کمترین کمکهزینه در استرالیا؛ ویکتوریا در پایینترین سطح
بر اساس تحلیلی که گاردین¹ منتشر کرده، مراقبان فرزندخوانده در ویکتوریا² پایینترین کمکهزینه حداقلی هفتگی را در استرالیا دریافت میکنند؛ رقمی که فقط بخش کوچکی از هزینه واقعی نگهداری کودک در «مراقبت خارج از خانه» را پوشش میدهد.
حداقل کمکهزینه مراقبت هفتگی در ویکتوریا² در سال ۲۰۲۴، ۲۳۱ دلار بوده است. این رقم در نقاط مختلف استرالیا متفاوت بوده و در قلمرو پایتختی استرالیا³ به ۳۵۹ دلار در هفته رسیده؛ در حالی که میانگین کشوری ۲۹۲ دلار گزارش شده است.
مقایسه با برآورد هزینههای واقعی نگهداری از کودک
این ارقام در کنار برآوردهای موسسه مطالعات خانواده استرالیا⁴ (AIFS) قرار داده شدهاند؛ نهادی که «هزینههای مستقیم» حمایت از کودکان در مراقبت خارج از خانه را محاسبه کرده است. هدف این محاسبات، نشان دادن این بوده که یک خانواده برای فراهم کردن سطح زندگی قابلمقایسه با سایر کودکان، حداقل چه مقدار باید هزینه کند.
فاصله بزرگ بین پرداختیها و هزینهها
طبق برآورد AIFS، در نمونهای که یک بزرگسالِ تنها با شغل تماموقت از یک دختر هشتساله مراقبت میکند، حداقل هزینه مراقبت در سال ۲۰۲۴ حدود ۸۵۰ دلار در هفته برآورد شده است؛ عددی که تقریباً چهار برابر حداقل کمکهزینه ویکتوریا² و نزدیک به سه برابر میانگین کشوری است.
این مقایسه، فشار مالی روی خانوادههای مراقب را برجسته میکند. کمکهزینهها قرار است به هزینههای روزمره مراقبت از کودک کمک کنند، اما در عمل ممکن است هزینههای پایهای مانند خوراک، پوشاک، رفتوآمد، هزینههای مدرسه و دیگر مخارج خانه را کامل پوشش ندهند.
طبق همین دادهها، در برخی شرایط، حداقل پرداختی در ویکتوریا² فقط حدود ۲۷٪ از حداقل هزینه هفتگی برآوردشده را پوشش داده است.
وقتی مراقبان از جیب خودشان میپردازند
کمبود پرداختیها باعث میشود برخی مراقبان برای تامین نیازهای کودکی که نزدشان قرار گرفته، از درآمد یا پسانداز خود خرج کنند. همین موضوع باعث شکلگیری انتقادهایی شده که مراقبان عملاً دارند سیستم مراقبت خارج از خانه را از جیب خودشان «یارانه» میدهند.
به نقل از یک کنشگر آمده است: «وقتی کمکهزینه در بعضی شرایط فقط ۲۷٪ از حداقل هزینه مراقبت را پوشش میدهد، با یک فاصله کوچک روبهرو نیستیم؛ این یعنی مراقبان دارند شخصاً سیستم مراقبت را تامین مالی میکنند.»
مراقبت فرزندخواندگی به این وابسته است که افراد و خانوادهها حاضر شوند درِ خانهشان را به روی کودکانی باز کنند که نمیتوانند با خانواده زیستی خود زندگی کنند. اما بالا رفتن هزینههای زندگی و ثابت ماندن یا عقبماندن پرداختیها از هزینه واقعی مراقبت، میتواند ادامه دادن یا شروع کردن این نقش را برای برخی سختتر کند.
تفاوتهای کشوری؛ ویکتوریا پایین، ACT بالا
تفاوت بین ایالتها و قلمروها هم سؤالهایی درباره شیوه حمایت از مراقبان در سراسر استرالیا ایجاد کرده است. حداقل کمکهزینه هفتگی ویکتوریا² با ۲۳۱ دلار کمترین رقم گزارششده بوده و قلمرو پایتختی استرالیا³ با ۳۵۹ دلار بیشترین رقم را داشته است. با این حال، حتی بالاترین پرداختی هم همچنان فاصله زیادی با برآورد ۸۵۰ دلار برای نمونه یادشده دارد.
این اعداد همچنین نشان میدهند که کمکهزینه «اسمی» با هزینههای واقعیِ روزمره فرق دارد. ممکن است پرداختی بهعنوان یک «مشارکت در هزینهها» تعریف شود نه دستمزد، اما هزینههای عملیِ زندگیِ روزانه کودک همچنان روی دوش مراقب باقی میماند.
درخواستها برای بازنگری پرداختها و نزدیککردن به هزینه واقعی
این یافتهها درخواستها برای بازنگری در پرداختهای فرزندخواندگی و پیوند دادن آنها با هزینه واقعی بزرگ کردن کودک را پررنگتر کرده است. در گزارشها گفته شده یک سیستم دقیقتر میتواند شرایط خانوار، سن و نیازهای هر کودک و هزینههای اضافی مربوط به آموزش، درمان، حملونقل یا ترتیبات ملاقات را در نظر بگیرد.
برای بسیاری از مراقبان، بحث فقط «سخاوتمندانه بودن» پرداختی نیست؛ موضوع این است که پذیرش یک کودک، برای خانواده به سختی مالی تبدیل نشود. مقایسه بودجه خانوار با کمکهزینهها نشان میدهد این تفاوت میتواند هر هفته به چند صد دلار برسد.
پانویس نامها (اصل انگلیسی)
¹ The Guardian
² Victoria
³ Australian Capital Territory (ACT)
⁴ Australian Institute of Family Studies (AIFS)