ریست مهاجرتی و فشار تازه بر پابها و هتلها
آنتونی آلبانیزی¹، نخستوزیر استرالیا²، با هشدارهای روبهافزایش گروههای صنعتی روبهرو شده است که میگویند تلاش حزب Labor³ برای کاهش مهاجرت، میتواند پیامدهایی فراتر از اعداد ویزا داشته باشد؛ بهویژه برای هتلها، پابها و کسبوکارهای منطقهای که هم به نیروی کار و هم به مشتریان وابستهاند.
دولت بهدنبال کنترل سختگیرانهتر مهاجرت پس از دورهای از رشد بالای جمعیت است. آلبانیزی گفته مدیریت ورودها، محور رویکرد تازه Labor خواهد بود؛ در کنار خارج کردن دارندگان ویزایی که دیگر حق ماندن در استرالیا را ندارند.
این دستور کار برای صنایعی که به مهاجران موقت متکیاند، از جمله بخش مهماننوازی، عدمقطعیت ایجاد کرده است. هتلها و پابها در مناطق گردشگری و شهرهای منطقهای معمولاً از دانشجویان بینالمللی⁴، working-holiday makers⁵ و دیگر دارندگان ویزای موقت استفاده میکنند. کاهش شدید این گروه میتواند کمبود نیروی انسانی موجود را تشدید کند، هزینه دستمزد را بالا ببرد و برخی مکانها را مجبور کند ساعت کاری را کم کنند یا حتی تعطیل شوند.
ریسکهای اقتصادی فقط به اشتغال محدود نیست. جمعیت مهاجران موقت شامل میلیونها فرد در سن کار است که به درآمدهای مالیاتی کمک میکنند و از طریق خرجکرد مصرفی، بازار کسبوکارها را گرم نگه میدارند. کارشناسان سیاستگذاری هشدار دادهاند که کاهش سریع این تعداد میتواند رشد اقتصادی را ضعیف کند و درآمد دولت را پایین بیاورد.
برای کسبوکارهای مهماننوازی، نگرانی دوطرفه است: از یک سو نیروی کار کمتری برای شیفتهای سخت و کمطرفدار در دسترس خواهد بود و از سوی دیگر ممکن است تعداد مشتریانی که در پابها، رستورانها و هتلها پول خرج میکنند هم کمتر شود. در مناطقی که این کسبوکارها با حاشیه سود پایین فعالیت میکنند، چنین ترکیبی میتواند فشار را شدیدتر کند.
بحث سیاسی با سیگنالهای متناقض درباره سهمیه بشردوستانه پیچیدهتر شده است. گزارشهایی مطرح شد که ممکن است پذیرش سالانه پناهندگان از ۲۰هزار نفر به ۱۳هزار و ۷۵۰ نفر کاهش یابد، اما آلبانیزی بعدتر تأیید کرد که تعهد موجودِ ۲۰هزار نفره همچنان سیاست دولت خواهد بود.
وزرا نیز ادعاها درباره بررسی کاهش این سهمیه در کابینه را رد کردهاند. تانیا پلیبرسک⁶، وزیر خدمات اجتماعی، گفته موضع دولت تغییری نکرده و چنین پیشنهادی در کابینه مطرح نشده است.
این اختلافها نشان میدهد Labor برای تفکیک دستههای مختلف مهاجرت با چه دشواریای روبهروست. دولت میخواهد «مهاجرت خالصِ برونمرزی» را کاهش دهد، در حالی که همزمان کنترل مرزها، تعهدات بشردوستانه و برنامههایی برای رفع کمبود نیروی کار را حفظ کند.
این موازنه برای بخش مهماننوازی اهمیت ویژه دارد. برای نمونه، طرح Pacific Australia Labour Mobility⁷ بخش مهمی از رابطه استرالیا با کشورهای اقیانوس آرام محسوب میشود و برای صنایعی که از داخل کشور بهسختی نیرو جذب میکنند، کارگر تأمین میکند. آلبانیزی گفته اجازه نمیدهد مخالفت داخلی با مهاجرت، این طرح را تضعیف کند.
در این میان، دولت با فشارهای همزمان روبهروست: از یک طرف باید به نگرانی رأیدهندگان درباره رشد جمعیت و مسکن پاسخ دهد و از طرف دیگر طوری سیاستگذاری کند که کارفرمایان ناگهان بدون نیرو نمانند یا بخشهایی که همین حالا هم با هزینههای بالا دستوپنجه نرم میکنند، آسیب نبینند.
برای پابها و هتلها، مسئله فقط این نیست که مهاجرت پایین میآید یا نه؛ بلکه این است که کاهشها با چه سرعتی و در کجا اتفاق میافتد. اگر تغییرات بیشتر روی نیروی کار موقت متمرکز شود، اثر سریعتری هم بر کمبود نیرو و هم بر خرجکرد محلی میگذارد.
تا زمانی که دولت یک برنامه دقیق مهاجرتی منتشر نکند، کسبوکارها مجبورند ریسکها را در شرایطی بسنجند که نمیدانند کدام مسیرهای ویزا هدف قرار میگیرد یا چه دوره گذار و ترتیباتی برای تطبیق ارائه خواهد شد. حاشیههای مربوط به سهمیه بشردوستانه هم نشان میدهد روند سیاستگذاری هنوز از نظر سیاسی حساس است.
پاورقی نامها (اصل انگلیسی):
¹ Anthony Albanese
² Australia
³ Labor
⁴ international students
⁵ working-holiday makers
⁶ Tanya Plibersek
⁷ Pacific Australia Labour Mobility