Zang News

انتظار طولانی ویزای ۵۰هزار دلاری والدین در استرالیا؛ مرگ بیش از ۱۵۰۰ متقاضی

هزاران خانواده در استرالیا سال‌هاست در انتظار صدور ویزای والدین هستند؛ روندی که به گفته منتقدان، باعث فشار روحی و مالی زیادی بر متقاضیان شده است. بر اساس داده‌های وزارت امور داخلی استرالیا، بیش از هزار و ۵۰۰ متقاضی ویزای والدین در فاصله ۲۱ ماه، پیش از دریافت پاسخ درخواست... (برای ادامه اسکرول کنید)
انتظار طولانی ویزای ۵۰هزار دلاری والدین در استرالیا؛ مرگ بیش از ۱۵۰۰ متقاضی

صف ویزای والدین در استرالیا زیر ذره‌بین

سیستم ویزای والدین در استرالیا¹ دوباره مورد توجه قرار گرفته، چون گزارش‌ها نشان می‌دهد زمان انتظار برای پیوستن والدین به اعضای خانواده می‌تواند تا چند دهه طول بکشد؛ به‌طوری که طبق داده‌های منتشرشده، طی یک بازه ۲۱ماهه، بیش از ۱,۵۰۰ نفر پیش از صدور ویزا جانشان را از دست داده‌اند.

دو مسیر اصلی؛ یک صف بلند

موضوع اصلی به دو مسیر ویزای والدین برمی‌گردد: ویزای والدین مشارکتی² که نزدیک به ۵۰ هزار دلار هزینه دارد و با این حال زمان انتظار آن حدود ۱۵ سال برآورد می‌شود؛ و ویزای والدین غیرمشارکتی³ که به‌مراتب ارزان‌تر است اما گفته می‌شود رسیدگی به آن می‌تواند حدود ۳۳ سال طول بکشد. همین فاصله‌های زمانی باعث شده بسیاری از خانواده‌ها در وضعیت بلاتکلیف و فرساینده بمانند و بعضی متقاضیان حتی قبل از دریافت پاسخ، فوت کنند.

آمار رسمی: بیش از ۱,۵۳۶ مرگ در زمان انتظار

بر اساس داده‌های دپارتمان امور داخلی⁴ که در گزارش‌های اخیر به آن استناد شده، بین ۱ جولای ۲۰۲۴ تا ۳۱ مارچ ۲۰۲۶، تعداد ۱,۵۳۶ نفر از متقاضیان ویزای والدین هنگام انتظار برای ویزا فوت کرده‌اند. همچنین در پایان سال مالی ۲۰۲۴–۲۵، تعداد افراد در صف ویزای والدین به بیش از ۱۵۷ هزار متقاضی رسیده است.

هزینه انسانی؛ از فشار مالی تا انتظارِ بی‌پایان

گزارش‌ها می‌گوید بسیاری از خانواده‌ها برای امید به نتیجه سریع‌تر، مبالغ سنگینی برای ویزای مشارکتی پرداخت می‌کنند، اما باز هم با سال‌ها عدم قطعیت روبه‌رو می‌شوند. به گفته برخی ایجنت‌های مهاجرتی⁵، آن‌ها مرتب شاهد این هستند که والدین سالمند در حالی فوت می‌کنند که پرونده‌شان هنوز به نتیجه نرسیده؛ چیزی که قرار بوده مسیر «پیوستن خانواده» باشد، برای بسیاری به منبع استرس طولانی‌مدت تبدیل شده است.

چرا صف حرکت نمی‌کند؟ «سقف» و «نوبت»

در پوشش گاردین⁶ به یک نکته سیاستی اشاره شده: ویزاهای والدین «سقف‌دار» و «نوبتی» هستند؛ یعنی حتی اگر فرد واجد شرایط باشد، پرونده‌اش تا زمانی که ظرفیت سالانه باز نشود جلو نمی‌رود. در نتیجه، کاهش سهمیه سالانه فقط روند را کند نمی‌کند، بلکه زمان‌های انتظارِ از قبل طولانی را باز هم کش می‌دهد.

زندگی در حالت تعلیق؛ نمونه‌های واقعی

در یک نمونه که در گزارش مطرح شده، یک دستیار جراحی ساکن سیدنی⁷ گفته والدینش ممکن است با برآوردهای فعلی، تا سال ۲۰۳۸ وارد مرحله رسیدگی نهایی نشوند. بسیاری از خانواده‌ها می‌گویند در عمل، مسیر ویزای والدین دیگر «راهی به‌موقع» برای کنار هم بودن نیست و به صفی بلند تبدیل شده که گاهی عمر متقاضی به آن نمی‌رسد.

فشار هم‌زمان با بحث‌های جدید درباره اصلاحات مهاجرتی

این موضوع در شرایطی پررنگ‌تر شده که دولت درباره تغییرات کلی‌تر در سیاست مهاجرتی و سخت‌تر شدن برخی قواعد ویزاهای خانوادگی بحث می‌کند. در گزارش‌ها همچنین به این اشاره شده که برخی نگرانند تغییرات مربوط به درخواست‌های داخل خاک، باعث عقب افتادن پرونده‌های «خارج از استرالیا» شود. در همین فضا، اظهارنظرهایی هم مطرح شده که سیاست ویزای والدین در استرالیا نسبت به کشورهای مشابه، بسیار سخت‌گیرانه است.

پاورقی (نام‌های انگلیسی)

¹ Australia
² Contributory Parent visa
³ Non-contributory Parent visa
⁴ Department of Home Affairs
⁵ Migration agent(s)
⁶ The Guardian
⁷ Sydney

Source: theguardian.com, inkl.com, immi.homeaffairs.gov.au, avie.com.au, centri o.com.au, archyde.com, ruppertlegal.com.au, visamet.com