چرخش دیرهنگام دولت به «چالهها»
بحران جادههای ویکتوریا¹ به یک دردسر سیاسی برای حزب Labor² تبدیل شده و حالا به یکی از محورهای اصلی کارزار انتخاباتی بعدی این ایالت تبدیل میشود. گزارش تازهی Auditor-General³ در ویکتوریا¹ نشان میدهد در سال ۲۰۲۴ نزدیک به نیمی از جادههای تحت مدیریت دولت ایالتی در وضعیت «بد» یا «بسیار بد» بودهاند؛ این رقم از ۳۹٪ در ۲۰۲۱ به ۴۸٪ در ۲۰۲۴ رسیده، با وجود سالها هزینهکرد عمومی برای نگهداری.
مسئله فقط چالهها نیست. در این گزارش بیش از ۲۳ هزار کیلومتر از راهها بررسی شده و نتیجه این بوده که فرسودگی سریعتر از تعمیر پیش میرود. بین ژانویه ۲۰۲۵ تا جون ۲۰۲۶، فاصله بین «ایرادهای ثبتشده» و «تعمیرهای انجامشده» بیش از دو برابر شده است.
این یافتهها باعث شده کارنامه Labor² پس از ۱۲ سال حضور در قدرت زیر ذرهبین برود. منتقدان میگویند دولت دیر به مشکلی واکنش نشان داده که برای رانندگان در مناطق شهری، منطقهای و روستایی ویکتوریا¹ مدتها قابل مشاهده بوده است.
اختلاف مالی هم قابل توجه است. طبق توصیههای داخلی برای بودجه ۲۰۲۶–۲۷، برای حفظ شرایط جادهها در همین سطح و همزمان جایگزینی داراییهای فرسوده، سالانه بیش از ۳ میلیارد دلار لازم است؛ اما بودجه حدود ۱.۰۴ میلیارد دلار برای نگهداری جادهها کنار گذاشته است.
«بازتنظیم» سیاسی با محور جادهها
از زمانی که Ben Carroll⁴ در جولای نخستوزیر ایالتی⁵ شد، تلاش کرده Labor² را روی چیزی که آن را «کارهای پایه» مینامد بازتعریف کند و جادهها به بخش پررنگ این تغییر تبدیل شدهاند.
دولت اعلام کرده ۳۵۲ میلیون دلار اضافه اختصاص میدهد تا هدف تعمیر چالهها را دو برابر کند و آن را تا ۵۰۰ هزار چاله تا پایان ژانویه بالا ببرد. همچنین پیشنهاد داده بخشی از کارهای نگهداری را دوباره به داخل دولت برگرداند، سامانهای برای گزارش مشکلات جادهای توسط ساکنان ایجاد کند و اختیار بیشتری به تیمهای منطقهای بدهد تا اولویت تعمیرها را مشخص کنند.
Labor² همچنین گفته از زندانیان با سطح امنیت حداقلی برای کارهایی مثل نگهداری حاشیه راه، چمنزنی، جمعآوری زباله و پاکسازی گرافیتی استفاده میکند.
این اقدامات برای نشان دادن واکنش سریع طراحی شده، اما برای دولت ریسک سیاسی هم دارد: بعضی رأیدهندگان ممکن است آن را نشانهای از این بدانند که اقدام جدی زمانی شروع شده که وضعیت جادهها به یک تهدید انتخاباتی تبدیل شده است.
در همین فضا، مقایسههایی با مفهوم «pothole populism»⁶ مطرح شده؛ یعنی تمرکز روی تعمیرهای پرنمایش و قابل فهم مثل پر کردن چالهها برای نشان دادن اینکه دولت به نگرانیهای روزمره واکنش میدهد. این رویکرد در جاهای دیگر هم دیده شده، از جمله در کارزارهای مرتبط با New York⁷ و تمرکز Mayor Zohran Mamdani⁸ بر پر کردن چالهها.
خصوصیسازی زیر فشار انتقاد
برخی کارکنان سابق VicRoads⁹ بخشی از افت کیفیت را به تغییر ساختار و برونسپاری/خصوصیسازی ساختوساز و نگهداری جادهها نسبت دادهاند. استدلال آنها این است که دولت بخشی از تخصص فنی و کنترل مستقیم بر کار را از دست داده و این موضوع به برنامهریزی ضعیفتر و نگهداری ناهماهنگ کمک کرده است.
یافتههای Auditor-General³ به این نگرانیها وزن بیشتری داده است. طبق گزارش Guardian¹⁰ بخش عمده تعمیرهای بزرگ توسط چهار پیمانکار بیرونی انجام میشده، در حالی که شبکه جادهای همچنان رو به وخامت رفته است.
به همین دلیل، پیشنهاد Labor² برای بازگرداندن نگهداری جادهها به کنترل دولت، فقط یک وعده انتخاباتی توصیف نمیشود و بهعنوان اعتراف ضمنی به ناکارآمدی مدل فعلی هم دیده میشود. در عین حال، بازسازی ظرفیت بخش عمومی زمانبر است: جذب نیرو، احیای تخصص فنی و تغییر قراردادها در کوتاهمدت عقبماندگی تعمیرها را از بین نمیبرد و رانندگان در نهایت وضعیت جادههای روزمره را معیار قرار میدهند.
ائتلاف اپوزیسیون و پیام مستقیم
اپوزیسیون Coalition¹¹ تلاش کرده این موضوع را به عنوان نشانهای از ضعف «مدیریت پایه» Labor² مطرح کند. Coalition¹¹ وعده داده در چهار سال ۵ میلیارد دلار برای تعمیر جادهها اختصاص دهد و یک میلیون چاله را از بین ببرد.
طرح آنها همچنین شامل حمایت مالی از شوراهای روستایی و منطقهای است. طبق اعلام اخیر، هر یک از ۴۸ شورای روستایی و منطقهای ویکتوریا¹ قرار است سالانه ۱.۵ میلیون دلار به مدت چهار سال برای ارتقای جادهها و پلهای محلی دریافت کند.
این وعدهها پیام سیاسی سادهای میسازند: Labor² بیش از یک دهه فرصت داشته، و حالا اپوزیسیون از پاسخ بزرگتر و منظمتر صحبت میکند. در عین حال، گزارش Auditor-General³ بر یک مسئله ساختاری تأکید دارد: داراییهای فرسوده، کمبود بودجه سالانه و عقبماندگی فزاینده نگهداری.
فراتر از رقابت بر سر عدد چالهها
در ویکتوریا¹، وضعیت جادهها در حال تبدیل شدن به نمایندهای برای بحث بزرگتر درباره اولویتهای دولت است. دعوای فوری میان دو طرف، روی تعداد چالههایی است که هر حزب میگوید تعمیر میکند: Labor² از ۵۰۰ هزار میگوید و Coalition¹¹ از یک میلیون.
اما اعداد موجود در گزارشها نشان میدهد صرفاً یک جهش کوتاهمدت در فصل انتخابات ممکن است کافی نباشد و نیاز به سرمایهگذاری مداوم در سطحی نزدیکتر به برآورد Department of Transport and Planning¹² یعنی بیش از ۳ میلیارد دلار در سال مطرح شده است.
برای رانندگان، موضوع ملموس است: آسیب به خودرو، طولانی شدن زمان سفر، نگرانیهای ایمنی و اتصال نامطمئن مناطق. برای احزاب، جادهها به یک مسئله روزمره و قابل مشاهده تبدیل شده که با تجربه مستقیم مردم گره خورده است.
پاورقی نامها (اصل انگلیسی):
¹ Victoria
² Labor
³ Auditor-General
⁴ Ben Carroll
⁵ premier
⁶ pothole populism
⁷ New York
⁸ Mayor Zohran Mamdani
⁹ VicRoads
¹⁰ Guardian
¹¹ Coalition
¹² Department of Transport and Planning