کوچکتر شدن آپارتمانها در کوئینزلند تا ۲۰۳۲
به گفته یک توسعهدهنده، آپارتمانهای دوخوابه با مساحت حدود ۱۰۰ متر مربع ممکن است تا سال ۲۰۳۲ به یکی از گزینههای رایجتر مسکن در کوئینزلند¹ تبدیل شوند؛ روندی که زیر فشار افزایش هزینههای ساختوساز و محدودیت توان خرید، سازندگان را به سمت ساخت خانههای کوچکتر سوق میدهد.
سم گاردنر²، مدیر گاردنر وان گروپ³ میگوید توسعهدهندگان از همین حالا با سقفی روبهرو هستند که خریداران در هر منطقه حاضرند پرداخت کنند. او توضیح میدهد اگر هزینههای ساخت سریعتر از قیمت فروش بالا برود، کوچکتر کردن متراژ واحدها و کارآمدتر کردن ساختمانها میتواند یکی از معدود راهها برای قابلخرید نگهداشتن خانهها باشد.
به گفته او، «آپارتمانهای متناسب با نیاز و با اندازه درست» در کنار مدلهای سنتیِ خانه و زمین، میتواند به انتخابی جریانساز تبدیل شود. از نگاه او، خریداران احتمالاً بیشتر روی فضا و قیمت کوتاه میآیند تا روی موقعیت مکانی؛ بنابراین یک خانه کوچکتر اما خوشپلان و نزدیک به امکانات روزمره، برای بسیاری گزینه مهمتری خواهد بود.
این پیشبینی از تغییر در تعریف «خانه معمولی» برای خریداران کوئینزلند¹ خبر میدهد؛ بهویژه تا زمانی که بریزبن⁴ میزبان المپیک ۲۰۳۲⁵ شود. کوچکتر شدن زیربنا میتواند به کنترل هزینهها کمک کند، اما همزمان اهمیت طراحی دقیقتر را بالا میبرد: ساکنان به خانههایی نیاز دارند که استفاده بهینه از فضا داشته باشد و با نیازهای روزمرهشان جور دربیاید.
تغییر ذائقه خریداران؛ از متراژ بزرگ به «کاربردی بودن»
سم گاردنر² میگوید تا زمان برگزاری المپیک در بریزبن⁴، آپارتمان دوخوابه ۱۰۰ متری میتواند جزو پُرتیراژترین محصولات بازار باشد و این موضوع نشاندهنده تغییر نگاه سنتی مردم کوئینزلند¹ به زندگی آپارتمانی است.
او همچنین میگوید این روند در میان خریداران مسنتر و کسانی که قصد کوچکسازی (downsizing) دارند هم دیده میشود. به گفته او، محبوبترین گزینههای این گروه در سالهای اخیر کاهش متراژ داشته، چون برخی خریداران دیگر تمایلی ندارند برای اتاقهایی که بخش زیادی از سال بلااستفاده میماند، هزینه پرداخت کنند.
با این حال، به گفته او خریداران حاضرند از متراژ بگذرند اما از لوکیشن نه. او تأکید میکند خانههای سال ۲۰۳۲ باید در متراژ کمتر «سختتر کار کنند»؛ یعنی هم طراحی داخلی دقیقتری داشته باشند و هم نزدیک جاهایی باشند که ساکنان هر روز از آنها استفاده میکنند.
اولویتها: راهرفتن، اجتماع محلی و حتی حیوانات خانگی
سم گاردنر² میگوید خریداران به شکل فزایندهای انتظار دارند خانهشان «بیشازحد در دسترس و دمدست» باشد؛ یعنی امکان پیادهروی، دسترسی به خدمات و حس اجتماع محلی برایشان مهمتر شده است. او اضافه میکند به جای تقسیم مساوی فضا در کل آپارتمان، بسیاری ترجیح میدهند بخشهایی که بیشتر در آن زندگی میکنند—مثل آشپزخانه و نشیمن—سخاوتمندانهتر طراحی شود تا اینکه اتاقخوابها بیش از حد بزرگ باشند.
او میگوید محلههای پیادهمحور میتواند وابستگی به خودرو را کمتر کند، اما انتظار ندارد تا ۲۰۳۲ خانوادههای دوخودروه یا تقاضا برای دو جای پارک از بین برود.
طبق گفته او، در میان خواستههای خریداران، تکنولوژی و محصولات خانه هوشمند آنطور که شاید تصور شود در اولویت بالا قرار ندارد و خریداران بیشتر دنبال موقعیت، فضای قابلاستفاده، راحتی و خدمات هستند. در مقابل، یک «عضو» دیگر خانواده در طراحی پروژهها پررنگتر شده است: حیوان خانگی. او میگوید گاردنر وان گروپ³ از سال ۲۰۱۶ پروژههای دوستدار حیوانات طراحی کرده؛ از تصمیمهای عملی مثل کفپوشهای مقاوم و عایقکاری صوتی بهتر گرفته تا امکاناتی مثل محل شستوشوی سگ در برخی پروژههای ساحلی.
او همچنین اشاره میکند بخشی از تغییرات، از طرف نسلی میآید که میخواهد زمان بیشتری را صرف سفر و زندگی روزمره کند و کمتر درگیر نگهداری خانههای بزرگ، باغچه و استخر باشد؛ در حالی که بسیاری ترجیح میدهند در همان محلهها و نزدیک دوستان، فروشگاهها و خدماتی بمانند که سالها به آن عادت داشتهاند.
پاورقی نامها (اصل انگلیسی)
¹ Queensland
² Sam Gardner
³ Gardner Vaughan Group
⁴ Brisbane
⁵ 2032 Olympics
