قمار و دستگاه‌های شرط‌بندی؛ عامل تازه در افزایش خشونت خانوادگی در استرالیا

قمارِ ۳۲ میلیاردی و پیوند آن با خشونت خانوادگی و بی‌خانمانی

گزارش تازه‌ای می‌گوید استرالیا¹ در سال مالی گذشته، ۳۲ میلیارد دلار در قمار از دست داده است؛ عددی که این کشور را از نظر سرانه، در جایگاه بالاترین میزان باخت قمار در جهان قرار می‌دهد. هم‌زمان، خشونت خانوادگی به عنوان یکی از اصلی‌ترین عوامل مراجعه به خدمات بحرانی و بی‌خانمانی معرفی شده و بخش بزرگی از مراجعه‌کنندگان را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند.

در مارچ ۲۰۲۶، دانشگاه ملی استرالیا² پژوهشی را منتشر کرد که به سفارش دولت نیو ساوت ولز³ انجام شده بود. این پژوهش اعلام کرد بین میزان مواجهه با دستگاه‌های بازی (پوکی‌ها/پوکرمشین) و موارد ثبت‌شده خشونت خانوادگی و خانگی توسط پلیس، در مناطق دولت محلی در نیو ساوت ولز³ رابطه قوی دیده می‌شود. پژوهشگران تغییرات تراکم دستگاه‌ها را در همان مناطق در طول زمان بررسی کرده‌اند؛ روشی که به گفته گزارش، ایراد رایج «این‌که محله‌های پرمسئله خودشان پوکی بیشتری جذب می‌کنند» را تا حدی کنار می‌زند. اثرها در سیدنی⁴ بزرگ و بخش‌هایی از شمال و شمال‌غرب نیو ساوت ولز³ که تراکم دستگاه‌ها بالاتر است، قوی‌تر گزارش شده است.

این مطلب به یافته‌ای در سال ۲۰۲۴ در مجله ادیکشن⁵ هم اشاره می‌کند که بر اساس آن، هر ۱۰ درصد افزایش در هزینه‌کرد پوکی‌ها در یک حومه، با ۷.۴ درصد افزایش در حمله و ضرب‌وجرح‌ها همراه بوده است.

در توضیح سازوکار، گزارش به روایت‌های تکرارشونده از پناهگاه‌ها اشاره می‌کند: شریکی که پولی را از دست می‌دهد که خانواده توان از دست دادنش را نداشته، بعد اختلاف بر سر قبض‌ها و هزینه‌ها بالا می‌گیرد و در خانه‌هایی که از قبل نابرابری قدرت وجود دارد، خشونت رخ می‌دهد. همچنین به الگوهایی از کنترل اقتصادی اشاره می‌شود؛ از خالی‌کردن حساب‌های مشترک گرفته تا ایجاد بدهی به نام فرد آسیب‌دیده، سوءاستفاده از هویت برای گرفتن وام، و اعمال کنترل اجباری بر امور مالی خانه.

طبق همین روایت، وقتی زنی خانه را ترک می‌کند، پیامدهای مالی همراه او می‌ماند: نبود پول، آسیب دیدن اعتبار مالی، و دشوار شدن اجاره‌خانه. نتیجه می‌تواند رسیدن به اسکان بحرانی (اگر جایی پیدا شود)، زندگی در خودرو، ماندن موقت روی کاناپه دوستان، یا خوابیدن در فضای عمومی باشد.

در ادامه، به آمار خدمات بی‌خانمانی اشاره می‌شود: در سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵، حدود ۱۱۷ هزار نفر در استرالیا¹ به دلیل خشونت خانوادگی از خدمات تخصصی بی‌خانمانی استفاده کرده‌اند و نزدیک به ۴۷ هزار نفر از آن‌ها هنگام نخستین مراجعه، از قبل بی‌خانمان بوده‌اند. طبق گزارش، ۹ نفر از هر ۱۰ نفر در این گروه، زنان و کودکان بوده‌اند.

مطلب، فرهنگ قمار در استرالیا¹ را محصول سیاست‌گذاری‌های چند دهه می‌داند: گسترش دستگاه‌های پوکر در میخانه‌ها و کلاب‌های حومه‌ای، عادی‌سازی شرط‌بندی ورزشی و چارچوب‌های نظارتی که درآمد قمار را بخشی از تامین مالی عمومی در نظر گرفته‌اند. همچنین گفته می‌شود استرالیا¹ با ۰.۳ درصد جمعیت جهان، حدود ۳ درصد از دستگاه‌های پوکر جهان را دارد و در قمار آنلاین نیز هزینه‌کرد بالایی ثبت کرده است. در اوج فشار تورمی در اواخر ۲۰۲۳ نیز به‌طور میانگین گفته شده مردم بیش از آنچه پس‌انداز می‌کردند، در قمار می‌باختند.

بخش دیگری از گزارش به ویکتوریا⁶ می‌پردازد و می‌گوید هزینه اجتماعی قمار در این ایالت در ۲۰۲۲–۲۰۲۳ حدود ۱۴.۱ میلیارد دلار برآورد شده، در حالی که دولت‌ها حدود ۲.۴ میلیارد دلار مالیات مرتبط با قمار دریافت کرده‌اند. همچنین ادعا می‌شود ویکتوریا⁶ برای نهاد ناظر قمار بیش از مبلغی هزینه می‌کند که برای رسیدگی به پیامدهای قمار برمی‌گرداند.

این مطلب همچنین به مشاهده‌های سازمان سنت وینسنت د پاول⁷ در خط مقدم اشاره می‌کند و می‌گوید تراکم/شدت قمار با افزایش قابل‌اندازه‌گیری خشونت خانوادگی همراه است و زن‌ها و کودکانی که به خدمات بحرانی مراجعه می‌کنند، در عمل در زنجیره‌ای قرار می‌گیرند که در مواردی از یک دستگاه پوکر در یک میخانه یا یک اپ شرط‌بندی روی مبل خانه شروع می‌شود.

پاورقی منابع نام‌ها

¹ Australia

² Australian National University

³ NSW Government / New South Wales

⁴ Sydney

⁵ Addiction

⁶ Victoria

⁷ St Vincent de Paul