بازنگری ملی برای کنترل روباه قرمز وحشی در استرالیا
استرالیا در حال آماده‌سازی برای بازنگری اساسی در رویکرد ملی خود نسبت به روباه‌های قرمز وحشی است و پیش‌نویس «طرح کاهش تهدید» قرار است جایگزین راهبردی شود که به سال ۲۰۰۸ برمی‌گردد. این چارچوب پیشنهادی می‌خواهد هماهنگی بین اقدام‌ها را بهتر کند تا از حیوانات بومی در برابر شکارگری که به گفته فعالان حفاظت از طبیعت همچنان گونه‌های آسیب‌پذیر را در معرض خطر نگه می‌دارد، محافظت شود.
گستره چالش بزرگ است. در گزارش‌هایی درباره پیش‌نویس طرح، برآورد شده شمار روباه قرمز در استرالیا در سال ۲۰۲۲ حدود ۱.۷ میلیون بوده است. شکارگری روباه در نابودی دست‌کم ۲۰ گونه از ۳۷ گونه پستاندار استرالیا نقش داشته و روباه‌ها همچنان تا ۶۰ گونه از پرندگان، پستانداران و خزندگان را تهدید می‌کنند.
در گزارش گاردین¹ آمده است که بوم‌شناسان طی ۱۸ سال گذشته درباره روباه‌ها و گونه‌های استرالیاییِ طعمه آن‌ها داده‌های زیادی جمع کرده‌اند؛ داده‌هایی که مبنای یک راهبرد ملی تازه شده است. سارا لگ²، استاد دانشگاه چارلز داروین³ و نویسنده پیش‌نویس طرح، روباه قرمز اروپایی را یکی از تهدیدهای بسیار اثرگذار برای پستانداران بومی معرفی کرده و گفته است پیشرفت‌های چشمگیری در شناخت روش‌های مقابله با روباه از زمان انتشار آخرین طرح در سال ۲۰۰۸ رخ داده است.
طبق همین گزارش، برآورد می‌شود جمعیت روباه‌ها حدود ۱.۷ میلیون در سراسر کشور پراکنده باشد؛ از مرکز کوئینزلند⁴ تا نیو ساوت ولز⁵، ویکتوریا⁶ و استرالیای جنوبی⁷، و همچنین در استرالیای غربی⁸. مطالعاتی نیز نقل شده که روباه‌ها هر سال صدها میلیون جانور بومی را شکار می‌کنند، از جمله پستانداران، پرندگان و خزندگان.
پیش‌نویس طرح می‌پذیرد که شمار روباه‌ها آن‌قدر زیاد است که ریشه‌کنی آن‌ها در سرزمین اصلی واقع‌بینانه نیست، اما می‌توان اقدام‌هایی را برای حفاظت از گونه‌هایی که بیشتر در خطر هستند انجام داد؛ از جمله افزایش بودجه برای «پناهگاه‌های امن» مانند جزیره‌های عاری از روباه و مناطق حصارکشی‌شده و ضدشکارگر. این پیش‌نویس همچنین بر همکاری و هماهنگی قانونی میان ایالت‌ها و دولت فدرال تأکید می‌کند.
در گزارش گاردین¹ از راب بروستر⁹، مدیر «ری‌وایلدینگ» در اینویسیو اسپیشیز کانسیل¹⁰ نقل شده که پژوهشگران در سال‌های اخیر شناخت خود را از روباه‌ها و گونه‌های هدف آن‌ها گسترش داده‌اند و با وجود استقبال از هدف‌گذاری بلندمدت، بر نیاز به اقدام‌های منسجم و منابع مالی پایدار تأکید کرده‌اند.
تمرکز روی نقاط اولویت‌دار و هزینه‌های پیشنهادی
طرح پیشنهادی می‌گوید اقدام‌ها باید در جایی متمرکز شود که روباه‌ها بیشترین تهدید را ایجاد می‌کنند و همچنین جاهایی که کار حفاظتی بیشترین شانس برای نتیجه ماندگار را دارد. طبق پوشش رسانه‌ای، یک چارچوب پیش‌نویس با ۹ هدف ارائه شده و برآورد می‌کند مدیریت اثرات روباه‌ها می‌تواند طی پنج سال ۱۷۵ میلیون دلار هزینه داشته باشد.
همان گزارش‌ها می‌گویند این رقم از هزینه برآوردیِ فعلی برای مدیریت روباه‌ها با هدف حفاظت از گونه‌ها، یعنی حدود ۵ تا ۷ میلیون دلار در سال، بسیار بالاتر است و راهبرد پیشنهادی به‌طور میانگین حدود ۳۷ میلیون دلار در سال منابع نیاز دارد.
نگرانی درباره آنفلوآنزای پرندگان و نقش روباه‌ها
در کنار موضوع تنوع زیستی، نگرانی‌هایی درباره نقش احتمالی روباه‌ها در گسترش آنفلوآنزای پرندگان مطرح شده است. پرث‌ناو¹¹ به نقل از دیوید فارلم¹²، مشاور مدیریت حیات‌وحش، گزارش داده که گسترش روباه‌ها در مرکز استرالیا می‌تواند آن‌ها را به ناقلان بالقوه ویروس تبدیل کند؛ ویروسی که حیات‌وحش بومی را تهدید می‌کند.
دعوت به اقدام هماهنگ و فرصت اظهارنظر عمومی
این پیشنهادها توجه‌ها را به نیاز برای اقدام‌های پایدار و هماهنگ جلب کرده است، نه صرفاً تدوین یک سند جدید. طبق گزارش‌ها، برخی فعالان حفاظت از طبیعت ضمن استقبال از بازنگری، خواستار تعهد دولت‌ها به منابع و هماهنگی در مقیاسی شده‌اند که بتواند گونه‌ها و زیستگاه‌های اولویت‌دار را در گذر زمان پشتیبانی کند.
پیش‌نویس طرح برای مشورت عمومی منتشر شده و مهلت ارسال نظرها تا ۲۹ ژانویه ۲۰۲۷ اعلام شده است.
پاورقی نام‌ها (اصل انگلیسی):
¹ The Guardian
² Sarah Legge
³ Charles Darwin University
⁴ Queensland
⁵ New South Wales
⁶ Victoria
⁷ South Australia
⁸ Western Australia
⁹ Rob Brewster
¹⁰ Invasive Species Council
¹¹ PerthNow
¹² David Farlam