Zang News

سرشماری استرالیا: مهاجران عامل افزایش نرخ تولد نیستند

داده‌های سرشماری استرالیا نشان می‌دهد برخلاف برخی تصورها، مهاجران عامل افزایش نرخ تولد در کشور نیستند. بر اساس داده‌های سرشماری ۲۰۲۱، زنان ۵۰ ساله متولد استرالیا به‌طور میانگین ۲.۰۲ فرزند داشتند، در حالی که این رقم برای زنان متولد خارج از استرالیا ۱.۹۱ فرزند بود. در مجموع، خانواده‌های دوفرزندی همچنان... (برای ادامه اسکرول کنید)
سرشماری استرالیا: مهاجران عامل افزایش نرخ تولد نیستند

داستان نرخ تولد در استرالیا پیچیده‌تر از یک عدد است

بحث زادآوری در استرالیا¹ اغلب با یک عدد شروع می‌شود: نرخ باروری کل به ۱٫۴۸ نوزاد به ازای هر زن در سال ۲۰۲۴ رسیده است؛ عددی که از حدود ۲٫۱ فرزند (سطحی که معمولاً برای «جایگزینی جمعیت» بدون مهاجرت در نظر گرفته می‌شود) پایین‌تر است.¹²

اما این عدد به این معنا نیست که «میانگین زن استرالیایی ۱٫۴۸ فرزند داشته است». این یک شاخص سالانه و «ترکیبی» است: برآورد می‌کند اگر یک زن در طول عمرش دقیقاً نرخ‌های تولد ثبت‌شده در همان سال را در هر سن از ۱۵ تا ۴۹ سال تجربه کند، در مجموع چند فرزند خواهد داشت.¹

همین تفاوت در تعریف، برای فهم تغییر الگوهای خانوادگی در استرالیا¹ نقش کلیدی دارد.

دو شاخص، دو روایت متفاوت

نرخ باروری کل برای رصد تغییرات کوتاه‌مدت تولدها مفید است و نشان می‌دهد باروری از سالی به سال دیگر بالا می‌رود یا پایین می‌آید. اما این شاخص اندازه «خانواده‌های کامل‌شده» در یک نسل مشخص از زنان را توصیف نمی‌کند.

در مقابل، یک سنجه مبتنی بر سرشماری سؤال مستقیم‌تری می‌پرسد: زنان در طول زندگی‌شان چند فرزند زنده به دنیا آورده‌اند؟ این داده‌ها کودکانی را که قبل از مهاجرت به استرالیا¹ به دنیا آمده‌اند هم دربر می‌گیرد و به همین دلیل با آمارهایی که فقط تولدهای ثبت‌شده در داخل کشور را می‌شمارند، تفاوت دارد.¹

طبق ارقام سرشماری ۲۰۲۱ که در مطلب «The Stats Guy³» مطرح شده، زنان ۴۵ ساله به طور میانگین ۱٫۹۶ فرزند به دنیا آورده بودند.¹ این عدد از نرخ باروری کلِ سال ۲۰۲۴ بالاتر است و نشان می‌دهد این دو آمار را نباید به جای هم برداشت کرد.

یکی الگوی باروریِ یک سال مشخص را نشان می‌دهد و دیگری تجربه انباشته زنانی را ثبت می‌کند که به سال‌های پایانی دوره باروری نزدیک می‌شوند.

جهت‌گیری بلندمدت همچنان نزولی است

با وجود تفاوت این شاخص‌ها، هر دو به یک تغییر گسترده‌تر در شکل‌گیری خانواده اشاره دارند. پژوهشی از Australian National University⁴ گزارش می‌دهد «باروری کامل‌شده» از ۲٫۲۲ فرزند در میان زنانی که بین ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶ به دنیا آمده‌اند، به ۱٫۸۹ فرزند در میان متولدین ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ رسیده است.⁴ این کاهش عمدتاً با افزایش بی‌فرزندی و کمتر شدن خانواده‌های پرجمعیت همراه بوده است.⁴

این الگو نشان می‌دهد تغییرها فقط نوسان موقت نرخ تولد در یک سال خاص نیست و با حرکت طولانی‌مدت به سمت خانواده‌های کوچک‌تر و برای بخشی از افراد، نداشتن فرزند هم‌زمان است.

در همین چارچوب، هم‌زمانیِ «نرخ سالانه پایین» با «اندازه خانواده نزدیک به دو فرزند در میان زنان مسن‌تر» قابل توضیح است؛ چون نسل‌های مختلف در شرایط اقتصادی، انتظارهای اجتماعی و زمان‌بندی‌های متفاوت برای رابطه و والدشدن زندگی کرده‌اند.

چرا این تفاوت مهم است

استفاده از عدد ۱٫۴۸ بدون زمینه می‌تواند برداشت نادرست ایجاد کند؛ مثلاً طوری تفسیر شود که انگار هر زن در استرالیا¹ «قرار است دقیقاً» همین تعداد فرزند داشته باشد، یا اینکه این عدد مستقیماً اندازه خانواده‌های کامل‌شده زنان ۴۵ ساله یا بالاتر را نشان می‌دهد.

در واقع، نرخ سالانه به زمان‌بندی تولدها حساس است. اگر افراد فرزندآوری را به تعویق بیندازند، نرخ باروری کل می‌تواند کاهش پیدا کند، حتی اگر بخشی از آن‌ها در نهایت تعداد فرزندان مشابه نسل‌های قبلی داشته باشند. از طرف دیگر، افزایش موقت تولدها می‌تواند نرخ سالانه را بالا ببرد، بدون اینکه لزوماً به معنی تغییر پایدار در اندازه خانواده‌های کامل‌شده باشد.

سنجه‌های مبتنی بر سرشماری، نگاه بلندمدت‌تری می‌دهند و نشان می‌دهند آیا والدشدنِ دیرتر در ادامه با تولدهای جبرانی همراه می‌شود یا اینکه این تعویق، بیشتر به بی‌فرزندی دائمی یا خانواده‌های کوچک‌تر ختم می‌شود.

چالش جمعیت، فراتر از یک عدد باروری

با ۱٫۴۸ فرزند به ازای هر زن، استرالیا¹ پایین‌تر از سطح جایگزینی حدود ۲٫۱ قرار دارد.² از نظر عملی، یعنی رشد جمعیت با اتکا به تولدها به تنهایی (در سطح فعلی باروری) پایدار نیست.

در نتیجه، مهاجرت یکی از عوامل اصلی در چشم‌انداز جمعیتی استرالیا¹ باقی می‌ماند. همین موضوع تفسیر آمار باروری را هم پیچیده‌تر می‌کند؛ چون زنانی که به استرالیا¹ مهاجرت می‌کنند ممکن است پیش از ورود، فرزند داشته باشند. سنجه‌ای که فقط تولدهای داخل کشور را می‌شمارد، بخشی از سابقه خانوادگی آن‌ها را نمی‌بیند؛ در حالی که پرسش سرشماری درباره «فرزندانی که تاکنون به دنیا آمده‌اند» می‌تواند آن را ثبت کند.¹

پیامدهای جمعیتی فقط به اندازه جمعیت محدود نمی‌شود: کوچک‌تر شدن نسل‌های جوان‌تر می‌تواند بر بازار کار آینده، نسبت جمعیتِ در سن کار به بازنشستگان، تقاضا برای مدرسه و مراقبت از کودک، و تأمین مالی خدمات سلامت و خدمات اجتماعی اثر بگذارد.

پرسش اصلی فقط تعداد نوزادان نیست

بحث باروری در استرالیا¹ معمولاً این‌طور مطرح می‌شود که آیا نرخ تولد دوباره بالا می‌رود یا نه. اما پرسش‌های دقیق‌تر این‌هاست:

- آیا افراد واقعاً فرزند کمتری دارند یا فقط دیرتر فرزنددار می‌شوند؟

- بی‌فرزندی در حال افزایش است یا نه؟

- خانواده‌ها بیشتر روی یک یا دو فرزند می‌ایستند؟

- الگوهای باروری بین زنان متولد استرالیا¹ و زنان مهاجر چه تفاوتی دارد؟

- کدام مانع‌های اقتصادی و اجتماعی روی تصمیم والدشدن اثر می‌گذارد؟

آمارها تصویری از تغییرات پیوسته در زندگی خانوادگی نشان می‌دهند. نرخ سالانه ۱٫۴۸ یک نشانه مهم است، اما فقط یک بخش از تصویر کلی است. برای فهم آینده جمعیت، لازم است کنار آن، اندازه خانواده کامل‌شده، میزان بی‌فرزندی، زمان‌بندی تولد و تفاوت‌های بین نسل‌ها هم دیده شود.

پاورقی منابع نام‌ها (اصل انگلیسی):
¹ Australia
² The Nightly
³ The Stats Guy
⁴ Australian National University (ANU)
⁵ Australian Bureau of Statistics (ABS)
⁶ Australian Institute of Health and Welfare (AIHW)
⁷ Australian Institute of Family Studies (AIFS)
⁸ The Demographics Group

Source: indailysa.com.au, thenightly.com.au, dspace-prod.anu.edu.au, mora.gov.bn, abs.gov.au, ivfhk.com, statcan.gc.ca, womensagenda.com.au, ynetnews.com, frontiersin.org, asrm.org, insidestory.org.au, lsc.sa.gov.au, studocu.com, lawtrend.in

Share: