Zang News

جلبک قرمز استرالیایی؛ راهکاری تازه برای کاهش گاز متان دام‌ها

پژوهش‌ها نشان می‌دهد جلبک قرمز بومی استرالیا موسوم به «آسپاراگوپسیس» می‌تواند نقش مهمی در کاهش انتشار گاز متان ناشی از دامداری داشته باشد. این جلبک به عنوان مکمل خوراک دام در مقادیر کم به غذای گاوها اضافه می‌شود و تحقیقات علمی کاهش قابل توجه تولید متان در فرآیند هضم دام‌ها... (برای ادامه اسکرول کنید)
جلبک قرمز استرالیایی؛ راهکاری تازه برای کاهش گاز متان دام‌ها

چرا «منطقه گلدیلاکس» در WA می‌تواند مشکل تأمین جلبک را حل کند

این مطلب از سوی شخص ثالث ارائه شده است: کریس دی کویپر¹، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل فریمنتل سیوید². این محتوا لزوماً دیدگاه ناشر را بازتاب نمی‌دهد.

دانش علمی پشتِ جلبک‌های کاهنده متان از قبل محکم است؛ اما اثر واقعی آن بر اقلیم به چیزی کم‌زرق‌وبرق‌تر وابسته است: تأمین پایدار و قابل اتکا. آسپرگوپسیس³ یک جلبک قرمز بومی است که به‌عنوان مکمل خوراک دام استفاده می‌شود؛ یعنی می‌توان آن را در مقدار کم به خوراک گاو اضافه کرد تا متانی که هنگام هضم تولید می‌شود کاهش پیدا کند.

CSIRO⁴ آسپرگوپسیس را با کاهش چشمگیر متان در دام‌های نشخوارکننده مرتبط دانسته و Meat and Livestock Australia⁵ گفته است که در محیط‌های پرواربندی، وقتی این جلبک در «جیره کاملاً مخلوط» (خوراک استانداردِ ترکیبی برای دام) استفاده می‌شود، بارها کاهش متانِ ۸۰ درصد یا بیشتر نشان داده است.

چالش سخت‌تر این است که بتوان از این جلبک به اندازه کافی، به‌صورت مستمر و با قیمت قابل‌دسترس تولید کرد؛ طوری که دامداران آن را نه یک آزمایش امیدوارکننده اقلیمی، بلکه یک نهاده قابل اتکا در کشاورزی بدانند. اینجاست که جغرافیای استرالیای غربی⁶ از نظر تجاری مهم می‌شود.

فریمنتل سیوید² در چیزی قرار دارد که خودش آن را «منطقه گلدیلاکس» برای پرورش آسپرگوپسیس می‌نامد؛ یعنی جایی که در امتداد خط ساحلی بلندِ استرالیای غربی می‌تواند هر دو گونه را رشد دهد: Asparagopsis taxiformis⁷ (گونه آبِ گرم) و Asparagopsis armata⁸ (گونه آبِ سرد). این موضوع مهم است چون شکاف‌های عرضه می‌تواند جلوی پذیرش را بگیرد. دامداران، پرواربندی‌ها و فرآوری‌کنندگان نمی‌توانند برنامه‌های بلندمدت کاهش متان را بر مکملی بنا کنند که فقط در بازه‌های فصلی محدود یا با حجم‌های نامطمئن در دسترس است.

در ادامه، پنج دلیل آورده می‌شود که چرا «منطقه گلدیلاکس» در استرالیای غربی می‌تواند جلبکِ کاهنده متان را به ابزاری قابل اتکاتر برای کاهش متان گاو تبدیل کند.

۱) آسپرگوپسیس قبل از فراگیر شدن، باید قابل اتکا شود

برای اینکه خوراکِ حاوی آسپرگوپسیس از مرحله آزمون‌ها و استفاده محدودِ پیشگامان عبور کند، تولیدکنندگان باید مطمئن باشند که عرضه دقیقاً وقتی برنامه‌های تغذیه نیاز دارد در دسترس است. اگر دسترسی با فصل‌ها، گونه‌ها یا پنجره‌های رشد تغییر کند، تولیدکننده با عدم قطعیت در قیمت، تحویل و برنامه‌ریزی بلندمدت روبه‌رو می‌شود.

این عدم قطعیت مهم است چون دامداران در سیستم‌های تجاری فشرده کار می‌کنند. برنامه‌های خوراک‌دهی با توجه به تغذیه، عملکرد، سلامت دام، هزینه و تعهدات بازار طراحی می‌شود. یک مکمل کاهنده متان باید در همین واقعیت‌ها جا بگیرد تا بتواند وارد تولید روزمره شود. بنابراین، عرضه قابل اعتماد یک موضوع حاشیه‌ایِ تولید نیست؛ شرطی است که مشخص می‌کند آیا علم اقلیم به عمل در سطح مزرعه تبدیل می‌شود یا نه.

۲) فصلی بودن، یکی از بزرگ‌ترین موانع توسعه در مقیاس است

پرورش جلبک به زیست‌شناسی، دمای آب و شرایط محلی دریا وابسته است؛ یعنی وقتی تولید بیش از حد به یک گونه، یک منطقه یا یک پنجره رشد تکیه کند، پیش‌بینی عرضه سخت می‌شود. این مسئله در پرورش آسپرگوپسیس پررنگ است، چون دو گونه کلیدی آن در محیط‌های متفاوت رشد می‌کنند.

Asparagopsis armata⁸ برای آب‌های خنک مناسب‌تر است، در حالی‌که Asparagopsis taxiformis⁷ گونه آبِ گرم محسوب می‌شود و هر دو از سوی Australian Sustainable Seaweed Alliance⁹ برای صنعت نوظهور جلبکِ کاهنده متان مهم دانسته می‌شوند.

برای تولیدکنندگان، شکاف‌های فصلیِ عرضه مشکل عملی ایجاد می‌کند: برنامه‌ریزی تغذیه دشوار می‌شود، قیمت‌گذاریِ آینده مبهم می‌ماند، و برای فرآوری‌کنندگان یا خرده‌فروشان نیز سخت‌تر است که مطمئن شوند ادعاهای «انتشار کمتر» در کل زنجیره تأمین پشتیبانی می‌شود. به همین دلیل، کشتِ سالانه و پیوسته جلبک اهمیت پیدا می‌کند؛ مدلی که فقط در یک بازه رشد خوب عمل کند کافی نیست، مدل قوی‌تر آن است که در طول سال عرضه ثابت بدهد.

۳) استرالیای غربی می‌تواند تولید یکنواخت‌تری در طول سال پشتیبانی کند

خط ساحلی استرالیای غربی طیف وسیعی از شرایط دریایی را پوشش می‌دهد و همین یک مزیت غیرمعمول برای پرورش آسپرگوپسیس ایجاد می‌کند. به گفته فریمنتل سیوید²، این شرایط امکان کشتِ هم Asparagopsis taxiformis⁷ (آبِ گرم) و هم Asparagopsis armata⁸ (مرتبط با آب‌های خنک) را فراهم می‌کند.

این یعنی می‌توان چرخه‌های رشد مختلف را به هم متصل کرد، به‌جای اینکه کل تولید روی یک پنجره فصلی تکیه کند. از منظر تجاری، موضوع روشن است: مدلی که بتواند از چند گونه در شرایط مختلف استفاده کند، بهتر می‌تواند شکاف‌های فصلی عرضه را کم کند و حجم یکنواخت‌تری به بازار بدهد. برای دامداران، ثبات به اندازه عملکرد مهم است؛ مکمل خوراک فقط وقتی وارد برنامه‌ریزی بلندمدت کاهش انتشار می‌شود که «هر وقت لازم است» در دسترس باشد، نه اینکه فقط در موج‌های کوتاه بین چرخه‌ها ظاهر شود.

۴) عرضه قابل اعتماد به کشاورزان و سرمایه‌گذاران برای تعهد دادن اطمینان می‌دهد

یک مکمل خوراک کاهنده متان فقط وقتی از نظر تجاری کاربردی می‌شود که زنجیره تأمینِ پشتِ آن بتواند پذیرش پایدار را پشتیبانی کند. کشاورزان به موجودی نیاز دارند. پرواربندی‌ها به حجم و ثبات نیاز دارند. فرآوری‌کنندگان و خرده‌فروشان باید مطمئن باشند می‌توانند تعهدات مشتری را با عرضه کم‌انتشار حفظ کنند. سرمایه‌گذاران هم نشانه‌هایی می‌خواهند که تولید از برداشت‌های اولیه عبور می‌کند و به عرضه تجاریِ تکرارپذیر می‌رسد.

نقش فریمنتل سیوید² به‌عنوان شریک کشتِ FutureFeed¹⁰ این مسیر را تقویت می‌کند. FutureFeed¹⁰ که مالک مالکیت فکری جهانی برای استفاده از آسپرگوپسیس در خوراک دام است، از پیوستن فریمنتل سیوید به شبکه شرکای کشت خود در چارچوب تلاش‌های گسترده‌تر برای توسعه تولید استقبال کرده است. این همکاری دوباره همان نکته مرکزی را پررنگ می‌کند: کاهش متان گاو فقط به نتیجه پژوهش‌ها وابسته نیست؛ به شریکانی هم وابسته است که بتوانند جلبک کافی را تولید، فرآوری و با حجم لازم به کشاورزی واقعی برسانند.

۵) اهداف اقلیمی به سیستم‌های عرضه‌ای نیاز دارند که برای کشاورزان کار کند

کاهش متانِ بخش کشاورزی فقط وقتی در مقیاس بزرگ رخ می‌دهد که با اقتصاد مزرعه جور دربیاید. آسپرگوپسیس می‌تواند متان را به‌طور چشمگیری کم کند، اما دامدار همچنان باید بهره‌وری، حاشیه سود، عملکرد دام و انتظار خریدار را مدیریت کند. یک مکمل خوراکِ پایدار باید با حجم قابل اتکا موجود باشد، قیمت آن در دسترس بماند و ادغامش در سیستم‌های خوراک‌دهی موجود ساده باشد.

به همین خاطر، آبزی‌پروری در استرالیای غربی در مرکز این فرصت قرار می‌گیرد. مزیت فریمنتل سیوید² فقط این نیست که می‌تواند آسپرگوپسیس را رشد دهد؛ بلکه این است که استرالیای غربی شرایط طبیعی لازم را برای دنبال کردن یک زنجیره تأمین یکنواخت‌تر، مقاوم‌تر و قابل استفاده‌تر از نظر تجاری فراهم می‌کند. با افزایش تقاضا برای گوشت و لبنیات کم‌انتشار، مدل‌های موفقِ مکمل‌های کاهنده متان، مدل‌هایی هستند که از مرحله پایلوت‌ها عبور می‌کنند و مصرف منظم را پشتیبانی می‌دهند. در این روایت، آینده آسپرگوپسیس به همان اندازه که به علم وابسته است، به عرضه هم گره خورده است؛ آزمون بعدی این است که آیا می‌توان در بخش‌های بیشتری از سال، جلبک کافی تولید کرد تا کاهش متان برای کشاورزان عملی، برای زنجیره‌های تأمین قابل اتکا و برای بازار جذاب باشد.

پاورقی نام‌ها و سازمان‌ها (اصل انگلیسی):
¹ Chris De Cuyper
² Fremantle Seaweed
³ Asparagopsis
⁴ CSIRO
⁵ Meat and Livestock Australia
⁶ Western Australia
⁷ Asparagopsis taxiformis
⁸ Asparagopsis armata
⁹ Australian Sustainable Seaweed Alliance
¹⁰ FutureFeed

Source: therural.com.au, southlandtribune.substack.com, riotimesonline.com, youtube.com, rumin8.com