چرا درآمدهای فرعی قدرت وام مسکن را افزایش نمیدهند
یک زن جوان از ملبورن²، Liv¹، متوجه شد که درآمدهای متنوع او از کار تماموقت در بازاریابی، تدریس پیلاتس بهصورت آزاد و مدیریت شبکههای اجتماعی برای کسبوکارهای کوچک تقریباً تاثیری روی قدرت وامگیریاش ندارد. او با ذخیره ۸۰,۰۰۰ دلار سپرده و هدف دریافت وامی بین ۵۰۰,۰۰۰ تا ۵۵۰,۰۰۰ دلار وارد بانک شد، اما بانکها تنها درآمد اصلی او و کمترین میزان درآمد جانبی را (براساس کمترین سال در اظهارنامه مالیاتی) لحاظ کردند و قدرت وامگیری اولیه او را تقریباً ۴۵۰,۰۰۰ دلار ارزیابی کردند.
مشاوران وام مسکن اعلام میکنند که برای اثرگذاری قابل توجه درآمدهای جانبی در محاسبه قدرت وام، معمولاً حداقل یک تا دو سال سابقه اظهارنامه مالیاتی نیاز است. دریافت دستمزد از طریق ABN⁴ یا قراردادهای پارهوقت نیز محاسبات را پیچیده میکند. علاوه بر این، قوانین بیمه وام مسکن (LMI) و سپرده کمتر از ۲۰ درصد میتوانند سهم درآمدهای جانبی را محدود کنند.
در نهایت Liv¹ پس از ارائه اظهارنامههای مالیاتی توانست وامی ۵۰۰,۰۰۰ دلاری دریافت کند، اما بانک برای محاسبات از سال با کمترین درآمد جانبی استفاده کرد و رشد کار پارهوقتش را نادیده گرفت. او یک واحد دوخوابه در آرمادیل³ به قیمت ۵۸۰,۰۰۰ دلار خرید، تا قبل از اجرای طرح سپرده پنج درصد دولت که به خریداران اولی کمک میکند، از مزایای آن بهرهمند شود.
این مثال نشان میدهد که با وجود تقریباً ۱ میلیون استرالیایی دارای چند شغل، درآمدهای فرعی اغلب در قدرت وامگیری حساب نمیشوند و خریداران تکدرآمد یا با درآمد ترکیبی را در موقعیت نامطلوبی قرار میدهد. مشاوران وام مسکن توصیه میکنند برای بالا بردن قدرت وامگیری مدارک مالیاتی منظم و ثبات در منابع درآمدی حفظ شود.
¹ Liv
² Melbourne
³ Armadale
⁴ ABN
