بحران تولد مرده در استرالیا و رکود دو دههای
استرالیا² با وجود پیشرفتهای پزشکی و تلاشهای ملی، همچنان با مسئلهی نگرانکنندهای در حوزهی سلامت عمومی روبهروست: نرخ تولد مرده در بیش از ۲۰ سال گذشته بدون تغییر مانده است. بر اساس آخرین دادههای مؤسسهی بهداشت و رفاه استرالیا³، در سال ۲۰۲۲ این نرخ اندکی به ۸.۰ مورد در هر هزار تولد افزایش یافت، در حالی که سال قبل ۷.۲ گزارش شده بود.
هزینهی انسانی
پرستار سیدنی⁴، نریدا روزنتال¹، یکی از تلخترین نمونهها از تأثیر ناگهانی تولد مرده است. او در هفتهی سیوسوم بارداری با دخترش میا⁵ مواجه شد که دیگر تکان نمیخورد. اگرچه دستگاه قلبنگار⁶ بیمارستان او را آرام کرد، اما حس مادرانهی او اصرار به سونوگرافی داشت که نتیجهی آن تأیید کرد میا در اثر سانحهی بند ناف فوت کرده است. سالانه حدود ۲٬۳۸۰ خانوادهی استرالیایی تحت تأثیر تولد مرده قرار میگیرند و بسیاری معتقدند که برخی موارد قابل پیشگیری هستند.
چرا نرخها بهبود نیافت؟
با وجود پیشرفتهای چشمگیر در سایر حوزههای سلامت مادر و نوزاد، نرخ تولد مرده در استرالیا² کاهش پایداری نداشته است. نوسانات گاه وابسته به رویدادهایی مانند پاندمی کووید-۱۹، آتشسوزیهای جنگلی یا تغییرات در آمار تولد نتوانسته دستاوردی بلندمدت ایجاد کند.
متخصصان عوامل زیر را در این رکود مؤثر میدانند:
• وقفه در مراقبتهای بارداری: پاندمی روند مراقبتهای پیش از زایمان را مختل کرد و ممکن است در افزایش اخیر نقش داشته باشد.
• نابرابریهای سلامتی: تولد مرده بیشتر جامعههای حاشیهای را تحت تأثیر قرار میدهد، از جمله زنان بومی، زنان دارای سابقه مهاجرت یا پناهندگی، مادران جوان و ساکنان مناطق روستایی. محرومیت اجتماعی، آسیبهای بیننسلی و دسترسی محدود به خدمات فرهنگیمحور از علل اصلی این نابرابریها هستند.
• موانع دسترسی: دوری مسافت، هزینه، عوامل فرهنگی و آگاهی ناکافی مانع دسترسی به مراقبت به موقع و مناسب میشوند که این مشکلات در مناطق دورافتاده تشدید میشود.
پیشرفت در هفتههای پایانی بارداری
نقطهی امیدآفرین کاهش تولد مرده در اواخر بارداری (پس از ۲۸ هفته) است. دادهها از کاهش سالانه ۳.۱ درصدی در این گروه طی دههی گذشته حکایت دارد که بخشی از آن به اجرای بستهی نجات نوزاد ایمن⁷ در جوامع پرخطر برمیگردد. این بسته که بر اساس بستهی مراقبتی Saving Babies’ Lives⁸ بریتانیا طراحی شده، نتایج امیدوارکنندهای داشته و دادههای اولیه از ویکتوریا کاهش ۲۱ درصدی تولد مرده را نشان میدهد.
نیاز به دادههای بهتر
یکی از موانع اصلی، نبود دادههای بهروز و فوری است. مؤسسهی بهداشت و رفاه استرالیا³ آمار تولد مرده را با تأخیر سه ساله منتشر میکند و فاصلهی دو ساله بین وقوع تولد مرده و ورود آن به مجموعهدادههای ملی، امکان سنجش فوری اثربخشی استراتژیها را محدود میسازد. برنامهی ملی اقدام برای تولد مرده که در ۲۰۲۰ اجرا شد، به بهبود جمعآوری داده و استانداردسازی گزارشها متعهد شد، اما فعالان میگویند برای دستیابی به دادههای جامع و بهموقع نیاز به اقدامات بیشتر است.
فراخوان برای کمپین آگاهیرسانی ملی
در سپتامبر ۲۰۲۵، طوماری با بیش از ۶ هزار امضا خواستار یک کمپین ملی آگاهیرسانی دربارهی تولد مرده شد. این طومار را تیم مککرانر⁹ و میشل¹⁰ که در ۲۰۰۱ دخترشان سلست¹¹ را از دست داده بودند، راهاندازی کرد. مستند اخیر آنها با عنوان Her Name is Celeste توجه ملی را به این موضوع جلب کرده است. والدین عزادار و متخصصان تأکید میکنند که آگاهی دربارهی علائم هشداردهنده، اهمیت مراقبتهای پیش از زایمان و خدمات فرهنگیامن برای نجات جان بسیاری حیاتی است.
منابع انگلیسی:1. Nerida Rosenthal
2. Australia
3. Australian Institute of Health and Welfare
4. Sydney
5. Mia
6. cardiotocography (CTG)
7. Safer Baby Bundle
8. Saving Babies’ Lives Care Bundle
9. Tim McCranor
10. Michelle
11. Celeste