اولین خاکسپاری با تابوت قارچی در استرالیا
یک زن استرالیایی در دهه ۷۰ زندگیاش، نخستین فرد در این کشور شد که در تابوتی ساختهشده از قارچها به خاک سپرده میشود؛ اتفاقی که توجهها را به گزینههای پایدارتر برای مراسم تدفین جلب کرده است. این زن به درخواست خانوادهاش فقط با نام کارولین¹ معرفی شد.
کارولین¹ در تاریخ ۴ سپتامبر در گورستان اسپرینگوود² در منطقه بلو مانتینز³ به خاک سپرده شد. پیش از خاکسپاری نیز یک مراسم یادبود در فالکنبریج⁴ برگزار شد.
تابوت او از مایسیلیوم⁵ (شبکه زیرزمینی ریشهمانندِ قارچها) بههمراه الیاف کنف⁶ که از پسماندهای کشاورزی بهدست میآید ساخته شده است. این مواد طوری طراحی شدهاند که پس از دفن، بهصورت طبیعی تجزیه شوند و جایگزینی برای تابوتهای رایج باشند که ممکن است شامل چوبِ تیمارشده، اتصالات فلزی یا مواد مصنوعی باشند.
این تابوت توسط شرکت هلندی لوپ بایوتک⁷ توسعه داده شده است. بنیانگذار و مدیرعامل آن، باب هندریکس⁸، فرایند ساخت را اینطور توضیح داده که موجود زنده در قالب یک قالب رشد میکند و شکل میگیرد. طبق گزارشها، پرورش تابوت حدود هفت روز زمان میبرد و در یک اتاق با کنترل اقلیم داخل قالب رشد داده میشود.
پس از دفن، گفته میشود تابوت طی حدود ۴۵ روز تجزیه میشود و بخشی از خاک اطراف میگردد؛ فرایندی شبیه کمپوستسازی که در آن، بدن و تابوت بهصورت تدریجی تجزیه میشوند. این تابوتها حدود ۳۰ کیلوگرم وزن دارند و امکان افزودن آستر داخلی از موادی مثل خزه، پشم یا پنبه ارگانیک هم وجود دارد.
همسر کارولین¹، دونالد⁹، گفته انتخاب این تابوت با ارزشهای او درباره «پس دادن به طبیعت» هماهنگ بوده است. به گفته باب هندریکس⁸، در اروپا و آمریکا هزاران مورد از این تابوتها استفاده شده و او امیدوار است این محصول بتواند پایداری صنعت مراسم تدفین در استرالیا را تقویت کند؛ از جمله با کوتاهتر کردن زمان تجزیه نسبت به تابوتهای سنتی چوبی که ممکن است تا ۵۰ سال طول بکشند.
دکتر هانا گولد¹⁰، انسانشناس فرهنگی در دانشگاه ملبورن¹¹، میگوید علاقه به «خداحافظیهای دوستدار محیطزیست» رو به افزایش است؛ بهویژه در شرایطی که برخی افراد کمتر به چارچوبهای مذهبی تکیه میکنند و به ارزشها و گروههای اجتماعی دیگر نزدیک میشوند. او همچنین به گزینههای دیگری اشاره کرده که در سالهای اخیر مطرح شدهاند؛ مثل هیدرولیز قلیایی (فرایندی شبیه سوزاندن که بهجای آتش از آب استفاده میکند)، دفن طبیعی بدون مومیایی و حتی دفن کمعمق.
در استرالیا حدود ۷۰٪ افراد سوزاندن را انتخاب میکنند، اما این روش اثرات زیستمحیطی قابلتوجهی دارد: برآوردها نشان میدهد انتشارهای یک سوزاندن معمولی معادل حدود ۱۲۵ کیلوگرم دیاکسیدکربن است. در مقابل، یک دفن طبیعی با تابوت مقوایی و دستههای طنابی میتواند کمتر از ۱۰ کیلوگرم دیاکسیدکربنِ معادل تولید کند.
تابوتهای مبتنی بر قارچ پیشتر در بریتانیا¹² هم استفاده شده بودند، اما خاکسپاری کارولین¹ نخستین نمونه گزارششده از این نوع در استرالیا¹³ به شمار میرود؛ مراسمی که هم یک وداع خانوادگی بود و هم نمونهای از اینکه فناوریها و مواد جدید چطور میتوانند شکل و انتخابهای مراسم تدفین را تغییر دهند.
پاورقی نامها (اصل انگلیسی):
¹ Carolyn
² Springwood Cemetery
³ Blue Mountains
⁴ Faulconbridge
⁵ mycelium
⁶ hemp
⁷ Loop Biotech
⁸ Bob Hendrikx
⁹ Donald
¹⁰ Dr Hannah Gould
¹¹ University of Melbourne
¹² United Kingdom
¹³ Australia