ناپدید شدن نوکآبی از کوکس ریور تاریخی نیو ساوت ویلز
گونه منحصربهفرد نوکآبی که برای اولینبار توسط چارلز داروین¹ در کوکس ریور² نزدیک لیتگاو³ در نیو ساوت ویلز⁴ مشاهده شد، بهدلیل تخریب شدید محیطزیست از این رودخانه تاریخی ناپدید شده است.
عامل اصلی این تغییرات، سطح غیرطبیعی بالای شوری و آلودگی ناشی از ضایعات معادن و رواناب نیروگاه است، بهویژه نشت احتمالی آب شور سمی حاوی نمکها و آلایندههای فلزی از مخزن خاکستر مانت پایپر⁵.
پایش علمی توسط پژوهشگران مستقل و گروههای مردمی مانند ائتلاف باغهای سنگ⁶ نشان میدهد که میزان هدایت الکتریکی (EC) در کوکس ریور² بهمراتب بالاتر از حد ایدهآل برای حفظ موجودات حساس آبزی است که بخشی از زنجیره غذایی نوکآبی را تشکیل میدهند، مانند یابیها، مگسهای ماهیگیر و سنجاقکها. این آلایندهها با کاهش منابع غذایی منجر به ناپدید شدن نوکآبیها در بالادست دریاچه والاس⁷ شده است.
نیروگاه مانت پایپر⁸ که از سال ۱۹۹۴ فعال است، ضایعات آبشور خود را در مخزن خاکستر⁵ انباشته میکند و از سال ۲۰۱۹ احتمالاً این ضایعات به آبهای زیرزمینی نفوذ کرده و وارد کوکس ریور² شدهاند. کیفیت آب در پاییندست رودخانه با رقیق شدن آلایندهها بهبود مییابد که با مشاهده بازگشت نوکآبیها نزدیک سد واراگامبا⁹ همخوانی دارد.
متخصصان کلیدی مانند استاد همکار ایان رایت¹⁰ (دانشگاه غرب سیدنی¹¹) و دکتر گیلاد بینو¹² (ابتکار حفاظت از نوکآبی UNSW) از این تغییرات ناگهانی در اکوسیستم رودخانه ابراز نگرانی عمیق میکنند؛ این تغییرات میتواند به انقراض محلی این گونه نمادین در زیستگاه کشفشده توسط داروین منجر شود.
شرکت انرژی استرالیا¹٣ این چالش محیطزیستی را تأیید کرده و با اقداماتی مانند پوشاندن مخزن خاکستر⁵ در تلاش برای کاهش انتقال شوری است. همچنین اداره حفاظت محیط زیست نیو ساوت ویلز¹۴ در مدیریت مقرراتی جاری برای رسیدگی به آلودگیهای باقیمانده از بیش از یک قرن فعالیتهای زغالسنگ مشارکت دارد.
این مورد نشانگر تهدیدات گستردهتر برای اکوسیستمهای آبهای داخلی استرالیا است که بهدلیل آلودگی صنعتی بهویژه در مناطق غنی از تنوع زیستی و مهم برای میراث علمی و طبیعی آسیبپذیر شدهاند.
Source: abc.net.au, aussieanimals.com, naturalistjourneys.com