کند یا نه. با فشارهای هزینه‌های زندگی، دشواری خرید و اجاره مسکن و ابهام اقتصادی، این حزب ممکن است با برگشتن به موضوعات «نان‌وآب‌دار» (اقتصاد و معیشت) مزیتی پیدا کند؛ همان حوزه‌هایی که معمولاً پایه موفقیت انتخاباتی‌اش بوده‌اند.

زاره غزاریان²، دانشمند علوم سیاسی در دانشگاه موناش³، به ۷نیوز⁴ گفته لیبرال‌ها از کمپین ناموفق ۲۰۲۵ درس‌هایی گرفته‌اند و در رویارویی‌های سیاسی پیشِ رو، تمرکز تازه‌ای روی مدیریت اقتصادی و مسائل روزمره پیدا کرده‌اند.

او گفته است: «استراتژی حزب لیبرال در زمان‌های اخیر در حال تغییر بوده. موضوعات مربوط به هویت و ارزش‌ها لزوماً چیزهایی نیستند که مردم را به حمایت از حزب لیبرال ترغیب کنند. بیشتر، همین مسائل نان‌وآب‌دار است که برای حزب مهم خواهد بود.»

بازگشت به اقتصاد و معیشت

غزاریان گفته یکی از نقاط قوت سنتی حزب، اعتبارش در «مدیریت اقتصاد» بوده؛ موضوعی که در برخی کمپین‌های انتخاباتی موفق این حزب نقش کلیدی داشته است. به گفته او، حزب خودش را به‌عنوان مدیر «موثرتر» اقتصاد جا انداخته و همین برای شکل‌گیری اعتبارش مهم بوده است.

در شرایطی که استرالیایی‌ها با افزایش هزینه‌ها، فشار مسکن و نگرانی درباره اقتصاد روبه‌رو هستند، غزاریان می‌گوید فضای سیاسی می‌تواند فرصتی باشد تا لیبرال‌ها از نارضایتی نسبت به دولت آنتونی آلبانیزی⁵ استفاده کنند.

او با اشاره به نظرسنجی اخیرِ Australian Financial Review/RedBridge Group/Accent Research⁶ گفته در آن، رأی اولیه ائتلاف⁷ روی ۲۵ درصد قرار گرفته (چهار امتیاز بالاتر از نظرسنجی قبلی) و در مقابل، حزب کارگر استرالیا⁸ به ۲۶ درصد افت کرده (دو امتیاز پایین‌تر). به گفته گزارش، این نتیجه قوی‌ترین رأی اولیه ائتلاف در نزدیک به یک سال بوده است.

غزاریان گفته بهبود جذابیت لیبرال‌ها هم از پیام‌رسانی خودشان می‌آید، هم از دشواری‌های دولت در رسیدگی به نگرانی‌های اقتصادی: «دولت آلبانیزی واقعاً در مدیریت این آتش‌های سیاستی—به‌خصوص هزینه‌های زندگی، استطاعت‌پذیری مسکن و دسترسی به مسکن—دچار مشکل است.»

به گفته او، همین عوامل تا حدی «به نفع حزب لیبرال» تمام شده و باعث شده برخی رأی‌دهندگانی که قبلاً به لیبرال‌ها رأی نمی‌دادند، حالا به‌خاطر شرایط اقتصادی بیشتر جذب این حزب شوند.

غزاریان در عین حال گفته هنوز مطمئن نیست لیبرال‌ها دل و ذهن رأی‌دهندگان ناراضی از کارگر را «پس گرفته باشند»، اما به نظرش این حزب به مردم یادآوری کرده که «وجود دارد»، «مرتبط است» و می‌تواند در انتخابات بعدی «گزینه‌ای معتبر» باشد.

وسوسه جنگ‌های فرهنگی

به گفته غزاریان، چالش اصلی برای رهبر فدرال لیبرال‌ها آنگِس تیلور⁹ و دیگر رهبران لیبرال در سراسر کشور این است که علاقه و توجه تازه را به حمایت پایدار تبدیل کنند؛ و در عین حال، درگیر بحث‌های هویت و ارزش‌ها نشوند—بحث‌هایی که در سال‌های اخیر بخش زیادی از ادبیات سیاسی را به خود اختصاص داده است.

او هشدار داده این موضوعات می‌توانند جامعه را دوقطبی کنند و برای یک حزب بزرگ که می‌خواهد دامنه حمایتش را گسترده کند، سود انتخاباتی زیادی نداشته باشند: «این مسائل شاید به کار برخی آدم‌هایی بیاید که دیدگاه‌های بسیار قوی دارند، اما می‌تواند جامعه را قطبی کند و حتی باعث شود بعضی‌ها از رأی دادن به حزب منصرف شوند.»

از نگاه او، لیبرال‌ها بهتر است روی موضوعاتی تمرکز کنند که فارغ از گرایش سیاسی، روی زندگی مردم اثر می‌گذارند: سیاست اقتصادی، ارائه خدمات، هزینه‌های زندگی؛ مسائلی که او آن‌ها را «جهانی/عمومی» توصیف کرده است. او گفته منطقی است حزب روی این موضوعات تمرکز کند، نه روی مسائل محدود و «نیش» مثل ورود به جنگ‌های فرهنگی.

نمونه ویکتوریا و آزمون‌های پیشِ رو

غزاریان حزب لیبرال ویکتوریا¹⁰ را نمونه‌ای از پیامدهای این رویکرد دانسته است. او گفته این حزب در ایالت ویکتوریا¹¹ بخش زیادی از دهه گذشته را درگیر بحث‌های هویتی و ارزشی بوده، اما در ماه‌های اخیر توجهش را به موضوعات سنتی‌تر مثل اقتصاد، خدمات دولتی، هزینه‌های زندگی و زیرساخت‌ها برده است. به گفته او: «چیزی که می‌بینیم، یک جهش در حمایت از حزب است.»

او همچنین گفته لیبرال‌ها نسبت به احزاب کوچک‌تر یک مزیت دارند: جایگاه تثبیت‌شده به‌عنوان یک حزب بزرگ با سابقه طولانی در مدیریت اقتصادی. غزاریان به دولت هاوارد¹² اشاره کرده که در برابر تغییرات اقتصادی، سیاست‌هایی مثل کاهش بدهی، اقدامات مالیاتی و تمرکز روی هزینه‌کرد دولت را پیش برده بود. او همچنین به واکنش ائتلاف در دوران همه‌گیری کووید-۱۹¹³ اشاره کرده؛ زمانی که دولت موریسون¹⁴ از تأکید سنتی بر کنترل هزینه‌ها فاصله گرفت تا از اقتصاد حمایت کند.

غزاریان گفته همین انعطاف می‌تواند برای لیبرال‌ها یک امتیاز باشد تا نشان دهند قادرند به چالش‌های اقتصادی کشور پاسخ بدهند: «به‌عنوان یک حزب بزرگ، حزب لیبرال می‌تواند سیاست‌هایش را متناسب با شرایط اقتصادی تغییر دهد.»

در پایان، او با اشاره به اینکه انتخابات ویکتوریا در چند هفته آینده برگزار می‌شود و بعد از آن انتخابات نیو ساوت ولز¹⁵ در ماه مارچ سال آینده است، گفته توانایی حزب در حفظ تمرکز روی موضوعاتی که زندگی روزمره استرالیایی‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد، می‌تواند در دوره پیشِ رو تعیین‌کننده باشد.

پاورقی نام‌ها

¹ Liberal Party of Australia

² Zareh Ghazarian

³ Monash University

⁴ 7NEWS

⁵ Anthony Albanese

⁶ Australian Financial Review / RedBridge Group / Accent Research

⁷ Coalition (Liberal–National Coalition)

⁸ Australian Labor Party (Labor)

⁹ Angus Taylor

¹⁰ Victorian Liberal Party

¹¹ Victoria

¹² Howard government

¹³ COVID-19 pandemic

¹⁴ Morrison government

¹⁵ New South Wales

Source: 7news.com.au, roymorgan.com, spectator.com.au, gippslandmonitor.com.au, smh.com.au, demosau.com, au.headtopics.com, abacusdata.ca

Share: