زمینه
چمن مصنوعی، که به آن چمن سنتتیک نیز میگویند، بهخاطر عدم نیاز به آبیاری و کوتاهکردن محبوب شده است. با این حال، این نوع پوشش حاوی پلاستیک و مواد شیمیایی مانند PFAS¹ و فتالاتها است که نگرانیهای جدی محیطزیستی و بهداشتی ایجاد کردهاند.
اقدام شورای منطقهای کوئنبِین-پالرانگ
شورای منطقهای کوئنبِین-پالرانگ² پیشنهاد داده استفاده از چمن مصنوعی روی بلوارهای طبیعت (nature strips) جدید ممنوع شود. این تصمیم در پی شواهد روزافزون از آلودگی میکروپلاستیک و PFAS به چمن مصنوعی اتخاذ شد. هدف شورا نه ملزم کردن کاربران کنونی به جمعآوری چمنشان، بلکه جلوگیری از کاربرد آن در فضاهای عمومی آینده است³.
پیامدهای محیطزیستی و بهداشتی
آلودگی میکروپلاستیک: پوشش مصنوعی میتواند میکروپلاستیکها را آزاد کند که وارد خاک و آبراهها میشوند و به آلودگی میافزایند.
قرارگیری در معرض PFAS: این مواد با خطراتی مثل سرطان و مشکلات تولید مثل مرتبط هستند. آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده⁴ اخیراً حد مجاز PFAS در آب آشامیدنی را کاهش داده که جدیت این ریسکها را نشان میدهد.
خطرات حرارتی: چمن مصنوعی میتواند دماهای بالایی داشته باشد و بهویژه برای سالمندان خطر سوختگی ایجاد کند.
بحث ملی
این طرح شورای منطقهای بحثی سراسری در مورد استفاده از چمن مصنوعی بهراه انداخته است. برخی طرفداران محیطزیست معتقدند ممنوعیت یا نظارت سختگیرانه برای کاهش آسیبهای محیطزیستی ضروری است، اما عدهای دیگر نصب و تنظیم مقررات مناسب را راهحل مؤثرتری میدانند.
جایگزینهای پیشنهادی
از شوراها و ساکنان خواسته شده برای بینیاز کردن شهرها از عوارض چمن مصنوعی، گزینههای سازگارتر با محیطزیست و پایدار را بررسی کنند تا بین سهولت استفاده و مسئولیت زیستمحیطی تعادل برقرار شود.
منابع انگلیسی:
¹ PFAS (Per- and Polyfluoroalkyl Substances)
² Queanbeyan-Palerang Regional Council
³ Council's move is not intended to compel existing users to remove their turf but aims to discourage its future use in public spaces.
⁴ US EPA has recently reduced the recommended limits for PFAS in drinking water.