هشدار درباره طرح وان نیشن؛ کاهش مهاجرت و خطر افت درآمدهای مالیاتی

هشدار درباره هزینه مالی کاهش شدید مهاجرت

یک طرح برای کاهش تند مهاجرت می‌تواند بدهی عمومی استرالیا¹ را به‌طور محسوسی بالاتر ببرد و باعث شود بودجه فدرال برای بیش از یک دهه در وضعیت کسری باقی بماند؛ این نتیجه بر اساس تحلیلی است که با ابزارهای مدل‌سازی «دفتر بودجه پارلمان»² انجام شده است.

طبق این ارقام که ابتدا توسط «سیدنی مورنینگ هرالد»³ گزارش شد و بعد در رسانه‌های دیگر هم بازتاب پیدا کرد، سناریوی پیشنهادی «وان نیشن»⁴ شامل سه سال «مهاجرت خالص منفی» می‌تواند طی یک دهه حدود ۲۷۵ میلیارد دلار به بدهی ملی اضافه کند؛ در مقایسه با تنظیمات سیاستی فعلی. در همین سناریو، بدهی ناخالص می‌تواند تا میانه دهه آینده به حدود ۱.۶۷ تریلیون دلار برسد.

این تحلیل همچنین از کوچک‌تر شدن نیروی کار و کاهش خروجی اقتصادی خبر می‌دهد. تا میانه دهه آینده، این سناریو می‌تواند به معنای ۸۲۰ هزار نفر کمتر در اشتغالِ دارای دستمزد و حدود ۲۱۲ میلیارد دلار کاهش در خروجی اقتصادی باشد؛ چون تعداد کمتری از کارکنان و کسب‌وکارها مالیات بر درآمد، مالیات شرکت‌ها و مالیات بر کالا و خدمات (GST) پرداخت خواهند کرد.

اثر بر بودجه

بر اساس تنظیمات فعلی دولت، این تحلیل کسری‌های تجمعی حدود ۱۰۸ میلیارد دلار را در دهه آینده پیش‌بینی می‌کند و گفته می‌شود بودجه در سال‌های ۲۰۳۴–۳۵ می‌تواند دوباره به مازاد برگردد. اما در سناریوی «وان نیشن»⁴، کسری‌های تجمعی ممکن است به حدود ۳۹۱ میلیارد دلار برسد و در بازه ده‌ساله، بازگشتی به مازاد دیده نمی‌شود.

این مقایسه، بده‌بستان‌های مالیِ سیاست مهاجرت را نشان می‌دهد. مدل‌سازی همچنین برآورد کرده است که سناریوی «کوالیشن»⁵ می‌تواند در ده سال حدود ۱۵۰ میلیارد دلار به بدهی اضافه کند و نسبت به تنظیمات فعلی، حدود ۴۳۰ هزار نفر نیروی کار کمتری داشته باشد.

اقتصاددان «سال ازلیک»⁶ به «چنل سون»⁷ گفت افرادی که در خارج از کشور متولد شده‌اند سهم نسبتاً بالایی از نیروی کارِ شاغل را تشکیل می‌دهند و به پایه مالیاتی کمک می‌کنند. او گفت کاهش مهاجرت می‌تواند بازگشت بودجه به مازاد را دشوارتر کند و بدهی را بالاتر ببرد.

موضوعی مورد اختلاف در سیاست‌گذاری

گزارش‌ها می‌گویند «وان نیشن»⁴ از سه سال مهاجرت منفی و سپس سقف‌گذاری برای مهاجرت خالص سالانه حمایت می‌کند، هرچند گفته شده همه جزئیات طرح به‌طور کامل توضیح داده نشده است. این برآوردها مبتنی بر سناریو هستند و قطعیت ندارند و به فرض‌هایی درباره مهاجرت، اشتغال، فعالیت اقتصادی و درآمدهای مالیاتی وابسته‌اند.

در پوشش «۷نیوز»⁸ آمده است که «پالین هنسن»⁹ رهبر «وان نیشن»⁴ قصد دارد طی سه سال، تعداد ویزاهای موقت را بیش از ۷۵۰ هزار کاهش دهد و با هدف‌گیری دانشجویان بین‌المللی و اعضای خانواده مهاجران ماهر، مهاجرت خالص را منفی کند و بعد از آن، سقف ۱۳۰ هزار نفر در سال را برای مهاجرت خالص در نظر بگیرد.

در همین گزارش، «سال ازلیک»⁶ با اشاره به تجربه دوران «کووید-۱۹»¹⁰ گفت وقتی مهاجرت خالص برای دو سال منفی بود، قیمت مسکن در بخش‌های مختلف استرالیا¹ «به شکل قابل توجهی» افزایش یافت. او گفت در بحث مهاجرت «عدد کامل و ثابتی» وجود ندارد و اثر مهاجرت به ترکیب ورودی‌ها و وضعیت بازار کار هم بستگی دارد؛ از جمله اینکه اگر نرخ بیکاری بالاتر باشد، ورود مهاجران بیشتر می‌تواند رقابت برای شغل را افزایش دهد.

پاورقی نام‌ها و منابع انگلیسی

¹ Australia

² Parliamentary Budget Office

³ Sydney Morning Herald

⁴ One Nation

⁵ Coalition

⁶ Saul Eslake

⁷ Channel Seven

⁸ 7NEWS

⁹ Pauline Hanson

¹⁰ COVID-19