Zang News

خانه‌های کوچک متحرک گزینه‌ای محبوب برای جوانان استرالیایی

به دلیل افزایش هزینه‌های زندگی و فشارهای مالی، بسیاری از جوانان استرالیا به گزینه‌های غیرسنتی مانند خانه‌های کوچک متحرک روی آوردند. این خانه‌ها با هزینه‌ای حدود ۱۴۵ تا ۲۰۰ هزار دلار ساخته می‌شوند و امکان قرارگیری روی زمین شخصی یا اجاره‌ای را دارند، اما همچنان با محدودیت‌هایی از جمله دسترسی... (برای ادامه اسکرول کنید)
خانه‌های کوچک متحرک گزینه‌ای محبوب برای جوانان استرالیایی

خانه‌های کوچک راهی جدید اما محدود برای کاهش فشار مسکن

خانه‌های کوچک در استرالیا با استقبال ویژه از سوی جوانانی مواجه شده‌اند که توانایی ورود به بازار مسکن سنتی را ندارند. با این حال، کارشناسان هشدار می‌دهند این مدل خانه‌سازی به‌خاطر هزینه‌های بالا، چالش‌های قانونی و مزایای مالی محدود در درازمدت، قادر به حل کامل بحران مسکن نیست.

در استرالیا، هر واحد خانه کوچک معمولاً بین ۱۵۰,۰۰۰ تا ۲۰۰,۰۰۰ دلار هزینه در بر دارد و علاوه بر آن هزینه‌های جانبی مانند برق، لوله‌کشی و جابه‌جایی نیز وجود دارد. برای مثال، اشلی کیم¹ از سنترال کوئینزلند² حدود ۱۴۵,۰۰۰ دلار روی خانه کوچک خود سرمایه‌گذاری می‌کند تا بتواند آن را روی زمین خانواده‌اش قرار دهد و هزینه اجاره را حذف کند.

محبوبیت خانه‌های کوچک به سرعت در حال افزایش است؛ تعداد کسب‌وکارهای ساختمانی مرتبط از ۳۹ در ۲۰۲۱ به بیش از ۳۰۰ رسیده و اعضای گروه‌های مرتبط در شبکه‌های اجتماعی و پرس‌وجوهای تأمین مالی آنها به‌شدت رشد کرده است. این مدل حالا فراتر از سالمندان و کاربران Airbnb، میان زوج‌های جوان ۲۰ تا ۳۰ ساله و خانواده‌هایی که به دنبال سبک زندگی مقرون‌به‌صرفه‌تر یا پایدارتر هستند نیز رایج شده است.

موانع و محدودیت‌ها:

– خانه‌های کوچک در مرز قانونی میان مسکن سنتی و کاروان قرار دارند که موجب سردرگمی شوراها و مالکان برای اخذ مجوز، بیمه و تعیین محل نصب می‌شود.

– تأمین مالی دشوار است و بانک‌ها معمولاً وام مسکن برای این خانه‌ها ارائه نمی‌دهند، بنابرین خریداران به قرض‌های کوتاه‌مدت با سود بالاتر متکی می‌شوند که فشار مالی را افزایش می‌دهد.

– ارزش این واحدها مانند خانه‌های معمولی رشد سرمایه ندارد و این موضوع توان تشکیل ثروت و امنیت مالی بلندمدت را محدود می‌کند.

– دسترسی به زمین برای نصب خانه ضروری است و افرادی که زمین خانوادگی در اختیار ندارند ناچار به پرداخت اجاره می‌شوند که مزیت اقتصادی را کم‌رنگ می‌کند.

– کارشناسان تأکید می‌کنند اگرچه خانه‌های کوچک می‌توانند فشار مسکن را تا حدی کاهش دهند، اما مشکلات ساختاری نابرابری و دسترسی به مسکن را برطرف نمی‌کنند.

در سطح بین‌المللی، کشورها و شهرهای مختلف نیز از جمله روش‌هایی مانند اجرای پروژه‌های خانه‌های کوچک و اقامتگاه‌های فرعی (ADU) برای کاهش کمبود مسکن استفاده کرده‌اند. به‌عنوان مثال، در ایالات متحده، شهر بالدوین پارک³ با ایجاد روستاهای خانه‌های کوچک و تلاش‌های مردمی توانست بی‌خانمانی را ۸۰٪ کاهش دهد؛ یا در اورگن⁴، یک ساکن با ساخت سه واحد کوچک در حیاط پشتی خود درآمد اجاره‌ای بیش از ۵,۰۰۰ دلار در ماه به‌دست آورده است.

جمع‌بندی کارشناسی کنونی در استرالیا نشان می‌دهد خانه‌های کوچک یک راه‌حل جزئی و مخصوص شرایط خاص هستند و بدون اصلاحات گسترده دولتی و قانونی—شامل دسترسی به زمین، نظام مالی و سیاست‌های برابری اجتماعی—نمی‌توانند به‌تنهایی بحران مسکن را حل کنند.

منابع انگلیسی:
1. Ashley Kime
2. Central Queensland
3. Baldwin Park
4. Oregon

Source: abc.net.au, westerncity.com, en.as.com, wpr.org, youtube.com